Θρησκεία

Είδα το Άγιο Φώς, μία προσωπική εμπειρία.


Η μαρτυρία στήν οποία τώρα θά αναφερθούμε, είναι η μόνη πού έχουμε συναντήσει νά φθάνει μέχρι τά άδυτα του χώρου του Αγίου Φωτός, εκεί πού ανθρώπινο μάτι στην δεδομένη στιγμή δεν μπορεί να εισχωρήσει, πλην ενός, πού είναι ο ίδιος ο Πατριάρχης .

Από το βιβλίο «ΕΙΔΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ », του γνωστού Κύπριου Αρχιμανδρίτου π.Σάββα Αχιλέως θα δανεισθούμε τώρα αυτή την περιγραφή.

Βασίζεται σε μία συνέντευξη πού είχε δώσει πρό ετών, ο τότε φύλακας του Παναγίου Τάφου π. Μητροφάνης (έχει κοιμηθεί ήδη), και ο οποίος, παρ΄όλο πού ήταν φύλακας εξ΄απορρήτων του Παγκόσμιου αυτού προσκυνήματος και διαρκούς θαύματος, εν τούτοις διατηρούσε κάποια ίχνη καλόπιστης αμφιβολίας, επιζητώντας όμως να βρεί την αλήθεια.

Τό περιστατικό συνέβη τό 1926 , επί Πατριάρχου Ιεροσολύμων Δαμιανού τού Α΄.

Ας δούμε το σχετικό κείμενο.

«…Όταν οι αιρετικοί αρχηγοί των ξένων δογμάτων, πάρουν την ευλογία από τον Πατριάρχη, τότε εκείνος βγαίνει από τον Ναό της Αναστάσεως και έρχεται απέναντι τού Ιερού Κουβουκλίου. Εκεί, σε ειδικές θέσεις κάθονται όλοι οι πρεσβευτές του κόσμου, οι αρχές της πόλεως, οι πρόξενοι, οι διευθυντές και αξιωματικοί της Αστυνομίας.

Πλήθος επισήμων και ανεπισήμων ανθρώπων και εκπροσώπων του λαού. Από τις 10 η ώρα το πρωϊ του Μεγάλου Σαββάτου ως τις 11 γίνεται μεγάλος έλεγχος. Εξουσιοδοτημένα άτομα μπαίνουν μέσα στον Πανάγιο Τάφο. Επάνω από το ιερό αυτό μνημείο της Ορθοδοξίας υπάρχουν κρεμασμένα 43 κανδήλια ολόχρυσα αναμμένα, ημέρα και νύχτα, εκ των οποίων:

13 κανδήλια ανήκουν στους Ορθόδοξους

13 κανδήλια ανήκουν στους Λατίνους

13 κανδήλια στους Αρμενίους

και 4 στους Κόπτες Μονοφυσίτες.

Όλα σχηματίζουν ένα παραπέτασμα από χρυσάφι. Μέσα στον Πανάγιο Τάφο μπαίνουν την τελευταία ώρα, μόνο τα εξουσιοδοτημένα άτομα. Σκοπός τους είναι να σβήσουν τα 43 αναμμένα κανδήλια. Για όλη αυτή την τάξη του Αγίου Φωτός γίνεται αυστηρός έλεγχος και διαρκής παρακολούθηση.

Παρακολουθούν τά πάντα, εκπρόσωποι των Λατίνων, των Αρμενίων και των Κοπτών μαζί με τον Ορθόδοξο επιτετραμμένο. Όλα αυτά, έχουν ένα και μόνο σκοπό. Μήπως σκοπίμως ή κατά λάθος, παραμείνη αναμμένο κανδήλι ή υπάρξει κάτι άλλο, πού είναι δυνατόν να μεταδώσει φώς.

Γίνεται πλήρης συσκότιση του Παναγίου Τάφου καί ακολουθεί δεύτερος και τρίτος έλεγχος. Πρέπει να εξακριβωθεί ότι κανένα άτομο δεν βρίσκεται μέσα στον Τάφο. Στις 11 το πρωϊ ακολουθεί η διαδικασία σφραγίσεως του Παναγίου Τάφου με δυό τεράστιες κορδέλες σε σχήμα «Χ» στις 4 γωνίες τής πόρτας, και μέ λειωμένο καθαρό κερί με τις μεγάλες σφραγίδες του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων πάνω τους.

Η πράξη αυτή θυμίζει την απεγνωσμένη προσπάθεια των Εβραίων αρχόντων να σφραγίσουν τον ίδιο αυτό Τάφο, εδώ και 2000 χρόνια, για να μη κλαπεί ο Μεγάλος νεκρός.

Ζήτησαν μάλιστα κουστωδία-φρουρά από τον Πιλάτο « σφραγίσαντες τον τάφον μετά της κουστωδίας» όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά τά Ευαγγέλια. Ερχόμενος τώρα ο Πατριάρχης με μεγαλοπρεπή συνοδεία, γίνεται Λιτανεία γύρω από το Ιερό Κουβούκλιο, και ακολούθως εξονυχιστικός έλεγχός του Πατριάρχη, παρουσία των επισήμων, ενώ στίς 12 ακριβώς θα κοπούν οι σφραγίδες ελέγχου για να μπεί μέσα.

Άς δούμε όμως τις αποκαλύψεις του φύλακα του Παναγίου Τάφου, μοναχού Μητροφάνη, για το πώς είδε το Άγιο Φώς, το Μεγάλο Σάββατο του 1926.

ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΤΟΛΜΗΜΑ !

« Ήταν ακριβώς, δωδεκάμισυ το βράδυ τής Μεγάλης Παρασκευής προς το Μεγάλο Σάββατο. Η προετοιμασία μου ( γι΄αυτή την επιχείρηση) αποτελείτο από ένα μικρό φακό, «φαναράκι», και λίγο νερό σ΄ένα μικρό δοχείο. Ήταν τόσο λίγο, ίσα για να ξεδιψάσει κανείς στις ώρες της αγωνίας μου. Τίποτα άλλο δεν με απασχολούσε πιά, αν και ήμουνα σίγουρος για την επιτυχία μου.

Θα έλυνα μια διά παντός την απορία μου, και θα εγνώριζα ένα μυστικό πού κανείς μέχρι σήμερα δεν μπορούσε να γνωρίζει. Όταν τελείωσα κάθε λεπτομέρεια φώναξα τον βοηθό μου π.Νίκανδρο, να μού φέρει την σκάλα. Είμαστε εντελώς μόνοι. Την στερέωσα, και ανέβηκα λέγοντάς του να πάρη την σκάλα, γιατί μόλις τελείωνα από τον καθαρισμό ψηλά, θα κατέβαινα πηδώντας κάτω.

Ετσι και έγινε.

Δεν είμαι σε θέση ούτε και έχω την δύναμι να περιγράψω τά αισθήματά μου. Τις ώρες εκείνες έζησα μία κατάσταση αλησμόνητη, γεμάτη φόβο και τρόμο. Κρύος ιδρώτας με περιέλουζε, τρέμοντας σε όλο μου το σώμα. Δεν θα διέφερα από μελλοθάνατο πού τον πηγαίνανε για εκτέλεση.

Ενας φόβος πρωτοφανής και πρωτόγνωρος με συγκλόνιζε, και ένα ερώτημα έντονο και ελεγκτικό με αναστάτωνε, μέσα στην κρύπτη μου στο σκοτάδι….

«Ποιος άλλος, μού έλεγε, τόλμησε ποτέ κάτι τέτοιο, στην μακρόχρονη Χριστιανική ιστορία του Παναγίου Τάφου; Εσύ, με ποιο δικαίωμα το αποφάσισες; Αν σε ανακαλύψουν εδώ πάνω κρυμμένο, π.Μητροφάνη, φαντάζεσαι τι έχει να γίνει, και ποιά άπολογία θα τολμήσεις να δώσεις ; ».

Όμως μέσα στις απαίσιες σκέψεις μου ορθωνόταν και η επιμονή μου. Επρεπε να μάθω για το Αγιο Φώς! Αν ήταν πράγματι θαύμα, ή αν ήταν κοροϊδία και απάτη…Σε λίγο άρχισα πάλι να πέφτω σε μεταμέλεια.

Σαν κάποιος να με έσπρωχνε λέγοντάς μου. «κατέβα κάτω γρήγορα, όσο έχεις καιρό. Γιατί σε λίγο θα αρχίσει η λειτουργία των Ορθοδόξων, μέχρι τις 4 το πρωϊ. Μετά θα έλθουν οι Αρμένιοι, κι΄εσύ θα είσαι αναγκασμένος να παραμένεις εδώ κουλουριασμένος, ακίνητος, αμίλητος, και ατάραχος. Κι΄αν δεν αντέξεις ;

Θα ακολουθήσουν μετά οι Λατίνοι, ως τις 6.30 το πρωϊ. Θα είσαι ακίνητος; Κι΄αν βήξεις; Αλλοίμονό σου τι έχεις να πάθεις, π. Μητροφάνη, έλεγα, ελεεινολογώντας τον εαυτό μου. Όλος ο κόσμος πιστεύει στό θαύμα αυτό, εσύ μόνο δεν πιστεύεις, κι΄είσαι και φύλακας του Παναγίου Τάφου, άθλιε…».

Επί τέλους, στις 2 μετά τά μεσάνυκτα προς το Μεγάλο Σάββατο ο Ορθόδοξος ιερέας άρχισε την λειτουργία. Μετά, στις 4 κατέφθασαν οι Αρμένιοι, με την μονότονη, χωρίς αλλαγή ήχων ψαλμωδία τους. Στο τέλος, ήλθαν και οι Λατίνοι. Με στόμα κατάξερο από την αγωνία μου, πού το δρόσιζα βάζοντας λίγο νερό στα χείλη μου, και υποχρεωμένος να ακούω τά πάντα κρυμμένος, περίμενα την συνέχεια.

Τέλος, αποχωρώντας και ο τελευταίος Λατίνος, κατέφθασε ο γέροντάς μου, ο π. Ανατόλιος.

Παρακολουθούσα με κάθε λεπτομέρεια τις κινήσεις του, προσπαθώντας να επισημάνω τίποτα ύποπτο. Κι΄ όταν στις 11 το πρωϊ σφραγίσθηκε ο Τάφος και μέσα στο Αγιο Κουβούκλιο πού ήμουν κρυμμένος απλώθηκε βαθύ σκοτάδι, άναψα το φακό μου.

