ΕΚΚΛΗΣΙΑ / ΕΛΛΑΔΑ

Τα τρία «όχι» της κυβέρνησης στον Αρχιεπίσκοπο.


«Μία κρύο, μία ζέστη» είναι η κατάσταση που επικρατεί μεταξύ ιεραρχών και υπουργών, καθώς τα πιο σημαντικά αιτήματα που έχει θέσει η ηγεσία της Εκκλησίας παραπέμπονται από την κυβέρνηση στις ελληνικές καλένδες.

Τα κυβερνητικά στελέχη, διευκρινίζει έμπειρος κληρικός της Συνόδου, όχι μόνο δεν δείχνουν διατεθειμένα να κάνουν τα χατίρια των Μητροπολιτών, αλλά τους κρατούν και σε διακριτική απόσταση. Ο Ιερώνυμος έστειλε ήδη σαφές μήνυμα στην κυβέρνηση, όταν στις αρχές της εβδομάδας ζήτησε από τους υπουργούς να κάνουν έναν έντιμο και ειλικρινή διάλογο με την Εκκλησία. Μιλώντας στους φοιτητές της θεολογικής σχολής έδειξε ότι σκληραίνει τη στάση του, εγκαταλείποντας το ήπιο προφίλ που είχε εμφανίσει από την ημέρα της εκλογής του. Ο Ιερώνυμος αναφέρθηκε βέβαια «σε όσους αγωνίζονται να εξαφανίσουν την πίστη, τα ιερά σύμβολα και το ήθος με το οποίο πορεύτηκε μέσα στην ιστορία το γένος μας» και όχι στους νέους υπουργούς.

Άλλα κατέστησε σαφές ότι δεν προτίθεται να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια, όπως λένε οι συνεργάτες του. Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο πρόβλημα της υποβάθμισης του μαθήματος των Θρησκευτικών και της επαγγελματικής ανισότητας με την οποία αντιμετωπίζονται οι θεολόγοι.

Μίλησε και για την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τα ελληνικά δημόσια καταστήματα, τονίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες «στην ελληνική παράδοση και ιστορία δεν επιτρέπονται και δεν θα γίνουν ασφαλώς». «Θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να λάβουν υπόψη ότι δεν μπορεί άλλοι να αποφασίζουν για εμάς. Όπως έχει δικαιώματα σε έναν χώρο η μειονότητα, έχει πολύ περισσότερα δικαιώματα η πλειοψηφία» είπε.

Τα «ναι» και τα «όχι».

Πάντως, από τις μέχρι σήμερα συζητήσεις μεταξύ των δύο πλευρών φαίνεται ότι η ηγεσία της Εκκλησίας θα εισπράξει τους επόμενους μήνες τρεις αρνητικές απαντήσεις σε ισάριθμα ζητήματα. Αντιθέτως, ελάχιστα είναι τα αιτήματα που έχουν τεθεί στους υπουργούς και ίσως έχουν θετική κατάληξη.

Τα τρία «όχι» που έχουν ήδη εισπράξει οι αρχιερείς και, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν πρόκειται η κυβέρνηση να αναιρέσει, όποια και αν είναι η αντίδραση της Ιεραρχίας, είναι τα εξής:

– Να παραμείνει αυξημένος ο συντελεστής της φορολόγησης της εκκλησιαστικής ακίνητης περιουσίας. Το μόνο που ίσως δεχτούν στην κυβέρνηση είναι ένα «ξεκαθάρισμα» για να εξαιρεθούν όσα ακίνητα η Εκκλησία έχει παραχωρήσει και δεν χρησιμοποιεί και όπως υποστηρίζουν οι μητροπολίτες, είναι άδικο να καταβάλλεται γι’ αυτά φόρος.

– Η πρόσληψη του προσωπικού των Μητροπόλεων να γίνεται αυστηρά μέσω ΑΣΕΠ και όχι να επιλέγονται λαϊκοί υπάλληλοι που συνήθως είναι της αρεσκείας (ή, ακόμη χειρότερα, να ανήκουν στο… γενεαλογικό δένδρο των Μητροπολιτών με την πρόσληψη ανιψιών, ξαδέλφων κ.λπ.).

