Στη σύνοδο των 47 κρατών της Ουάσιγκτον με θέμα τη μη διασπορά των πυρηνικών όπλων, ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι δε θα συμπράξει στην επιβολή οικονομικού αποκλεισμού του Ιράν. Την ίδια στάση κρατάει και η Βραζιλία.
Οι δύο χώρες έχουν κάποιες αξιοσημείωτες ομοιότητες:
-
Πρόκειται για δύο χώρες που είναι μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
-
Πρόκειται για δύο ανερχόμενες οικονομικές υπερδυνάμεις που είναι ήδη μέλη του κλειστού club του G20.
Greek National Pride 
Η τουρκία έχει γραμμένο τον ΟΗΕ εκεί που του αξίζει τέτοιος οίκος ανοχής που είναι.
Αποκαλώ τον ΟΗΕ οίκο ανοχής, γιατί όπου θέλει έχει μάτια και βλέπει και όπου δεν θέλει να δει είναι στραβός(ΚΥΠΡΟΣ).
Η τουρκία έχει πια τον αέρα του ανερχόμενου οικονομικού γίγαντα με δική της πλέον τεχνογνωσία και βαριά βιομηχανία, με τρελές εξαγωγές πάσης φύσεως και σε όλους τους τομείς του εμπορίου.
Αρχίζει να αισθάνεται τα πόδια της να την κρατάνε γερά στην γη.
Όσα κράτη έχουν άλλωστε αρκετό λαό αναλώσιμο, είναι αυτά που πάνε μπροστά.
Το παράδειγμα της Κίνας με τα δισεκατομμύρια λαού είναι ένα παράδειγμα που το ακολούθησε πιστά και η τουρκία τηρουμένων των αναλογιών.
Οι κινέζοι εργάτες πριν από δέκα χρόνια, (ίσως μέχρι σήμερα)ερχόταν από χωριά στα βάθη της Κίνας για να δουλέψουν στις βιομηχανίες κοντά στις πόλεις.
Εκεί που δούλευαν, εκεί έτρωγαν και εκεί κοιμόταν κάτω από άθλιες υγειονομικές συνθήκες και με ελάχιστα χρήματα.
Τα ίδια γινόταν και με τους τούρκους πριν 35 χρόνια.
Αυτό βόλευε τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς που πλήρωναν ελάχιστα για την κατασκευή η την μεταποίηση κάποιου προϊόντος κερδίζοντας τρελά λεφτά.
Να όμως που ο κερδισμένος είναι τελικά η Κίνα και η τουρκία και όχι η Αμερική και η Ευρώπη όπου ο καλοπληρωμένος εργάτης τους ήταν βασιλιάς και τον εξαφάνισαν για να μη τον πληρώνουν.
Το ίδιο πάντα τηρουμένων των αναλογιών, συμβαίνει και με την τουρκία, η οποία μάλιστα άργησε πάρα πολύ να πάρει μπρος.
Στην τουρκία έχουν μεταφερθεί βαριές βιομηχανίες της Ευρώπης και της Αμερικής από την δεκαετία του 60.
Η οικονομική καταστροφή ολόκληρης της Ευρώπης και προφανώς της Αμερικής είναι ότι τα εργατικά τους χέρια είχαν γίνει πανάκριβα και αποφάσισαν αντί να τα πληρώνουν, να εξαφανίσουν τις βιομηχανίες.
Όλος ο πλούτος των άλλοτε πλούσιων κρατών έχουν φύγει στην τουρκία, στην Ινδία και στην Κίνα.
Κάπου και τα συνδικάτα παρατράβηξαν το σχοινί και χάθηκε η χρυσή τομή, η μέση λύση για εργαζόμενους και βιομηχάνους.
Κάπου και οι ίδιοι οι εργάτες το πήγαν πολύ μακριά το πράγμα.
Τα εργατικά χέρια είναι αυτά που καθορίζουν την πρόοδο, η την καταστροφή ενός λαού.
Καμαρώστε την Ελλάδα σήμερα, που από (μικρή έστω)στρατιά εργατικών χεριών και έξυπνων ανθρώπων, κατάντησε στρατιά κρατικοδίαιτων δημοσίων υπαλλήλων και τεμπέληδων.
Χάθηκε κάθε μορφή παραγωγικότητας.
ενα μεγαλο μπραβο φιλε χ.Ελληνα.
