ΕΛΛΑΔΑ / ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ / Εξοπλισμοί

Μύθοι & Αλήθειες (2): Απευθείας ανάθεση το 1998, εξίσου απαράδεκτη με αυτές του 2005-2009.


Image1

Συνέχεια του Μύθοι & Αλήθειες (1)

Το πρόγραμμα υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού ανατέθηκε με απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικού & Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) το 1998, κατά το Προεδρικό Διάταγμα 284/89 και ειδικότερα κατά την παράγραφο (θ) περί συμπαραγωγής, του άρθρου 73 με τίτλο «Προμήθειες Χωρίς Διαγωνισμό».

Η νέα κυβέρνηση του 2004 δεν αμφισβήτησε τη σύμβαση του 2000 – προφανώς επειδή κρίθηκε νομικά ατελέσφορο και/ή επιχειρησιακά, οικονομικά και βιομηχανικά επιζήμιο – οπότε το ελληνικό δημόσιο ήταν υποχρεωμένο να την τηρεί. Μεταξύ 1998 και 2003 υπήρξαν ορισμένες θετικές εξελίξεις στις εφαρμοζόμενες διαδικασίες προμηθειών, με επιστέγασμα τον υποδειγματικό διαγωνισμό του προγράμματος αρμάτων.

Από το 2004 οι διαδικασίες προμηθειών οπισθοδρόμησαν στην εποχή των απευθείας αναθέσεων, με πρόσχημα την υπογραφή διακρατικών συμφωνιών για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Έτσι όμως ούτε η διαφθορά αντιμετωπίζεται, ούτε εξασφαλίζεται η προμήθεια του καταλληλότερου υλικού για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις με τους πλέον συμφέροντες οικονομικούς και βιομηχανικούς όρους.

Το εναρκτήριο λάκτισμα της απευθείας ανάθεσης δόθηκε με επιστολή του κ. Γ. Κασμά, Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου των ΕΝΑΕ, προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Α. Τσοχατζόπουλο στις 26 Νοεμβρίου 1997:

«Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλω ότι η ΑΕ «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ» ύστερα από συζητήσεις ενός περίπου έτους, υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τα Γερμανικά ναυπηγεία HDW για την ανάπτυξη υποδομής με σκοπό τη ναυπήγηση υποβρυχίων στην Ελλάδα. […]

Η επιλογή των Γερμανικών ναυπηγείων για συνεργασία έγινε γιατί αυτά έχουν την μεγαλύτερη εμπειρία στη μεταφορά τεχνολογίας ναυπηγήσεων υποβρυχίων σε ξένες χώρες και συγκεκριμένα στην Τουρκία, Αργεντινή, Βραζιλία, Ινδία και Ν. Κορέα. […]

Επίσης, η συνεργασία προβλέπει τη ναυπήγηση του πρώτου υποβρυχίου στην Γερμανία, όπου θα εκπαιδευτεί το προσωπικό των Ελληνικών Ναυπηγείων. Παράλληλα, προβλέπεται η κατασκευή στη Γερμανία των τμημάτων του ανθεκτικού μέρους του σκάφους, δεδομένου ότι η κατασκευή αυτών στην Ελλάδα προϋποθέτει ανάπτυξη υποδομής απαγορευτικού κόστους.

Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι οι εργασίες εξοπλισμού και ολοκληρώσεως των υποβρυχίων που θα γίνουν στην Ελλάδα, καλύπτουν το 80% των συνολικά απαιτούμενων εργατοωρών στη ναυπήγηση ενός υποβρυχίου.»

Αξίζει να αναφερθεί πως τα τμήματα του ανθεκτικού σκάφους με εξαίρεση το πρωραίο κατασκευάσθηκαν τελικά στην Ελλάδα, από τη ΜΕΤΚΑ.

Στις 9 Οκτωβρίου 1998 το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε την έναρξη διαπραγματεύσεων με τις εταιρείες ΕΝΑΕ και HDW για την κατασκευή τριών υποβρυχίων Τύπου 214, με προαίρεση για τέταρτο. Στο πλαίσιο της απόφασης εκείνης, στις 11 Δεκεμβρίου 1998 ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ενέκρινε την υλοποίηση του προγράμματος με απευθείας ανάθεση λόγω συμπαραγωγής.