– Να περιοριστούν σημαντικά τα κονδύλια που θα διαθέσουν τα αρμόδια υπουργεία μέσω του ΕΣΠΑ στις Μητροπόλεις και στις ειδικές εταιρείες της Εκκλησίας που έχουν συσταθεί γι’ αυτόν τον σκοπό. Μάλιστα, ακόμη και αυτά τα κονδύλια που θα διατεθούν, λένε κυβερνητικές πηγές, θα αξιοποιηθούν με συνδιαχείριση ανθρώπων της Εκκλησίας και των υπουργείων.

Τα ζητήματα που φαίνεται ότι σύντομα θα προχωρήσουν είναι η αναμόρφωση της λειτουργίας της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης (το θέμα συζητήθηκε στην πρόσφατη συνάντηση του Αρχιεπισκόπου με την υπουργό Παιδείας και συμφωνήθηκε να γίνουν οι απαιτούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις για την αποτελεσματικότερη λειτουργία των σχολών εκκλησιαστικής εκπαίδευσης), η ενίσχυση της δια βίου κατάρτισης των κληρικών (με τη χρηματοδότηση από το υπουργείο Παιδείας) και, κυρίως, η αποδέσμευση των ακινήτων – φιλέτων της Εκκλησίας ώστε να αξιοποιηθούν επιχειρηματικά κυρίως.

Το τελευταίο είναι ένα πάγιο αίτημα που «καίει» περισσότερο απ’ όλα τους συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου. Το θέμα της διχοτόμησης της Μητρόπολης Αττικής, αν και δεν τέθηκε ως προτεραιότητα στη συζήτηση της υπουργού Παιδείας με τον Αρχιεπίσκοπο, ωστόσο φαίνεται να μη βρίσκει αντίθετη την κ. Διαμαντοπούλου.

Άστραψε και βρόντηξε ο Αμβρόσιος.

Η Ιεραρχία, όπως έχουμε ξαναγράψει, είναι καζάνι που βράζει με τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Μόλις δύο μήνες ζωής μετρούν οι υπουργοί και πολλοί Μητροπολίτες έχουν ήδη «στοχοποιήσει» τα πρόσωπα που πιστεύουν ότι θα δημιουργήσουν στην Εκκλησία προβλήματα και πολύ σύντομα μάλιστα. Οι αρχιερείς δεν κρύβουν τη δυσφορία τους για τη στάση ή τις απόψεις που κρατούν σε διάφορα ζητήματα συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη (κυρίως βάλλουν κατά των Γ. Παπακωνσταντίνου και Ν. Σηφουνάκη και λιγότερο για τους Γ. Ραγκούση και Άννα Διαμαντοπούλου).

Ήδη ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων, μέσω της προσωπικής του ιστοσελίδας, ξέσπασε κατά συγκεκριμένων κυβερνητικών στελεχών. «Οι κυβερνήσεις, τόσο της ΝΔ όσο και του
ΠΑΣΟΚ», γράφει ο Καλαβρύτων, «στρέφονται κατά της Εκκλησίας κάθε φορά που η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα για να μπορεί να ξεχνά ο λαός τα καθημερινά προβλήματα και να διευκολύνονται οι πολιτικοί στα σκληρά μέτρα που λαμβάνουν». «Άλλοτε», υπογραμμίζει, «πλήττουν την Εκκλησία με τα πραγματικά ή υποθετικά σκάνδαλα αναξίων τής αποστολής των κληρικών, τα οποία πάντοτε θα υπάρχουν, εφόσον την Εκκλησία υπηρετούν άνθρωποι και όχι άγγελοι». «Και άλλοτε», σημειώνει, «όπως συμβαίνει τώρα, ασχολούνται με την εκκλησιαστική περιουσία!

Η Εκκλησία είναι ο εύκολος στόχος!»