Πάνω στο Πανάγιο μνήμα του Χριστού, ήταν η Ιερή των ευχών φυλλάδα. Μέσα της ένα χονδρό, σβησμένο κερί. Και δίπλα, σβηστή και έτοιμη, η Αγία Κανδήλα περίμενε…

Θα άναβε από τον Χριστό, ή, μέ φωτιά κάλπικη, από τον Πατριάρχη;

Έσβυσα τον φακό και περίμενα…

ΠΩΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ…

Μέσα στο πέλαγος εκείνης της αγωνίας, άρχισα σιγανά να προσεύχομαι.

«Χριστέ μου, εσύ γνωρίζεις τις συνθήκες και την απόφασή μου να βρεθώ σ΄αυτήν την θέση. Όλα πηγάζουν από μία απορία, και από μία αδύνατη και κλονισμένη πίστη. Εγώ Κύριε, πιο αδύνατος από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, πού δεν πίστευε κι΄αυτός στην αρχή, ότι πραγματικά αναστήθηκες, ζητώ σήμερα να ιδώ με τά μάτια μου τι ακριβώς γίνεται εδώ μέσα, με το Άγιο Φώς…».

Σταμάτησα την προσευχή μου, και άναψα τον φακό. Εβλεπα καθαρά το μυστηριώδες «κερί» μέσα στο βιβλίο προσευχών, και οι υποψίες μου μεγάλωναν.

«Αχ! αυτό το «κερί» μονολόγησα. Τι γυρεύει εδώ μέσα, αυτό το κερί;

Διέκοψα απότομα τις σκέψεις μου, καθώς η πόρτα του Παναγίου Τάφου άνοιξε και μπήκε στα σκοτεινά ο ίδιος ο Πατριάρχης.

Κρυμμένος από πάνω τον έβλεπα!

Ήταν 12 ακριβώς το μεσημέρι. Η αγωνία μου μεγάλωνε, ενώ ένα σφίξιμο άρχισε να απειλεί την καρδιά μου, έτοιμος να λιποθυμίσω. Άκουγα ήδη τά πρώτα βήματα του Πατριάρχη, στον χώρο του Ιερού Λίθου. Διέκρινα την σιλουέτα του καθώς έσκυψε για να μπεί στο Ζωοδόχο Μνήμα.

Αρχισε νά προσεύχεται…

Εκείνη ακριβώς την στιγμή, μέσα στην απέραντη νεκρική σιωπή πού μόλις αισθανόμουν την αναπνοή μου, άκουσα ένα ελαφρό σφύριγμα. Ήταν παρόμοιο με λεπτή αύρα, πνοής ανέμου. Και αμέσως μετά, ένα αλησμόνητο θέαμα με συγκλόνισε.

Είδα, ένα γαλάζιο Φώς να απλώνεται σιγά-σιγά, σ΄ ολόκληρο τον Ιερό χώρο του Τάφου.

Το γαλάζιο αυτό Φώς, το έβλεπα να στριφογυρίζει σαν ένας δυνατός ανεμοστρόβιλος πού με ορμή ξεριζώνει πανύψηλα δέντρα και τα αρπάζει πηγαίνοντάς τα, μίλια μακρυά. Πόση ανησυχία είχε, εκείνο το παράξενο Φώς!

Μέσα από το Φώς αυτό, έβλεπα καθαρά τον Πατριάρχη και χοντρές σταλαγματιές ιδρώτα να κυλούν στο πρόσωπό του. Όπως ήταν γονατιστός, έφερε το χέρι του στο κενό πού δημιουργούσε το «κερί» στο βιβλίο.

Πάνω στο μάρμαρο του Μνήματος ακούμπησε τις 4 δεσμίδες των 33 λευκών κεριών, όσα τά χρόνια του Χριστού, και φωτιζόμενος από το μυστηριώδες εκείνο Φώς άρχισε να διαβάζει τις ευχές.

Τότε, το κάπως ήρεμο εκείνο γαλάζιο Φώς άρχισε να κινείται ανήσυχα. Ήταν ένα αφάνταστο και απερίγραπτο στριφογύρισμα, δυνατότερο από το πρώτο. Και αμέσως μετά, άρχισε να μεταβάλλεται σε ένα λαμπερό ολόλευκο Φώς, όπως περιγράφεται από τον Ευαγγελιστή, στην τού Χριστού Μεταμόρφωση!

Το Φώς αυτό, μεταμορφώθηκε σε λίγο σε έναν ολοφώτεινο δίσκο Ήλιου, σταματημένο πάνω από τον Πατριάρχη. Τον είδα να υψώνει κατόπιν τις δεσμίδες των κεριών στον αέρα, περιμένοντας «κάτι». Ήταν η βοήθεια του Θεού πού περίμενε!

Και όπως σιγά-σιγά ύψωνε παρακλητικά στον ουρανό τά χέρια του, λίγο πρίν φθάσουν στο ύψος της κεφαλής του, εν ριπή οφθαλμού, σαν να άγγιξαν τά κεριά σε αναμμένο καμίνι, πήραν φωτιά, μαζί και η Αγία Κανδήλα!

Και ξαφνικά, χωρίς κάν να το καταλάβω, χάθηκε από τά μάτια μου ο ολόλαμπρος αυτός δίσκος…

Τά μάτια μου γέμισαν δάκρυα. Το σώμα μου καιγόταν ολόκληρο. Μια αίσθηση πυρακτωμένης καμίνου με περιέζωνε. Ο Άγιος εκείνος γέροντας Πατριάρχης, φανερά συγκινημένος, οπισθοχώρησε με τα αναμμένα κεριά προς την έξοδο, σεβόμενος να γυρίσει την πλάτη στον Ιερό εκείνο χώρο.

