Η απάντηση του δημοσιογράφου κυρίου Αγγελίδη της Ελευθεροτυπίας στο δικό μου σχόλιο.

Πριν μερικές ημέρες είχα στείλει ένα σχόλιο στο κύριο Αγγελίδη που γράφει στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, και ουσιαστικά είχα αντιτεθεί στην υπερβολική (κατά τη γνώμη μου) συμπάθεια που τρέφει για τους λαθρομετανάστες.
Σήμερα μας απάντησε και θεωρώ υποχρέωση μου να αναρτήσω και τη δική απάντηση.
Το σχόλιο μου…
Και η απάντηση…
Αγαπητέ κύριε Λουκά,
Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας. Τα διάβασα πράγματι με ενδιαφέρον.
Φοβάμαι ότι δεν είμαι σε θέση να σας δώσω ικανοποιητική απάντηση. Θέτετε ζητήματα που υπερβαίνουν κατά πολύ το αντικείμενο της δημοσιογραφικής έρευνας που έκανα με θέμα την κατάσταση που επικρατεί στο παλιό Εφετείο. Και στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν είμαι σίγουρος ότι κατάλαβα εάν προτείνετε κάτι.
Σας ευχαριστώ και πάλι,
Δημήτρης Αγγελίδης
Βασικά να τους μαζέψουν προτείνω εγώ κύριε Αγγελίδη, μιας και δεν το αγόρασαν…ακόμα το Εφετείο. Στο μέλλον ίσως να το δούμε και αυτό. Όλα είναι πιθανά σε αυτό το τόπο. Εκτός φυσικά από το να δούμε μια μέρα στα χρόνια που διανύουμε ένα γεγονός που θα μας κάνει να νιώσουμε υπερήφανοι για τη καταγωγή μας.
Η Ε.Ε. «στριμώχνει» την Τουρκία για Χάλκη και ανθρώπινα δικαιώματα.

Την άμεση επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης θα ζητήσει η Ε.Ε. από τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Αχμέτ Νταβούτογλου. Η κοινή θέση των «27» καλύπτει πλήρως τις ελληνικές και κυπριακές επιδιώξεις. Επισημαίνεται επίσης ότι απαιτείται δράση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική μειονότητα, ειδικά σε θέματα εκπαίδευσης και ιδιοκτησίας. Καλείται επίσης η Αγκυρα να συμμορφωθεί αμέσως με όλες τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (μεταξύ αυτών, και η καταδίκη της Τουρκίας για παραβίαση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Πατριαρχείου σχετικά με το ορφανοτροφείο της Πριγκήπου). Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις η κοινή θέση αναφέρει ότι η Τουρκία οφείλει να δεσμευτεί χωρίς περιστροφές για την ειρηνική επίλυση των διαφορών, σύμφωνα με τη Χάρτα του ΟΗΕ, με προσφυγή -αν χρειαστεί- στη Χάγη.
Ελεύθερος Τύπος
Σενάριο “θερμού” επεισοδίου ταυτόχρονα σε Έβρο και Αιγαίο.
Αρματομαχίες στον Έβρο και απόβαση σε βραχονησίδα!!!
Ειδικές μονάδες επιχειρήσεων αλλά και ικανός όγκος όπλων έτοιμα να αντιμετωπίσουν την Τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα.

