Επικαιροποιήθηκε τον προηγούμενο Δεκέμβριο το Μνημόνιο Κατανόησης για την Παραγωγή, Διατήρηση και Επακόλουθη Ανάπτυξη (PSFD MOU) του Διακλαδικού Μαχητικού Κρούσης (JSF) F-35 Lightning II, αποκαλύπτοντας χρονική μετάθεση και παράταση των παραδόσεων στην Τουρκία. Για την ακρίβεια το Παράρτημα Α με ημερομηνία 10 Νοεμβρίου 2009 του JSF PSFD MOU αναφέρεται στο προβλεπόμενο Ημερολογιακό Έτος (CY) οριστικοποίησης των ετήσιων συμβάσεων παραγωγής συγκεκριμένου αριθμού αεροσκαφών για κάθε κράτος-εταίρο του προγράμματος, ενώ οι παραδόσεις ακολουθούν μετά από δύο έτη κατά προσέγγιση. Στον πίνακα παρουσιάζονται τα προβλεπόμενα έτη παράδοσης F-35A στην Τουρκία, σε σύγκριση με την προηγούμενη αναθεώρηση του Παραρτήματος Α τον Απρίλιο του 2007. Όπως προκύπτει από τον πίνακα, μέχρι τα τέλη του 2016 η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΤΗΚ) θα παραλάβει μόλις 12 αντί 30 αεροσκαφών, ενώ η κήρυξη επιχειρησιακής της πρώτης Μοίρας F-35A δεν φαίνεται εφικτή προ του 2018.

Το επικαιροποιημένο MOU υποδεικνύει την ελαφρά μετατόπιση της παραγωγής του F-35 για όλα τα κράτη-εταίρους προς μεταγενέστερα έτη, αλλά το Παράρτημα Α αποτελεί εκτίμηση στηριζόμενη στην υπόθεση της απρόσκοπτης εξέλιξης του προγράμματος ανάπτυξης και πτητικών δοκιμών επιχειρησιακής αξιολόγησης. Για τις ΗΠΑ προβλέπεται η αύξηση των παραγγελιών F-35 κατά 34 αεροσκάφη μεταξύ 2011 και 2015, αλλά το πρακτορείο οικονομικών ειδήσεων Bloomberg ανέφερε αντίθετα στις 7 Ιανουαρίου την αναβολή της παραγγελίας 122 αεροσκαφών μεταξύ Δημοσιονομικού Έτους 2011 (FY11) και FY15. Το πρακτορείο επικαλείται έγγραφο προϋπολογισμού το οποίο υπέγραψε ο υπουργός Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς στις 23 Δεκεμβρίου. Η αναβολή θα επιτρέψει να μεταφερθούν $2,8 δισ. από την παραγωγή στην ανάπτυξη του F-35, ενώ το Ναυτικό των ΗΠΑ (USN) θα λάβει $2,4 δισ. για 26 πρόσθετα F/A-18F τα οποία θα συμβάλλουν στην κάλυψη του επικείμενου χάσματος μαχητικών. Ωστόσο η αναβολή της παραγγελίας 122 F-35 από τις ΗΠΑ θα επιβαρύνει την τιμή του αεροσκάφους για τα υπόλοιπα κράτη-εταίρους, θέτοντας σε αμφισβήτηση τις παραγγελίες τους στην πενταετία, με πιθανό αποτέλεσμα την έναρξη ενός επικίνδυνου φαύλου κύκλου. Παράλληλα σε γραπτή αναφορά του προς το Κογκρέσο στις 15 Ιανουαρίου, ο Διευθυντής Επιχειρησιακής Δοκιμής και Αξιολόγησης (DOT&E) του Υπουργείου Άμυνας Ρόμπερτ Γκίλμορ εκτιμά πως η Αρχική Επιχειρησιακή Δοκιμή και Αξιολόγηση (IOT&E) θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μεταξύ αρχής και μέσης του 2016, υπό την προϋπόθεση πως η αντίστοιχη επέκταση της φάσης Ανάπτυξης και Επίδειξης Συστήματος (SDD) θα υποστηριχθεί από πρόσθετα αεροσκάφη δοκιμών, έγκαιρη παράδοση αποτελεσματικού λογισμικού και διατήρηση επαρκούς ρυθμού δοκιμών. Εκτιμά επίσης πως οι οι πτητικές δοκιμές θα ολοκληρωθούν στην καλύτερη περίπτωση με καθυστέρηση ενός έτους, αντί στα τέλη του 2013 όπως προβλεπόταν αρχικά. Έτσι, η ανάπτυξη του F-35 προβλέπεται να ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2015 αντί τον Οκτώβριο του 2014.

Επιπρόσθετα διέρρευσε διαφάνεια από παρουσίαση του Ναυτικού των ΗΠΑ με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 2010, κατά την οποία το συνολικό κόστος Λειτουργίας και Υποστήριξης (O&S) των F-35B/C του Σώματος Πεζοναυτών και του USN αντίστοιχα, εκτιμάται πως θα είναι 40% υψηλότερο του στόλου F/A-18Α/Β/C/D και AV-8B τον οποίο θα αντικαταστήσουν. Στην τελευταία περίπτωση το κόστος είναι εκείνο του FY08, με 614 Πρωτεύοντα Εγκεκριμένα Αεροσκάφη (ΡΑΑ) -πρόκειται για τον αριθμό αεροσκαφών σε μονάδες για την εκτέλεση της επιχειρησιακής αποστολής τους- τα οποία εκτελούν 196.000 ώρες πτήσης ανά έτος. Το κόστος αυτό συγκρίνεται με εκείνο για μέγιστο αριθμό ΡΑΑ 276 F-35C και 276 F-35B -από προμήθεια 340 αεροσκαφών κάθε έκδοσης- τα οποία εκτελούν αντίστοιχα 83.000 και 88.000 ώρες πτήσης ανά έτος και συνολικά 171.000. Ο μέσος όρος κόστους ανά ώρα πτήσης είναι $18.900 για τον στόλο F/A-18A-D του FY08 και $30.700 για τα F-35B/C του FY29, σε δολάρια του CY09. Κατά διαφορετικές ερμηνείες, η διαρροή της διαφάνειας αυτής σημαίνει πως το USN σχεδιάζει να αποχωρήσει από το πρόγραμμα JSF, ή πιέζει την κυβέρνηση για αύξηση των δαπανών O&S.πηγη