Στις 8 Ιανουαρίου 1999 τα ΕΝΑΕ υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας και άδειας κατασκευής με κοινοπραξία των γερμανικών HDW και Ferrostaal (FS). Στις 28 Ιανουαρίου 1999 τα ΕΝΑΕ υπέβαλαν προσφορά κατά τα προηγούμενα, για να ακολουθήσει βέλτιστη οικονομική προσφορά στις 22 Ιουλίου 1999. Το ΚΥΣΕΑ οριστικοποίησε την απευθείας ανάθεση στις 26 Ιουλίου 1999. Μετά από περαιτέρω διαπραγματεύσεις, υπεγράφη στις 15 Φεβρουαρίου 2000 η Σύμβαση 012Β/00 ύψους 430,84 δισ. δρχ. (€1.264,39 εκατ.) για την κατασκευή τριών υποβρυχίων Τύπου 214.

Στις 31 Μαΐου 2002 υπεγράφη η Τροποποίηση Νο 3 της προαναφερόμενης σύμβασης, ύψους €409 εκατ. για την κατασκευή ενός ακόμη υποβρυχίου. Το άθροισμα έφθανε τα €1.673,43 εκατ.

Παράλληλα με τις προηγούμενες διαδικασίες, οι δυνητικοί ανταγωνιστές επιχειρούσαν να πείσουν την τότε κυβέρνηση να πραγματοποιήσει διαγωνισμό. Μάλιστα η γαλλική DCN International -εξαγωγικός βραχίονας της κρατικής Διεύθυνσης Ναυτικών Κατασκευών (DCN)- και η ισπανική E.N. Bazán, υπέβαλαν «εκτίμηση προϋπολογισμού» στις 3 Ιουνίου 1999, για την κατασκευή τεσσάρων υποβρυχίων τύπου Scorpène με σύστημα Πρόωσης Ανεξάρτητης του Αέρα (ΑΙΡ) τύπου MESMA. Η εκτίμηση αναφερόταν στην κατασκευή των υποβρυχίων στις εγκαταστάσεις των δύο εταίρων, επειδή δεν διέθεταν πρόσβαση σε τεχνικές πληροφορίες των ΕΝΑΕ. Επιπρόσθετα η εκτίμηση δεν ήταν συγκρίσιμη με την τιμή υπογεγραμμένης σύμβασης, επειδή δεν περιλάμβανε φόρους, δασμούς και τέλη στην Ελλάδα, ούτε εφοδιαστική υποστήριξη, πιστοποίηση κυβερνητικού οργανισμού ποιοτικού ελέγχου και ανταπόκριση στις συγκεκριμένες απαιτήσεις του ΠΝ.

Επρόκειτο ουσιαστικά για εκτίμηση αυθαίρετα διαμορφωμένη με σκοπό την ελαχιστοποίηση του τιμήματος, οπότε τυχόν σύμβαση συγκρίσιμη με εκείνη των υποβρυχίων Τύπου 214 θα επιβαρυνόταν με εκατοντάδες εκατομμυρίων Ευρώ. Δεν επρόκειτο εν τέλει για δεσμευτική προσφορά, σε κάθε περίπτωση όμως η «εκτίμηση προϋπολογισμού» για 4 υποβρύχια τύπου Scorpène ήταν €1.036,65 εκατ.

Τα προηγούμενα είναι πλέον ακαδημαϊκού, ιστορικού ενδιαφέροντος. Κρίσιμο είναι πως από την απαράδεκτη απευθείας ανάθεση του προγράμματος υποβρυχίων, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έφθασε στο αντίθετο άκρο του υποδειγματικού ανοικτού δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού για το άρμα μάχης. Μετά την κυβερνητική μεταβολή του 2004, επανήλθε το καθεστώς των απευθείας αναθέσεων. Τα στελέχη της απερχόμενης κυβέρνησης είναι στην πραγματικότητα πανευτυχή επειδή δεν κλήθηκαν να υπογράψουν οικονομικά δεσμευτικές εμπορικές συμβάσεις, οι οποίες απαιτούνται για την υλοποίηση των διακρατικών συμφωνιών απευθείας αναθέσεων. Ωστόσο το δίλημμα για το μέλλον είναι προφανές.

Δείτε τη συνέχεια – ΕΔΩ –

ΠΗΓΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s