ΕΛΛΑΔΑ

Μαριέττας έπαινος.


Image1

(ΠΡΟΣΟΧΗ: ΓΙΑ ΓΕΡΑ ΝΕΥΡΑ)

Του Παύλου Τσίμα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, στις ΗΠΑ, μία επιτροπή ακαδημαϊκών, ιστορικών και παιδαγωγών κατέληξε σε ένα κείμενο οδηγιών για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας στα αμερικανικά σχολεία. Οι οδηγίες ήθελαν η αφήγηση της Ιστορίας να μην είναι μια παρέλαση ηρωικών πράξεων γενναίων στρατηγών και ένδοξων προέδρων, μια ατέλειωτη σειρά ανδραγαθημάτων, εθνικών επιτυχιών και νικηφόρων πολέμων. Στην αφήγηση της Ιστορίας έπρεπε να έχουν θέση και οι γυναίκες, οι μαύροι και οι μειονότητες, τα κοινωνικά συμβάντα και όχι μόνον οι μεγάλες πολιτικές και πολεμικές πράξεις, οι γκρίζες και όχι μόνον οι χρυσές σελίδες. Και ο σκοπός του μαθήματος έπρεπε να είναι όχι η ανατροφή των γενναίων στρατιωτών, με πατριωτικό φρόνημα, για τους πολέμους του μέλλοντος, αλλά κριτικά σκεπτόμενων πολιτών. Εκείνο το «κείμενο οδηγιών» έγινε στόχος μιας λυσσαλέας καμπάνιας της χριστιανικής, πατριωτικής Δεξιάς (με επικεφαλής τη σύζυγο του μετέπειτα αντιπροέδρου Τσέινι), αντικείμενο ενός πραγματικού πολιτιστικού εμφυλίου, στον οποίο η Άκρα Δεξιά νίκησε κατά κράτος και τα «μη πατριωτικά» εγχειρίδια Ιστορίας παρεδόθησαν στην πυρά.

Ζήσαμε κι εμείς στην Ελλάδα, σε μικρογραφία, έναν παρόμοιο πολιτιστικό εμφύλιο με αφορμή το περίφημο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού, εναντίον του οποίου εξεστράτευσαν οι μπουμπούκοι και τα μπουμπούκια της καθ΄ ημάς πατριωτικής, χριστιανικής Δεξιάς. Αλλά, προς τιμήν της, η τότε υπουργός Παιδείας δεν ενέδωσε, δεν ακολούθησε την οδό της πυράς, επέμεινε να χειριστεί το θέμα θεσμικά. Ο αρχηγός της την εγκατέλειψε, το κόμμα της την πολέμησε και οι ψηφοφόροι της Α΄ Αθήνας την καταψήφισαν. Αλλά εκείνη υπερασπίστηκε την (μειοψηφική) άποψή της με αξιοπρέπεια. Η στάση της ήταν μια ελπιδοφόρα απόδειξη πως υπάρχει ακόμη θέση στην πολιτική ζωή για μια αξιοπρεπή, υπεύθυνη, συνεπή σε αρχές και απόψεις, που δεν αλλάζουν με τα κύματα των δημοσκοπήσεων και με θεσμικό ήθος (που δεν κλείνει τη Βουλή, όταν η λειτουργία της δεν βολεύει) εκδοχή συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα. Νομίζαμε ότι το είδος εξέλιπε με το τέλος της δεύτερης προεδρικής θητείας του Κωστή Στεφανόπουλου. Η Μαριέττα Γιαννάκου μάς διέψευσε ευχάριστα.

Αξίζει, λοιπόν, τον γενικό σεβασμό η επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας. Έστω και αν η συμμετοχή της σε αυτό το ψηφοδέλτιο δεν αναιρεί την υπέρτερη και ζωτική (για την υγεία του δημόσιου βίου) ανάγκη να τιμωρηθεί, όσο πιο σκληρά γίνεται, στις ευρωκάλπες μια παράταξη που κυβέρνησε πέντε χρόνια και κάτι, υποκαθιστώντας την ευθύνη για τη χώρα με τη μέριμνα για την εικόνα (της) και τη μακροημέρευση στην εξουσία (της). Να τιμωρηθεί μια διακυβέρνηση πλήρως αποτυχημένη στη διαχείριση των κοινών μας συμφερόντων, που τόσο αμέριμνα διασπάθισε, κυνική και αδίστακτη στην εξυπηρέτηση των ίδιων συμφερόντων, ακόμη και εις βάρος του κύρους των θεσμών.

ΤΑ ΝΕΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s