Το υποθετικό σενάριο, που βασίζεται στο εγχείρημα της ταυτόχρονης τουρκικής επιθετικής ενέργειας σε Έβρο και Ανατολικό Αιγαίο, έχει μάλλον ως σκοπό τον αποσυντονισμό του αμυνομένου, αλλά και την ευκαιριακή δέσμευση εδαφών, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν αργότερα ως ανταλλακτικό μέσο στο διαπραγματευτικό τραπέζι.
Είναι αυτονόητο ότι η τουρκική επιθετική ενέργεια στη Θράκη θα γινόταν στην περιοχή του Έβρου με δυνάμεις αρμάτων κα μηχανοκίνητες μονάδες πεζικού. Στην ευρύτερη περιοχή, οι κύριες δυνάμεις που διαθέτει ο τουρκικός στρατός είναι τέσσερις (4) ταξιαρχίες αρμάτων (Μάλκαρα, Τσατάλτζα, Μάλτεπε, Τσερκέζκιοϊ), τέσσερις (4) μηχανοκίνητες ταξιαρχίες (Αδριανούπολη, Κιρκλαπέλι, Κεσσάνη, Τεκιρντάγ), καθώς και μία (1) τεθωρακισμένη μεραρχία στο Τεκιρντάγ.
Από Ελληνικής πλευράς υπάρχει μία τεθωρακισμένη μεραρχία στην Καβάλα, μία ταξιαρχία αρμάτων στην Ξάνθη, μία μηχανοκίνητη μεραρχία πεζικού στο Διδυμότειχο, μία ταξιαρχία αρμάτων στην Κομοτηνή, μία μηχανοκίνητη μεραρχία πεζικού στην Αλεξανδρούπολη και, στην ίδια περιοχή μία ταξιαρχία αρμάτων.
Όπως γίνεται αντιληπτό, οι Ελληνικές μονάδες που βρίσκονται συγκεντρωμένες στην περιοχή είναι ικανές από πλευράς μεγέθους να αντιμετωπίσουν μία τουρκική εισβολή που πιθανολογείται στις μικρές βραχονησίδες που βρίσκονται στον ποταμό Έβρο, κοντά στον σταθμό των Κήπων.
Υπενθυμίζεται ότι οι μικρές βραχονησίδες κατά μήκος του ποταμού Έβρου και το “καθεστώς ιδιοκτησίας” τους αποκτούν τεράστια σημασία όταν πρόκειται για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων Ελλάδας – Τουρκίας, τα οποία δεν έχουν χαραχθεί μέχρι σήμερα, με εξαίρεση φυσικά τα Δωδεκάνησα.
ΠΗΓΗ: Δείτε όλο το άρθρο
Τα είπαν Ερντογάν – Πούτιν.

Το Κυπριακό, το Μεσανατολικό και η διένεξη Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν μεταξύ των περιφερειακών θεμάτων ασφαλείας «με προτεραιότητα», τα οποία συζήτησαν οι Πρωθυπουργοί της Τουρκίας και της Ρωσίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Βλαντιμίρ Πούτιν. Από ρωσικής πλευράς δεν υπήρξε οποιαδήποτε σχετική αναφορά κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου του κ. Πούτιν και του κ. Ερντογάν, με την οποία ολοκληρώθηκαν οι ρωσοτουρκικές διαβουλεύσεις στο ρωσικό θέρετρο του Σότσι της Μαύρης Θάλασσας.
«Ανταλλάξαμε απόψεις για προβλήματα περιφερειακής και παγκόσμιας ημερήσιας διάταξης, και πρέπει να βεβαιώσω ότι οι θέσεις μας εδώ, όπως και στο παρελθόν, είναι πολύ συχνά παραπλήσιες ή ουσιαστικά συμπίπτουν», σημείωσε ο κ. Πούτιν.
Τόνισε τις φιλικές τους σχέσεις ο Πούτιν.
Σύμφωνα με το Ρώσο Πρωθυπουργό, ο οποίος επεσήμανε τις φιλικές σχέσεις του με τον Τούρκο ομόλογό του, σχεδόν όλοι οι στόχοι που έθεσαν από κοινού την τελευταία πενταετία υλοποιήθηκαν, ο όγκος των ετήσιων διμερών ανταλλαγών ξεπέρασε τα 34 δισ. δολάρια, σημειώνοντας το 2008 αύξηση σχεδόν 50% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, με αποτέλεσμα η Ρωσία να είναι πλέον ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας, ξεπερνώντας τη Γερμανία, και η Τουρκία να καταλάβει την πέμπτη θέση στις ρωσικές εμπορικές ανταλλαγές.
«Δεν σκοπεύουμε όμως να σταματήσουμε σε ό,τι πετύχαμε, αλλά να εργαστούμε ώστε να ανεβάσουμε τις ρωσοτουρκικές σχέσεις σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο», είπε ο κ. Πούτιν, αναφερόμενος στα σχέδια δημιουργίας μιας δεύτερης διακλάδωσης του αγωγού φυσικού αερίου «Blue Stream» προς την Τουρκία, για την οποία θα ξεκινήσουν σύντομα συνομιλίες και, σύμφωνα με αναλυτές, προορίζεται να καλύψει μελλοντικά τις ανάγκες του Ισραήλ.
Ανάγνωση του υπολοίπου »
Μαριέττας έπαινος.