η τουρκια εχει καταφερει να γινει περιφεριακη υπερδυναμη,ειχε οραμα και ηγετες να την οδηγησουν.
Η ελλαδα με τη σημερινη πολιτικη ειναι καταδικασμενη να γινει προτεκτορατο της.
πως αλλωστε να ανταγωνιστεις μια χωρα που σε λιγο καιρο θα παραγει δικους πυραυλους,για το δικο της διαστιμηκο προγραμμα.
αυτα να τα βλεπουν καποια ελεινα καθικια της αριστερας που διελυσαν την οποια παραγωγη σε αυτην την χωρα.
η μεγαλυτερη γαγραινα αυτου του τοπου ειναι οι αριστεροκουκουεδες.
Ο Νεοθωμανισμός στην πράξη. Κατά την άποψή μου πρέπει να περιμένουμε πρώτα να δούμε τι θα γίνει στο εσωτερικό μέτωπο της Τουρκίας και μετά να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας εάν υπάρχει τελικά η δυνατότητα αυτής της χώρας να γίνει υπερδύναμη όπως οραματίζεται ο υπουργός εξωτερικών κύριος Νταβούτογλου.
Συμφωνώ με όλους σας και θέλω να προσθέσω ότι για τον Νεοθωμανισμό της τουρκίας φταίμε πολύ και εμείς.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, κάποιοι από τους λόγους που έφεραν την τουρκία στο σημείο να ονειρεύεται πια την αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας της, είναι οι εξής:
Όταν η τουρκία δεν είχε ιδέα το τι σημαίνει τουρισμός, η Ελλάδα είχε αναπτύξει τον τουρισμό της σε μορφή βαριάς βιομηχανίας.
Κι όμως, με κάποιους φόρους, με κάποιους ανόητους νόμους, με πολύ, άχρηστη και ηλίθια γραφειοκρατία, με παραλείψεις και με άλλα τέτοια κομψά, τους χαρίσαμε τον τουρισμό μας.
Σήμερα ο τουρισμός στην Ελλάδα είναι στα μαύρα του τα χάλια και στην τουρκία ανθεί!!!!!
Οι διάφοροι γελοίοι χειρισμοί μας στα θέματα εξωτερικής πολιτικής έδωσαν στην τουρκία την ευκαιρία να αποδείξει στους αιώνιους καλοθελητές μας, ότι η τουρκία είναι μια σοβαρή (!!!!!) χώρα.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και ξένες επενδύσεις οι οποίες θέλουν να ξέρουν ότι τα συμφέροντα τους θα προστατευτούν από την εκάστοτε κυβέρνηση του κράτους όπου επενδύουν.
Όσα χρόνια ζω, δεν έχω ακούσει ποτέ το παραμικρό για μίζες, ρεμούλες, και άλλα τέτοια νόστιμα από την πλευρά των τούρκων στην αγορά των εξοπλισμών τους.
Εμείς; Εμείς φέραμε μέχρι και άχρηστα αεροπλάνα που τους έλειπε κι εγώ δεν ξέρω τι. Η περίφημη αγορά του αιώνα.
Και μέχρι τις μέρες μας πρώτα έπεφτε η μίζα και μετά ερχόταν το οπλικό σύστημα, σε ότι τιμή ερχόταν και με τις όποιες ελείψεις.
Συνήθως η τιμή των οπλικών συστημάτων αγοραζόταν στο πολλαπλάσιο από την τιμή που το αγόραζαν οι τούρκοι.
Οι ξένες βιομηχανίες στην τουρκία είναι χιλιάδες.
Δικές τους πλέον βιομηχανίες αλλά και πάρα πολλές ξένες.
Στην Ελλάδα, όσες ξένες βιομηχανίες ήρθαν τις διώξαμε στην δεκαετία του 80 με την μία πρόφαση η την άλλη. Απεργίες, συνδικάτα, και άλλα τέτοια όμορφα.
Κλείσαμε και τις περισσότερες από τις λιγοστές βιομηχανίες που είχαμε.
Εγώ πιστεύω ότι εμείς φταίμε για την σημερινή αλαζονεία της τουρκίας, διότι αν είχαμε σοβαρές πολιτικές ηγεσίες που θα έδειχναν στους καλοθελητές μας ότι μπορούμε να παίξουμε σοβαρό γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή, θα είχαμε περιορίσει πάρα πολύ τον ρόλο της τουρκίας.