Ο Αμβρόσιος επιτίθεται κατά του Ραγκούση για την απόφαση που αφορά τα αυτοκίνητα των Μητροπολιτών, αφού, όπως λέει, τα αυτοκίνητα των Μητροπολιτών δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αναφέρεται στα φιλανθρωπικά έργα που κάνει η Εκκλησία, τονίζοντας ότι αν τα ίδια έργα τα έκανε η Πολιτεία θα χρειαζόταν τα διπλάσια χρήματα. «Ώστε λοιπόν το αυτοκίνητο του Μητροπολίτου σας μάρανε; Έτσι αποτιμάτε την προσφορά μας; Αυτή την τιμή περιμένουμε από την ελληνική πολιτεία;» αναρωτιέται ο Αμβρόσιος. Καταλήγοντας ζητά από τον Ραγκούση να ξανασκεφτεί το θέμα των αυτοκινήτων εφόσον, όπως επισημαίνει, «δεν θα λύσει το πρόβλημα της οικονομίας».

ΠΗΓΗ

6 thoughts on “Τα τρία «όχι» της κυβέρνησης στον Αρχιεπίσκοπο.

  1. ΚΑΝΕΝΑΣ ΡΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ ΘΕΣΜΟ.

  2. Το θέμα των αυτοκινήτων δε θα λύση το πρόβλημα της οικονομίας αλλά θα λύσει άλλα πολύ σοβαρότερα που εχουν να κάνουν με το ήθος και το παράδειγμα που πρέπει να δίνουν,προ πάντων,οι Αρχιερείς.

  3. Επειδή από τους μη γνωρίζοντες υποστηρίζονται ανυπόστατα πράγματα σημειώνω τα εξής για τους εκκλησιαστικούς υπαλλήλους.
    1. Οι υπάλληλοι της Εκκλησίας -τακτικοί και με σύμβαση- χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Σ’ αυτούς που ο μισθός τους καταβάλλεται από τους πόρους της Εκκλησίας (κυρίως από την εκμετάλλευση της αστικής εκκλησιαστικής περιουσίας) και οι οποίοι ανέρχονται στους 600( είναι οι υπάλληλοι Ιεράς Συνόδου, Αποστολικής Διακονίας , Αρχιεπισκοπής και Μητροπόλεων) και από αυτούς που πληρώνονται από το δημόσιο , περίπου 60 . Οι τελευταίοι υπηρετούν στις μητροπόλεις και οι θέσεις τους αφορούν κυρίως οδηγούς και κλητήρες. Οι πρώτοι δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και επομένως το ΑΣΕΠ δεν έχει καμιά αρμοδιότητα επ’ αυτών. Οι άλλοι – οι 60- καλύπτουν θέσεις που συνδέονται με το έργο των μητροπολιτών και οπωσδήποτε έχουν εμπιστευτικό χαρακτήρα . Όλων η πρόσληψη έχει γίνει με τις διατάξεις του υπ’ αριθ 5 Κανονισμού που αποτελεί ένα αυστηρό δίκαιο. Ο ίδιος Κανονισμός προβλέπει ότι στα προσόντα του εκκλησιαστικού υπαλλήλου περιλαμβάνονται η πίστη στον εν Τριάδι Θεόν και η υποχρέωση να διάγει ζωή Ορθοδόξου Χριστιανού. Και τα δύο δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να ελεγχθούν από το ΑΣΕΠ.
    2. Οι θέσεις που καλύπτουν είναι εξειδικευμένες το δε καθεστώς στο οποίο ζουν είναι ένα αυστηρό και εκκλησιαστικό, όπου ο μη έχων σχέση με την Εκκλησία σφυκτιά.Αρκεί να σας πω ότι στην Ιερά Σύνοδο και στην Αποστολική Διακονία εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει μια ξεχασμένη λέξη. Πειθαρχία !
    3. Η συγγενική σχέση με τους μητροπολίτες. Στις Κεντρικές υπηρεσίες υπήρξαν δυο ή τρεις που όμως είχαν προσληφθεί με τις διαδικασίες του νόμου. Στις μητροπόλεις παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα . Λάβετε όμως υπόψη ότι πολλές φορές ο οδηγός και ο κλητήρας του μητροπολίτη δεν έχουν προσωπική ζωή , δεν έχουν ωράριο και πρέπει να δίνουν μια καλή εικόνα στην τοπική κοινωνία.Οι περιπτώσεις που ξέρω δεν περνούν τα δάκτυλα του ενός χεριού.
    4. Και κάτι για το μορφωτικό τους επίπεδο. Ένα μόνο λέω , ότι τους υπαλλήλους των κεντρικών υπηρεσιών θα τους ζήλευαν πολλές υπηρεσίες του δημοσίου. Είναι καταρτισμένοι, πτυχιούχοι κατά κύριο λόγο, με σπουδές και εξειδίκευση στο αντικείμενό τους (π.χ. Εξωτερική Ιεραποστολή, Ποιμαντικός Τομέας, Θέματα Λατρείας, Εκδοτικά θέματα , Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, Ναοδομία,Βιβλιοθήκη κ.λπ.)με παρουσία στην επιστημονική και πνευματική ζωή , με δημοσιεύσεις , συμμετοχή σε συνέδρια κλπ. Το ίδιο και οι καθαρά διοικητικοί και οικονομικοί υπάλληλοι , οι οποίοι συμπλέκονται απόλυτα με το εκκλησιαστικό έργο.