Βγήκε στον προθάλαμο του Αγίου Λίθου δίνοντας την μία δεσμίδα αναμμένων κεριών στον Αρμένιο Πατριάρχη, (σύμφωνα με τά προνόμια), πού τον περίμενε αμίλητος στην πόρτα.

Έπειτα, από την δεξιά οπή του Αγίου Κουβουκλίου έδωσε πρώτος το Άγιον Φώς στον Ορθόδοξο Αρχιερέα, πού περίμενε.

Και εκείνος, βασταζόμενος στους ώμους των Ορθοδόξων πιστών πού φώναζαν από ενθουσιασμό » ο Χριστός είναι Θεός δικός μας καί αληθινός «, το μετέφερε στον Ναό της Αναστάσεως δίπλα, γιά να μεταφερθεί από εκεί, οδικώς, αεροπορικώς, ή με καμήλες, σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο πού τό περίμενε γιά τήν Ανάσταση….

Μέσα στις φωνές ενθουσιασμού και χαράς για το Άγιο Φώς, πήδησα κάτω από την κρύπτη μου, και παρουσιάσθηκα στον γέροντά μου, τον π.Ανατόλιο. Πολύ αργότερα εξομολογήθηκα την πράξη μου αυτή στον ίδιο τον Πατριάρχη, βάζοντάς μου κανόνα για αυτή την παρακοή μου…».

Σύμφωνα με την τάξη των προνομίων στους Αγίους Τόπους, πού πηγάζει από την δογματική αλήθεια πίστεως, μόνο Ορθόδοξος Πατριάρχης επιτρέπεται να μεταδώσει σε πιστούς, το ζωντανό αυτό Φώς! Από το χέρι του θα το πάρουν οι αιρετικοί.

Πρώτα ο Αρμένιος, και μετά ο Λατίνος, άν τό ζητήσει…

Γίνεται αυτό, για να έλθουν κάποτε σε συναίσθηση πίστεως, για να καταλάβουν ότι βρίσκονται σε «λάθος δρόμο», και να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία, από την οποία έφυγαν, το 1054 οι Παπικοί, και το 1517 οι Διαμαρτυρόμενοι.

Και αφού πιστέψουν, να εκπληρωθούν οι αιώνιοι λόγοι του Χριστού, «… καί τότε γεννήσεται μία ποίμνη, είς ποιμήν» (Ιωάν.ι΄16)

πηγη

17 thoughts on “Είδα το Άγιο Φώς, μία προσωπική εμπειρία.

  1. Φίλοι, πείτε μου παρακαλώ, το πιστεύετε αυτό με το άγιο φως ή μου κάνετε πλάκα; Κάποτε το πίστευα και εγώ. Δεν πάει πουθενά ο Ελληνισμός με τις απάτες και τα ψέματα. Φτάσαμε στο παρα πέντε. Το έχουμε καταλάβει; Το φως είναι απάτη, υπάρχει χημικός τρόπος, με ρύθμιση του χρόνου ανάφλεξης. Σας το είπα, το έκαναν και οι Καθολικοί και το σταμάτησαν. Είναι πάρα πολύ παλαιό τρικ.
    Δείτε και τα βίντεο με μαρτυρίες:


  2. Αν το πιστεύουμε εμείς η όχι δεν εχει και πολύ σημασία,΄η κάθε θρησκεία δεν είναι ζήτημα αντικειμενικής η αλλης κρίσης,αλλά ζήτημα πίστεως.Το δημοσίευμα αναρτήθηκε λόγω της ημέρας και όχι μόνο για όσους πιστεύουν,αλλά και απο άποψης μιας ενδιαφέρουσας αφηγησης.Αλλά το κράτος γιατί,λές,σε καιρούς χαλεπούς και σε μεγάλη οικονομική κρίση στελνει αεροπλάνο,υπουργό,υποδοχή Αρχηγού κράτους κλπ;Στο ερώτημά σου,θέτουμε κι’εμείς σε σενα το δικό μας.Γιατί;Εκει είναι η απάντηση η δική μας.Καλό Πάσχα.Η όχι;(;)Δημήτρης.
    Υ.Γ.Εξ άλλου,γιατί όλα τα μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν λεπτομερείς περιγραφές απο τη σχετική τελετή;

  3. Φίλε μου Σιδηρούντιε, αν έρθεις ποτέ κοντά σε λευκό φωσφόρο θα διαπιστώσεις ότι έχει μία πολύ έντονη χαρακτηριστική οσμή κρεμμυδιού! Είναι αδύνατον να περάσει ένας Πατριάρχης από τόσα άτομα έστω κ με ένα κερί εμποτισμένο σε λευκό φωσφόρο κ να μην το «μυριστεί» κανείς! Βρωμάει χαρακτηριστικά! Όσον αφορά τον κύριο, θεωρώ οτί σε πολλούς θα άρεσαν λίγες ημέρες δημοσιότητας ειδίκα εάν επρόκειτο για μια τέτοιου μεγέθους επιστημονική ανακάλυψη! Επείδη όμως είναι δήθεν ανακάλυψη γι’αυτό και δεν πήρε διαστάσεις το θέμα. Αυτό βέβαια δεν σε εμποδίζει να συνεχίσεις να μην πιστεύεις γιατί η πίστη είναι εσωτερική υπόθεση και δεν θα δώσεις λογαριασμό σε κανέναν. Μην χρησιμοποιείς όμως ως επιχείρημα την «ανακάλυψη» του εν λόγω κυρίου για να θεμελιώσεις την άποψη σου. Η αυτανάφλεξη του λευκού φωσφόρου είναι ιδιότητα, γνωστή ήδη από την αρχαιότητα, δεν την ανακαλύψαμε τώρα! Χρόνια Πολλά σε όλους τους φίλους του ιστολογίου..!