(ΠΡΟΣΟΧΗ: ΓΙΑ ΓΕΡΑ ΝΕΥΡΑ)
Του Παύλου Τσίμα.
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, στις ΗΠΑ, μία επιτροπή ακαδημαϊκών, ιστορικών και παιδαγωγών κατέληξε σε ένα κείμενο οδηγιών για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας στα αμερικανικά σχολεία. Οι οδηγίες ήθελαν η αφήγηση της Ιστορίας να μην είναι μια παρέλαση ηρωικών πράξεων γενναίων στρατηγών και ένδοξων προέδρων, μια ατέλειωτη σειρά ανδραγαθημάτων, εθνικών επιτυχιών και νικηφόρων πολέμων. Στην αφήγηση της Ιστορίας έπρεπε να έχουν θέση και οι γυναίκες, οι μαύροι και οι μειονότητες, τα κοινωνικά συμβάντα και όχι μόνον οι μεγάλες πολιτικές και πολεμικές πράξεις, οι γκρίζες και όχι μόνον οι χρυσές σελίδες. Και ο σκοπός του μαθήματος έπρεπε να είναι όχι η ανατροφή των γενναίων στρατιωτών, με πατριωτικό φρόνημα, για τους πολέμους του μέλλοντος, αλλά κριτικά σκεπτόμενων πολιτών. Εκείνο το «κείμενο οδηγιών» έγινε στόχος μιας λυσσαλέας καμπάνιας της χριστιανικής, πατριωτικής Δεξιάς (με επικεφαλής τη σύζυγο του μετέπειτα αντιπροέδρου Τσέινι), αντικείμενο ενός πραγματικού πολιτιστικού εμφυλίου, στον οποίο η Άκρα Δεξιά νίκησε κατά κράτος και τα «μη πατριωτικά» εγχειρίδια Ιστορίας παρεδόθησαν στην πυρά.
Ζήσαμε κι εμείς στην Ελλάδα, σε μικρογραφία, έναν παρόμοιο πολιτιστικό εμφύλιο με αφορμή το περίφημο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού, εναντίον του οποίου εξεστράτευσαν οι μπουμπούκοι και τα μπουμπούκια της καθ΄ ημάς πατριωτικής, χριστιανικής Δεξιάς. Αλλά, προς τιμήν της, η τότε υπουργός Παιδείας δεν ενέδωσε, δεν ακολούθησε την οδό της πυράς, επέμεινε να χειριστεί το θέμα θεσμικά. Ο αρχηγός της την εγκατέλειψε, το κόμμα της την πολέμησε και οι ψηφοφόροι της Α΄ Αθήνας την καταψήφισαν. Αλλά εκείνη υπερασπίστηκε την (μειοψηφική) άποψή της με αξιοπρέπεια. Η στάση της ήταν μια ελπιδοφόρα απόδειξη πως υπάρχει ακόμη θέση στην πολιτική ζωή για μια αξιοπρεπή, υπεύθυνη, συνεπή σε αρχές και απόψεις, που δεν αλλάζουν με τα κύματα των δημοσκοπήσεων και με θεσμικό ήθος (που δεν κλείνει τη Βουλή, όταν η λειτουργία της δεν βολεύει) εκδοχή συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα. Νομίζαμε ότι το είδος εξέλιπε με το τέλος της δεύτερης προεδρικής θητείας του Κωστή Στεφανόπουλου. Η Μαριέττα Γιαννάκου μάς διέψευσε ευχάριστα.
Αξίζει, λοιπόν, τον γενικό σεβασμό η επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας. Έστω και αν η συμμετοχή της σε αυτό το ψηφοδέλτιο δεν αναιρεί την υπέρτερη και ζωτική (για την υγεία του δημόσιου βίου) ανάγκη να τιμωρηθεί, όσο πιο σκληρά γίνεται, στις ευρωκάλπες μια παράταξη που κυβέρνησε πέντε χρόνια και κάτι, υποκαθιστώντας την ευθύνη για τη χώρα με τη μέριμνα για την εικόνα (της) και τη μακροημέρευση στην εξουσία (της). Να τιμωρηθεί μια διακυβέρνηση πλήρως αποτυχημένη στη διαχείριση των κοινών μας συμφερόντων, που τόσο αμέριμνα διασπάθισε, κυνική και αδίστακτη στην εξυπηρέτηση των ίδιων συμφερόντων, ακόμη και εις βάρος του κύρους των θεσμών.
ΤΑ ΝΕΑ
«Θετική η στάση της Ελλάδας» λέει ο Ερντογάν.



Athens Time























































































