Ποιόν θεωρούν εχθρό τους οι γείτονές μας;

Ο διαδικτυακός τόπος του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού πολυπολιτισμικού δικτύου της Αυστραλίας, SBS, δημοσιεύει άρθρο με θέμα την αγορά πυραύλων (πιθανώς αμερικανικών Πάτριοτ) από την Τουρκία.
Σύμφωνα με το άρθρο «το ζήτημα της αγοράς πυραύλων θέτει δύο κεφαλαιώδη ερωτήματα:
α) ποιόν θεωρεί εχθρό η Τουρκία στην περιοχή ώστε να επιθυμεί την αγορά και
β) πώς θα αποπληρώσει την αγορά, σε μια περίοδο οξείας οικονομικής κρίσης και με ένα τεράστιο εξωτερικό χρέος.
Η αγορά, που αποφασίστηκε, κατά το τουρκικό ΥΠΕΞ το 2006, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του στρατού, αναμένεται να στοιχίσει περί τα 5,3 δισ. ευρώ, ενώ ως επίδοξοι πωλητές φέρονται 2 αμερικανικές εταιρείες (μία εκ των οποίων είναι η Raytheon, κατασκευάστρια των Πάτριοτ), μία ρωσική και μία κινεζική. Αν πραγματοποιηθεί θα αποτελεί την μεγαλύτερη στρατιωτική αγορά στην οποία προέβη η χώρα».
Είναι προφανής η στόχευση της Τουρκίας. Δεν έχει να κάνει με το ποιόν θεωρεί εχθρό, είναι κάτι βαθύτερο.
Οι διεθνείς αναλυτές έχουν τονίσει πολλές φορές ότι η Τουρκία οδεύει να γίνει περιφερειακή υπερδύναμη. Η Τουρκία όμως το βλέπει κάπως διαφοροποιημένα: ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.
Γι΄αυτό και η διείσδυσή της στα Βαλκάνια, η αναφορές της στους Ουιγούρους, οι πρωτοβουλίες της στη Μέση Ανατολή, οι προσπάθειές της να καταστεί μέλος του κλαμπ των πυρηνικών (σε πρώτη φάση), η προώθηση μουσουλμάνων μεταναστών στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Και δουλεύει πολύ μεθοδικά για το στόχο της αυτό, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο κάθε συγκυρία και κάθε ευκαιρία, κάθε στιγμή.
Το θέμα είναι, εμείς τι κάνουμε;