  4. Φιλε Γιωργο, πολυ ωραια η παρουσιαση σου αλλα απο οπου και να το πιασεις λερωνει.
    Η εκλησσια ειναι ενας οργανισμος ΑΕ, ιδιων συμφεροντων,που ουδεμια σχεση εχουν με το λογο και το εργο του Χριστου,ασχετα εαν το εμπορευονται αυτο το εργο και οικονομανε.
    Αν θελεις να λυθει επιτελους αυτο το θεμα Πρεπει η εκλησσια να απομακρυνθει απο το κρατος επιτελους και οχι οι τραγοι να απειλουν σχετικα με τι φορολογια.
    Για ενα πραγμα χαιρομαι:
    Ολες οι θρησκειες του κοσμου εχουν διαρκεια ζωης 2000-2500 χρονια,που σημαινει οτι ο χριστιανισμος ειναι ηδη στην πορτα της εξοδου,και ισως επιτελους απαλαγει ετουτη η ταλαιπωρη χωρα απο τις βδελες που τις πινουν το αιμα.

  5. Ιουλιανέ ,δεν χρειάζονται αιχμηρές εκφράσεις.
    Μιλάμε για δυο διαφορετικά πράγματα. Εσύ μιλάς για θρησκεία και εγώ για Εκκλησία. Η δική μου πίστη είναι ότι οι θρησκείες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα και γι’ αυτό έχουν αρχή και τέλος. Η Εκκλησία είναι αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο και γι’ αυτό είναι αιώνια , όσο κι αν εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να την περιορίσουμε χρονικά. Πιστεύω ακόμη ότι ο σαρκωμένος Λόγος του Θεού συγκρότησε την Εκκλησία από ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι όλοι εμείς με τις αναξιότητές μας, τις ηλιθιότητες , τις αστοχίες και τις εγκληματικές πολλές φορές δράσεις μας συγκροτούμε την Εκκλησία . Κι αυτή η Εκκλησία βρίσκεται σε πορεία και γι’ αυτό έχουμε μεταλλάξεις των ανθρώπων προς το καλύτερο που δεν το φανταζόμαστε. Πρόκειται για την καλή αλλοίωση που λένε οι Πατέρες. Δεν προσπαθώ να σε πείσω. Καθόλου μάλιστα. Σου εξηγώ μόνο τη δική μου θέση. Όμως να σημειώσω και κάτι ακόμη. Δεν είναι μόνο αυτή η Εκκλησία που περιέγραψες. Είναι και μια άλλη που δεν φαίνεται .Τα παραδείγματα είναι άπειρα και βρίσκονται σε όλα τα επίπεδα.

Σχολιάστε