Ο Τούρκος πρωθυπουργός έχει επιδοθεί σε μια προσπάθεια αιτιολόγησης της επίσκεψής τους στο Ιράν, υπό το πρίσμα της γενικότερης στροφής της χώρας του μακριά από τη Δύση.

Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι η Τουρκία είναι προσδεδεμένη στη Δύση και ότι οι στενότερες σχέσεις με το Ιράν δεν πρέπει να αποτελούν ένδειξη μεταστροφής της εξωτερικής της πολιτικής.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Τεχεράνη υπεραμύνθηκε της προσπάθειας του Ιράν να αποκτήσει πυρηνική τεχνολογία, τη στιγμή που άλλες χώρες στην περιοχή – εννοώντας σαφέστατα το Ισραήλ – αλλά και στον κόσμο έχουν τέτοια όπλα. Τέλος, αναφέρθηκε για μία ακόμη φορά κατά του Ισραήλ, λέγοντας πως το ότι ασκεί κριτική για όσα έγιναν στη Γάζα δε σημαίνει ότι η Τουρκία άλλαξε προσανατολισμό, αλλά… θα συνεχίσει να αντιτίθεται στους θανάτους παιδιών, γυναικών και αμάχων όπου κι αν γίνονται αυτοί.

Αυτές οι δηλώσεις προκάλεσαν ένταση στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε. αλλά και στο Ισραήλ, το οποίο δημοσιοποίησε σήμερα ότι η Χεζμπολάχ εξοπλίζεται μέσω κυκλωμάτων που εδρεύουν και στην Τουρκία.

Σιγά – σιγά το Ισραήλ και οι ΗΠΑ «ξεμένουν» από τον «παραδοσιακό» τους σύμμαχο στην περιοχή. Μήπως η κυβέρνηση θα έπρεπε να καλύψει αυτό το κενό, ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει με τον καιρό σοβαρή εξωτερική πολιτική και στα πιο κρίσιμα ζητήματα της περιοχής μας; Είναι περιττό να πούμε το τι θα μπορούσε να κερδίσει η Ελλάδα με σωστούς χειρισμούς μέσα από μια διαμεσολαβητική διαδικασία.

Τόσα χρόνια που είμαστε – κατ’ αποκλειστικότητα – παραδοσιακοί φίλοι με τις αραβικές χώρες… ασχέτως του αν επιμένουν να βλέπουν «τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης» και «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» στην Ισλαμική Διάσκεψη ή τη Συρία να αποκτά αιφνιδιαστικά ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα Κατεχόμενα.

Προφανώς στην Ελλάδα έχουμε προβληματική αντίληψη στο τι ακριβώς συνιστά «παραδοσιακή φιλία» και τι αυτή συνεπάγεται, κυρίως σε ότι αφορά τον σεβασμό εκ μέρους τους όσων η Ελλάδα θεωρεί εθνικά της συμφέροντα. Που να είχαμε και άδικο…

Τι έκαναν άραγε οι εκάστοτε ηγεσίες του ΥΠΕΞ (του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ) όλα αυτά τα χρόνια ώστε να εξηγήσουν προς κάθε κατεύθυνση και να υπερασπίσουν τα εθνικά συμφέροντα, στο πλαίσιο της «περήφανης εξωτερικής πολιτικής» που άπαντες επικαλούνται;

Αυτή τη στιγμή δημιουργείται ένα σοβαρό κενό στα ζητήματα ασφαλείας της περιοχής και είναι καιρός να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Πριν είναι πολύ αργά. Διότι οι προβληματικές περίοδοι κρύβουν θανάσιμους κινδύνους για τους αδρανείς και μεγάλες ευκαιρίες για τους δραστήριους…

http://www.i-reporter.gr/