Τη σύληση του τάφου και την εξαφάνιση τη σορού του πατέρα της σχολιάζει με άρθρο της στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος», η Αναστασία Παπαδοπούλου, δέκα μέρές μετά το τραγικό συμβάν.

«Η εικόνα του άδειου τάφου βρίσκεται συνέχεια μπροστά μου. Ένα φέρετρο άδειο. Έχασα κάτι περισσότερο από αυτό που έχασα πέρσι; Την αξιοπρέπεια. Την αξιοπρέπειά μου ως θυγατέρα που δεν προστάτεψε το σώμα του πατέρα της. Ως Ελληνίδα. Ως Χριστιανή. Ως πολίτης μιας Δημοκρατίας η οποία (όσο και αν εντίμως και φιλότιμα προσπαθεί η Αστυνομία να εξιχνιάσει), αδυνατεί να προστατεύσει τα σύμβολα της οντότητας και τους θεσμούς οι οποίοι την καθιστούν κράτος», τονίζει η Αναστασία Παπαδοπούλου.

«Τι θα γινόταν αναλογίζομαι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα με αυτοσεβασμό εάν είχε συμβεί το αντίστοιχο; Φαντάζομαι μόνο στην Αμερική τί θα γινόταν εάν είχε γίνει παρόμοια ενέργεια. Θα το αντιμετώπιζαν ως ένα ιδιωτικό έγκλημα; Ως ένα μεμονωμένο συμβάν; Θα το ερμήνευαν ως ο,τιδήποτε άλλο εκτός από τρομοκρατική ενέργεια; Τι άλλο μπορεί να είναι κάτι το οποίο πολτοποιεί τα πιστεύω μας; Κάτι που προσβάλλει και προκαλεί την Θρησκεία και την κουλτούρα μας; Την ασφάλεια και ανασφάλεια μας;», διερωτάται η κ. Παπαδοπούλου, η οποία είναι νομικός και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ.  πηγη