  4. Αγαπητέ Δ. Ι., έχετε δίκιο να ρωτάτε γιατί. Έχει γίνει ένα έθιμο που βολεύει πολλούς. Ο έντιμος παπάς που παραπάνω ομολόγησε ότι πρόκειται για απάτη δεν έχει δύναμη να περάσει την αλήθεια στον κόσμο. Ο περισσότερος κόσμος δεν είναι σκεπτόμενος και δεν θέλει να μάθει καινούργια πράγματα. Η διαδικασία της έρευνας και της μάθησης είναι επίπονη και χρονοβόρα, και απαιτεί την δημιουργία νέων νευρώνων στον εγκέφαλο, πράγμα το οποίο απαιτεί πολύ ενέργεια και είναι δυσκολότερο από βαριά χειρονακτική εργασία. Προτιμάμε να σκάβουμε παρά να μαθαίνουμε, διότι είναι ευκολότερο. Ακόμα πιο εύκολο είναι να μην αλλάζουμε σε τίποτα, να μην κανουμε σχεδόν τίποτα, να ζούμε για να τρώμε και να απολαμβάνουμε τη ζωή χωρίς καμία πνευματική ή χειρονακτική εργασία. Είμαστε από την φύση μας περίπου το 98 % πρόβατα, και το 2% βοσκοί. Δεν αλλάζουμε μαντριά εύκολα, είτε αυτά είναι ποδοσφαιτικές ομάδες, είτε θρησκείες, είτε κόμματα, άσχετα με το τι είναι λογικό να κάνουμε. Τα λένε και παραπάνω στις παραπομπές. Μεγάλο θέμα.

    Άγαπητέ κ. Ευρυβιάδη, ο Χριστιανισμός έχει πολλά καλά, όπως έχει και ο προ-Χριστιανικός κόσμος. Άποψή μου είναι ότι με την μεταφυσική δεν πάμε πουθενά. Δείτε τις στατιστικές. Όπου υπάρχει μεγάλο θρησκευτικό συναίσθημα υπάρχει και μεγάλη διαφθορά. Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές στην διαφθορά είναι οι περισσότερο θεοσεβούμενες χώρες, όπως η Ελλάδα, μια από τις πιο θρησκόληπτες μη μουσουλμανικές χώρες στον κόσμο, στην ίδια θέση με κάποιες λατινοαμερικάνικες χώρες. Η πίστη στον Θεό εκμηδενίζει την αξία του ατόμου, κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται ιδιάιτερα μικρός και αδύναμος, τον φοβίζει υποσυνείδητα, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να κλέψει για να αισθανθεί περισσότερη ασφάλεια και σιγουριά μέσα από την κατοχή περισσοτέρων αγαθών. Βέβαια, δεν είναι όλοι οι θρήσκιοι έτσι, υπάρχουν πολλοί άψογοι θρήσκιοι, αλλά είναι η μειοψηφία. Ο έντιμος και δίκαιος άνθρωπος της θρησκείας είναι καλός για την κοινωνία, στο ίδιο επίπεδο με τον έντιμο και δίκαιο άθεο, διότι η εντιμότητα και η δικαιοσύνη είναι ένοιες υψηλές.
    Μόνο αν εργαστούμε με τη λογική και συλλογικά θα κάνουμε κάτι. Πριν τον Μωυση κανέις δεν το ήξερε αυτό τον Θεό. Ένας φίλος πειράζει όσους πιστεύουν με το επιχείρημα ότι πρώτα ο Θεός έφτιαξε τα τέρατα τους δεινόσαυρους και μετά τα τέρατα τους ανθρώπους. Σήμερα όμως δεν θα έπρεπε να τα γράφω αυτά.
    Με την λογική και την επιστήμη θα πάμε μπροστά, με την πίστη στην έρευνα, με την πίστη στην αγάπη, την αλήθεια, την δικαιοσύνη, την πίστη στην ελευθερία, στην παιδεία, την ηρωοποίηση των ανθρώπων που έδωσαν την ζωή τους για το καλό της κοινωνίας. Το αρχαιότερο ελληνικό σύγγραμα που έχουμε, ο πάπυρος του Δερβενίου, γράφει ότι η σωτηρία της ψυχής είναι ζήτημα μελέτης και γνώσης

    Ευχαριστώ. Καλύτερη ευχή από όλες είναι η Ανάσταση. Ανάσταση από το τέλμα στο οποίο έχει πέσει η Ελλάδα.

