Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΟΔΡΑ

Η πρώτη εβδομάδα μετά την εκλογική συντριβή βρήκε τα στελέχη της Ν.Δ. να εκτονώνονται στις συσκέψεις και τα τηλεοπτικά παράθυρα.

Ολοι είχαν κατά νου τις ευθύνες του Κ. Καραμανλή, αλλά ελάχιστοι βγήκαν ανοιχτά εναντίον του. Οι στόχοι εξακολουθούν να είναι ο Γ. Σουφλιάς (ακόμη και μετά την παραίτησή του), ο Γ. Λούλης και ο Πρ. Παυλόπουλος. Οσο για τα συνεδριακά, οι πρώτες αψιμαχίες έδειξαν πόσο δύσκολος θα είναι ο δρόμος.

Η δεύτερη εβδομάδα είναι αυτή στην οποία θα αρχίσει να αποκρυσταλλώνεται το εσωτερικό τοπίο. Θα υποβληθούν οι υποψηφιότητες και θα αρχίσουν να ξεκαθαρίζουν οι συμμαχίες. Επίσης θα αποφασιστούν τελικά οι οργανωτικές διαδικασίες που θα οδηγήσουν στο συνέδριο. Το πρώτο σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση επρόκειτο να γίνει χθες το βράδυ στη Ρηγίλλης, στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής, με την παρουσία των μέχρι στιγμής ενδιαφερόμενων να διεκδικήσουν την ηγεσία (Ντόρα Μπακογιάννη, Δ. Αβραμόπουλος, Α. Σαμαράς, Π. Ψωμιάδης).

Η τακτική των δελφίνων

Οι υποψήφιοι επρόκειτο να επιμείνουν στις απόψεις τους. Ο Δ. Αβραμόπουλος και ο Α. Σαμαράς έχουν δηλώσει ότι είναι υπέρ της εκλογής αρχηγού από τη βάση του κόμματος. Η Ντόρα Μπακογιάννη συμφωνεί κι αυτή, εκφράζει, όμως, αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί να οργανωθεί αυτή η διαδικασία σύντομα και είναι σαφώς αντίθετη στο να γίνει εκλογή ύστερα από 3-4 μήνες.

Ο Κ. Καραμανλής έχει διαμηνύσει ότι η εκλογή αρχηγού πρέπει να έχει γίνει ώς τις 8 Νοεμβρίου. Η θέση του αυτή προκαλεί τη δυσαρέσκεια πολλών που πιστεύουν ότι χρειάζεται χρόνος, ενώ κάποιοι ερμηνεύουν αυτή τη βιασύνη ως παράδοση του «δαχτυλιδιού» στην Ντόρα Μπακογιάννη.

Το εσωκομματικό τοπίο είναι τόσο θολό, ώστε πολλοί αμφιβάλλουν για το πού θα οδηγηθεί η Ν.Δ. Ασάφεια επικρατεί και για τις υποψηφιότητες.

* Η Ντόρα Μπακογιάννη διαθέτει την πιο μεγάλη ομάδα υποστηρικτών και το προβάδισμα στις μετρήσεις, όμως υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι του κόμματος που είναι απέναντί της. Η τοποθέτησή της περί «πολυσυλλεκτικής ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς» δείχνει ότι θέλει να εκφράσει και το δεξιό κομμάτι της Ν.Δ., παρότι η πολιτική της πλατφόρμα είναι κεντροδεξιά (ρεπορτάζ δίπλα).

* Ο Δ. Αβραμόπουλος επιμένει στην εκλογή του αρχηγού από τη βάση γιατί (εκτός των άλλων) πιστεύει ότι θα είχε καλύτερη τύχη από ό,τι σε συνέδριο με τη σύνθεση του 2007.

* Ο Α. Σαμαράς θα κινηθεί επιθετικά και θα επενδύσει στο διαχωρισμό καραμανλικοί-μητσοτακικοί με στόχο να κερδίσει το λαϊκοδεξιό τμήμα, στο οποίο ψαρεύει και ο Π. Ψωμιάδης.

* Θα υπάρξει λύση έξω από αυτές που συζητούνται σήμερα, όπως έγινε το 1997 με τον Κ. Καραμανλή; Ο Β. Μεϊμαράκης το αφήνει ανοιχτό και κομματικά στελέχη ξεκίνησαν να συγκεντρώνουν υπογραφές υπέρ του. Εμπειροι βουλευτές, όμως, εκτιμούν πως με τον μεσολαβητικό ρόλο που έχει αναλάβει για τις διαδικασίες του συνεδρίου απλώς ανεβάζει τις μετοχές του για το μέλλον.

* Τα στελέχη της νεότερης γενιάς (Α. Σπηλιωτόπουλος, Ευρ. Στυλιανίδης) μετρούν τις δυνάμεις τους και φοβάται ο ένας μήπως κάνει την κίνηση ο άλλος. Το πιθανότερο είναι πως τελικά θα συνταχθούν με κάποιον από τους υποψήφιους.

Στην πορεία ανασυγκρότησης, πολλοί διατηρούν σοβαρές αμφιβολίες αν η Ν.Δ. θα παραμείνει ενωμένη ή αν η κεντροδεξιά στο μέλλον θα εκφράζεται από δύο κόμματα, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες: ένα καθαρά δεξιό, το οποίο θα απορροφήσει το ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη, κι ένα πιο κεντρώο και φιλελεύθερο, που θα μπορεί να κερδίσει δυσαρεστημένους από το ΠΑΣΟΚ. Ηδη πολλοί απειλούν ότι δεν μπορούν να μείνουν στο κόμμα αν δεν είναι στην αρχηγία ο εκλεκτός τους. Η μακρά πορεία της Ν.Δ. στην πολιτική έρημο μόλις ξεκίνησε…πηγή