«Για νομικούς λόγους, για συνταγματικούς λόγους και για λόγους αρχής, οι Γερμανοί είναι απολύτως αντίθετοι στην παροχή οικονομικής βοήθειας» προς την Ελλάδα, παραδέχθηκε διπλωμάτης την Πέμπτη το βράδυ, λίγες ώρες μετά τη λήξη του άτυπου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου . Η γερμανική άρνηση αποκάλυψε το χάσμα μεταξύ των ευρωπαϊκών πρωτευουσών για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η κρίση που απειλεί όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά πιθανότατα και το ίδιο το ευρώ.

Τη Δευτέρα και την Τρίτη οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης και των «27» θα κληθούν να αποφασίσουν τι μορφή θα λάβει, αν χρειαστεί, η «συντονισμένη και αποφασιαστική δράση» που υποσχέθηκαν να αναλάβουν «προκειμένου να εξασφαλιστεί η οικονομική σταθερότητα της Ευρωζώνης». Είναι σαφές ότι οι αγορές περιμένουν περισσότερες λεπτομέρειες από τους Ευρωπαίους ηγέτες προκειμένου να σταματήσουν να ποντάρουν στη χρεοκοπία της Ελλάδος, εκτιμούσαν την περασμένη Πέμπτη οικονομικοί αναλυτές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, προς το παρόν, υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης για το πώς θα πρέπει να εγγυηθούν για τη σταθερότητά της. Ωστόσο, δύο είναι οι λύσεις που συγκεντρώνουν τις περισσότερες πιθανότητες.

Η πρώτη περίπτωση είναι οι υπουργοί των «16», να συμφωνήσουν στον συλλογικό δανεισμό της Ελλάδας. Δηλαδή να δημιουργήσουν ένα «άτυπο ταμείο» στο οποίο θα έχουν πρόσβαση οι χώρες-μέλη που δέχονται κερδοσκοπικές επιθέσεις. Ο πρόεδρος του Eurogroup κ. Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ έχει δηλώσει ότι υπάρχει πολιτική συμφωνία μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης για παρέμβαση όταν κρίνεται αναγκαίο, αλλά θα πρέπει να οριστικοποιηθεί τη Δευτέρα.

Οπότε θα διαπιστωθεί και το κυριότερο: πόσα χρήματα θα διαθέσει η κάθε χώρα. Οι Γερμανοί, δήλωσε χθες από το Παρίσι ο κ. Γιουνκέρ, δεν ήταν εύκολο να συμφωνήσουν, κυρίως λόγω εσωτερικών προβλημάτων, σε αντίθεση με τη Γαλλία που δεν αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα. Πλέον όμως υπάρχει συμφωνία Γαλλίας και Γερμανίας, δήλωσε την Παρασκευή ο κ. Γιουνκέρ.

Η δεύτερη πιθανότητα είναι κράτη-μέλη να αγοράσουν ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου μέσω τραπεζών τους. Η έκδοση ευρωομολόγων πρέπει να θεωρείται τελείως απίθανη.

Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι η χρηματοπιστωτική κρίση αποκάλυψε τις αδυναμίες της Ευρωζώνης. Ξεσκέπασε τη διαφορά οικονομικής φιλοσοφίας των μελών της που μοιραία τα οδηγεί σε διαφορετικές επιλογές και διαφορετικά αποτελέσματα. Από τη μια πλευρά είναι η Γερμανία, με βασική προτεραιότητα τη σταθερότητα του νομίσματός της, του ευρωπαϊκού μάρκου θα έλεγε κανείς. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται η Γαλλία που συχνά πυκνά δεν διστάζει να παραβεί τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα μπορούσε κανείς να το ονομάσει και Σύμφωνο Γερμανίας (Σταθερότητας) και Γαλλίας (Ανάπτυξης). Οι χώρες της Ευρωζώνης βρίσκονται σήμερα σε μια από τις δύο όχθες του Συμφώνου είτε από συνειδητή επιλογή είτε από ανάγκη, επειδή οι επιλογές χρόνων μοιραία τις οδήγησαν στη σημερινή τους θέση.

Η Ελλάδα συνειδητά επέλεξε να βρεθεί απέναντι από τη Γερμανία και δεν μπορεί να την ψέξει γι’ αυτό. Ουσιαστικά πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα που δεν απευθύνουν δημόσια οι Ευρωπαίοι ηγέτες, αλλά δεν διστάζουν να κάνουν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες. «Γιατί η Ευρώπη πρέπει να πληρώσει για τους φόρους εκατομμυρίων Ελλήνων που αρνούνται να πληρώσουν τους φόρους τους στην ίδια τους τη χώρα επί τόσα χρόνια;». πηγη