  5. Φίλε Σιδηρούντιος , Συμφωνώ σε όσα λες (στα περισσότερα) για λογική , έρευνα , αγάπη , παιδεία κτλ.
    Αλλά μία απορία εάν επιτρέπεις , θα ήθελα να μου εξηγήσεις με λογική και επιστήμη γιατί το Άγιο Φως ΔΕΝ καίει τα πρώτα λεπτά . Καταλαβαίνω την λογική σου για το άναμμα ας μην έχω την ίδια γνώμη , όπως το είπε ο φίλος Ευρυβιάδης το λευκό φωσφόρο έχει τα χαρακτηριστικά του πού δύσκολα μπορείς να τα κρύψεις . Αυτό θυμάμαι και εγώ από τα χρόνια φοίτησης ! Σου το είχα ζητήσει και σε άλλη ανάρτηση αλλά απόφυγες να απαντήσεις . Μπορείς να μας πεις την γνώμη σου σ’αυτό το θέμα ?

  6. Υπάρχουν πολλές αναρτήσεις επι του θέματος, αν ψάξετε ‘άγιο φως απάτη.’ Αυτό που καλά γνωρίζω είναι πως για πολλά χρόνια ο Άγιος Τάφος δεν υπήρχε σαν εκκλησία και δεν λειτουργούσε. Κανένα φως δεν έβγαινε τότε (search Άγιος Τάφος). Επίσης, η Ανάσταση υπήρχε σαν θαύμα στην Αιγυπτιακή και άλλες μυθολογίες (δες Ανάσταση). Το ίδιο και η παρθενογέννεση. Ο Χριστός έγινε ένας υπερθεός μέσα από τα γραπτά εκείνων που του απέδωσαν όλα όσα μάθαμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όσα μάθαμε έγιναν. Άλλος είναι ο ιστορικός Ιησούς που έζησε σαν άνθρωπος 2000 χρόνια πριν, και άλλος είναι ο Θεός Χριστός που μάθαμε.

  7. Φίλε Σιδηρούντιος δεν απαντάς στην ερώτησή μου ! Δεν σου ζητώ συνδέσεις και άλλα , απλά σου ζητώ να μας εξηγήσεις επιστημονικά το φαινόμενο αυτό ! ΓΙΑΤΊ ΤΟ ΆΓΙΟ ΦΩΣ ΔΕΝ ΚΑΊΕΙ ΤΑ ΠΡΏΤΑ ΛΕΠΤΆ ? Τι έκαναν και πίστευαν οι Αιγύπτιοι και πώς έγινε θεός ο Χριστός δεν απαντά στην ερώτησή μου . Όταν αμφισβητείς κάτι δεν φτάνουν τα λόγια γιατί είναι μια προσωπική άποψη και τίποτα άλλο . Σέβομαι κάθε άποψη και γιαυτό δεν κατηγορώ κανέναν . Αυτό που μ΄ερεθίζει λίγο είναι οι ημέρες που διαλέγεις για να κάνεις κριτική για το θρήσκευμα εκατομμυρίων Ελλήνων . Δεν σκέφτηκες πώς μπορείς να προσβάλλεις ? Ζήσε την πίστη σου με ειρήνη και κάνε όπως έκαναν πάντα οι αρχαίοι μας , σεβασμό στην διαφορά ! Όχι προσηλυτισμό !
    Να’σε καλά !

  8. Ο τρόπος,το ήθος και το επίπεδο της συζήτησης όλων των ανωτέρω φίλων,τιμά και αυτούς και το blog που τους εχει τακτικούς επισκέπτες.Είτε το θέλουμε είτε όχι,το Ελληνικό Πάσχα είναι συνυφασμένο όχι μόνο με το καθαρα θρησκευτικό συναίσθημα όσων πιστεύουνε,αλλά και με τις παραδόσεις,τον τρόπο ανατροφής μας,τις αναμνήσεις και τον διαφορετικό Ελληνικό τρόπο ζωής,όπου η Θρησκεία παίζει πρωτεύοντα ρόλο.Ισως να υπάρχει και εκεί ενα μέρος της εξήγησης των εκδηλώσεων της περιόδου του Πάσχα.

  9. Mha Yai, έχετε δίκιο, δεν έπρεπε αυτές τις μέρες να κάνω τέτοια κριτική. Πρέπει να πω ότι ο πνευματικός Χριστός στον οποίο πιστεύει πολύς κόσμος δεν είναι κάτι κακό. Είναι ο τέλειος Θεός, ο υπερθεός, ο τέλειος άνθρωπος, ένα καλό παράδειγμα. Μήπως οι Θεοί των αρχαίων δεν ήταν και αυτοί φτιαγμένοι με μύθους από ανθρώπους;
    Για το ότι δεν καίει το φως υπάρχουν εξηγήσεις στα παραπάνω λίνκς. Η παλλόμενη φλόγα, όταν κουνάς δηλαδή την φλόγα, δεν καίει αμέσως. Πρέπει να την κρατήσεις σταθερή και αυτή και το αντικέιμενο προς κάψιμο για κάποιο διάστημα. Δείτε και ψάξτε τα λίνκς, και τα άλλα λίνκς δίπλα στο youtube. Τέλος πάντων, για μένα το μεγάλο θαύμα θα είναι να πιστέψουμε στη συνύπαρξη μεταξύ των Ελληνικών μας σχολών σκέψης, διότι και ο πολυθεϊσμός, και ο Χριστιανισμός και η αθεϊα είναι σε μεγάλο βαθμό καλά έργα αρχαίων και Βυζαντινών.
    Πολύ σωστά λέει ο κ. Δημήτρης ότι η Ανάσταση είναι Ελληνικό έθιμο για όλους. Ο καθένας μπορεί να γιορτάζει εκείνη την ημέρα είτε την Ανάσταση του Χριστού, είτε την Ανάσταση της φύσης (Άνοιξη), είτε την Ανάσταση των καλών ιδεών, είτε την Ανάσταση του Ελληνισμού, είτε όλα μαζί. Το σημαντικό είναι να γιορτάζουμε όλοι μαζί, σαν ένας ενωμένος λαός. Μέσα στα έθιμα της περιόδου του Πάσχα υπάρχουν πλήθος όμορφων αρχαίων ελληνικών, περσικών και αιγυπτιακών παραδόσεων. Υπάρχει δηλαδή μεγάλη πολιτιστική αξία. Οι αρχαίοι Έλληνες όχι μόνο έφτιαχναν, αλλά έπαιρναν και έδιναν φιλοσοφία και θρησκείες με όλους. Πουθενά αλλού δεν έχουν σωθεί τόσα πολλά πανάρχαια έθιμα όσο στην Ελλάδα. Όλα αυτά είναι προς όφελός μας να τα συνεχίσουμε.
    Το έχω πει πολλές φορές ότι αυτό εδώ είναι άριστο ιστολόγιο για ενημέρωση. Στο ιστολόγιο αυτό υπάρχει συναίσθημα και φιλότιμο, και είναι καθρέφτης της Ελλάδας που έχει ελπίδα και αρχές.

  10. Σ’αυτά συμφωνούμε φίλε Σιδηρούντιος , όσο για την παλλόμενη φλόγα , έχω δει να κρατούν το χέρι σταθερά και όχι να το κουνάνε ! Και όχι δευτερόλεπτα μόνο !
    Ο καθένας με την πίστη του φίλε και τον βοηθά να είναι έντιμος και καλός Έλληνας πολίτης ! Αυτό είναι το κυριότερο στις ημέρες που μας έρχονται ! Χρειαζόμαστε όλους τους Έλληνες με ψυχή !

    Να’σε καλά

  11. Η διαφορά ίσως είναι βαθιά φιλοσοφική. Πώς άραγε αντιλαμβανόμαστε το Θεό; Ως απρόσωπο παγκόσμιο πνεύμα ή λόγο ή ως τον προσωπικό Θεό της χριστιανικής αποκάλυψης; Ο πρώτος δεν παρεμβαίνει στην ιστορία, δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους γι αυτό και δεν πιστεύεται απ αυτούς. Ο δεύτερος όμως και επεμβαίνει και πιστοποιεί με αντικειμενικό τρόπο-με το άγιο φως- για δισχιλιετή περίοδο την ικανότητα των Ελλήνων να διαχειρίζονται τα του οίκου Του. Ε..αυτή την ικανότητα ας μην τη χάσουμε…

  12. Ο Μεγας Αντωνιος ειπε καποτε οτι «Θα έρθει καιρός που οι άνθρωποι θα τρελλαθούν, κι αν δουν κανένα γνωστικό θα τα βάλουν μαζί του λέγοντας , εσύ τρελλάθηκες, επειδή δεν θα είναι ίδιος μ’ αυτούς»… (Ο νοων νοειτω)
    Οποτε ας αφησουμε τους διαπληκτισμους μεταξυ μας και ας χαρει ο καθενας με τον τροπο του την Ανασταση του θεου του.
    Το σιγουρο ειναι οτι ο Χριστος δεν εχει αναγκη τον λογο μας η υπερασπιση αλλα την Αγαπη μας και την μετανοια μας.
    Στην δευτερα παρουσια αυτοι που δεν πιστευουν ας βρουν μια καλη δικαιολογια οπως ο Πλουσιος εβλεπε τον Λαζαρο και ζηταγε απο τον Αβρααμ να του ποτισει λιγο τα χειλη….
    Χριστος Αληθως Ανεστη…

  13. Χριστός Ανέστη.
    Χρόνια πολλά σε όλους τους φίλους.Ιδιαίτερα σε αυτούς που έχουμε αντπαρατεθεί, τους οποίους συμπαθώ ιδιαίτερα.
    Οι συζητήσεις και οι αμφισβητήσεις δεν έχουν τέλος. Εννοώ αυτές που έχουν αντικείμενο την πίστη. Από αιώνες υπήρχαν και γι’ αυτό έχει δημιουργηθεί μια ολόκληρη σειρά κειμένων που ονομάζονται συλλήβδην Αντιρρητική Γραμματεία. Σε αυτά δόθηκαν απαντήσεις από τα Απολογητικά κείμενα .Βασικό βέβαια ερώτημα ήταν η θεότητα του Χριστού. Το θέμα δεν έκλεισε ίσαμε σήμερα και δεν θα κλείσει ποτέ. Το στηρίζω αυτό σε μια φράση της Καινής Διαθήκης. Κατά την υποδοχή (υπαπαντή) του βρέφους Χριστού στο ναό, ο γέρων ιερέας Συμεων είπε :»Ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών και εις σημείον αντιλεγόμενον εις τον αιώνα» . Αυτή η φράση επιβεβαιώνεται συνεχώς και θα επιβεβαιώνεται μέχρι τη συντέλεια του κόσμου. Την οριστική απάντηση θα την πάρουμε αλλά θα είναι αργά. Με το θάνατό μας.Ας μην είμαστε , λοιπόν , τόσο σίγουροι τα παρόντα και δη τον αισθητό κόσμο.

  14. Περισσότερο σημασία έχει το πως ζει κανείς και το τι κάνει στη ζωή, παρά το σε τι μεταφυσικό πιστεύει. Ακόμα και για ένα Χριστιανό, η πίστη μόνο στην ύπαρξη ή όχι του Θεού δεν είναι κριτήριο σωτηρίας ή απώλειας.
    Όσο για τον θάνατο, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν πιστέυουν ούτε σε αυτόν. Όταν κάποιος δεν πιστεύει στον θάνατο, ή δεν τον θεωρεί σαν πρόβλημα ή τέλος της ζωής, δεν έχει ανάγκη ούτε την ανάσταση, ούτε την δευτέρα παρουσία. Αρχικό και βασικό στοιχείο του μονοθεϊσμού είναι η υπέρβαση του θανάτου. Το αντίθετο παρατηρώ με την αρχαία Ελληνική παράδοση. Κάνει δυνατό τον άνθρωπο με την γνώση και την παιδεία, και έτσι του απολύπτει το νόημα της ζωής. Η σωτηρία (ταυτόσημη με την αθανασία) για τον μονοθεϊστή εξαρτάτε από την σχέση του με τον Θεό, ενώ η σωτηρία για τον ‘Ελληνιστή’ εξαρτάτε από την σχέση του με την έρευνα και την γνώση. Τι θα πει αθανασία και θάνατος για τον Έλληνα, όταν ο Έλληνας δεν φοβάται τον θάνατο και πεθαίνει πρόθυμα ανα τους αιώνες για την ελευθερία και το κοινωνικό συμφέρον, για ιδανικά και αξίες; Το ζήτημα λοιπόν της δευτέρας παρουσίας και του θανάτου είναι ζήτημα αυτών που οι ίδιοι φοβούνται τον θάνατο, και όχι για αυτούς που ζουν χωρίς φόβο.

  15. Ήθελα πολύ να ξέρω τι κερδίζουν αυτοί που ασχολούνται με κάτι τέτοιο;
    Ασφαλώς βέβαια προσπαθούν να κλονίσουν την ορθόδοξη πίστη, δεν το συζητώ.
    Εννοώ όμως τι κερδίζουν αυτοί που το κάνουν προσωπικά;
    Είναι τόσο κακό οι πιστοί Χριστιανοί Ορθόδοξοι να πιστεύουν στο άγιο φως;
    Να ήταν κάτι που βλάπτει, που σκοτώνει, που φέρνει κακό και συμφορά, τότε να ασχοληθούν.
    Αλλά στην προκειμένη περίπτωση τι παριστάνουν οι αμφισβητίες, τον σοφό;
    Κι ο τελευταίος καθηγητής χημείας ξέρει πως να ανάψει με τον ίδιο τρόπο ένα κερί, αλλά η ουσία δεν είναι εκεί, η ουσία είναι να χτυπηθεί η θρησκεία μας.
    Χτύπα σε έναν λαό την γλώσσα του την θρησκεία του τα ήθη και τα έθιμα του, και έλα μετά από λίγα χρόνια να δεις τα χάλια του τα μαύρα(αυτά δεν είναι δικά μου λόγια).

  16. και ερωτω και για μια ακομη φορα.
    Τι κι αν το φως ειναι ψευτικο,τι κι αν το αναβουν,τι κι αν καποτε δεν αναψει?
    Αυτο σημαινει οτι θα σβησει την πιστη προς τον Χριστο μας η θα την κανει να λιγοστεψει?Μη γενοιτο.
    ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΛΙΓΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑ-ΑΓΑΠΗ.

  17. Το θέμα είναι να γίνουμε δυνατοί. Αυτό είναι δυνατόν μέσα από τη λογική και την εργασία, μέσα από την αναζήτηση της αλήθειας.
    Ο πιλότος δεν μαθαίνει να πετάει ένα αεροπλάνο μέσα από προσευχές και θαύματα, αλλά μέσα από σκληρή εκπαίδευση, με λογική και μελέτη.
    Το γένος μας πρέπει να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να μην περιμένει κανένα θαύμα. Οι προφητείες τα χρόνια πριν την πτώση της Πόλης ήταν ότι Δευτέρα Παρουσία θα γίνει μόλις χάσει το κεφάλι του ο τελευταίος Παλαιολόγος, και κερδίσει ένας Οθωμανός. Φυσικά και δεν έγινε η δευτέρα παρουσία τότε, αλλά είχαν παρατήσει όλοι οι δικοί μας τον στρατό και τις οικογένειές τους και γέμισαν τα μοναστήρια με πολλές χιλιάδες καλογήρους που περίμεναν την Δευτέρα Παρουσία και έκαναν προσευχή για να δουν το φως του Θεού (οι λεγόμενοι Παλαμιστές). Αν λίγες από αυτές τισ χιλάδες άνδρες είχαν πολεμήσει, η Πόλη δεν θα έπεφτε. Οι μουσουλμάνοι γελάνε μαζί μας για την ανοησία μας, και παρομοιάζουν τους επισκόπους μας και τους παπάδες μας με γαϊδάρους και άλλα ζώα.
    Αντί για προφητείες, παχυσαρκία και κάπνισμα, καλά θα κάνουμε να γίνουμε λογικοί μαχητές και να μην έχουμε φοβίες πως όλες οι σκοτεινές δυνάμεις είναι εναντίον μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s