Παρατηρώ την αριστερά να καταγγέλλει το κεφάλαιο που απομυζά και εκμεταλλεύεται εργαζόμενους, χώρες κλπ. Ένα σημαντικό της παγκόσμιας κρίσης που πλήττει τους εργαζόμενους της Δύσης, οφείλεται στα φθηνά μεροκάματα της Κίνας και της Αν. Ευρώπης.

Τα μεροκάματα εκεί είναι φθηνά γιατί τα κομμουνιστικά καθεστώτα είχαν κρατήσει οικονομίες και κοινωνίες σε καθυστέρηση με αποτέλεσμα την εξαθλίωση των ανθρώπων σε σημείο να δουλεύουν σήμερα για μια κούπα ρύζι ή για 2-3 εκατόευρα το μήνα. Παρά την κρίση παντού η αριστερά υποχωρεί. Αυτό δεν τους προβληματίζει ότι πρέπει να ψάξουν για πιο πειστικό εναλλακτικό σενάριο;…

Το κεφάλαιο αποϋλοποιήθηκε και κινείται σε παγκόσμια κλίμακα επιβάλλοντας τους όρους του ασύμμετρα και πολλές φορές άδικα. Είναι αλήθεια ότι τα εθνικά κράτη μοιάζουν όλο και πιο αδύνατα να αντισταθούν. Θα χρειαστούν υπερεθνικοί οργανισμοί για να επιβάλουν κάποια πλαίσια. Η εργασία κινείται ανάλογα σε μικρότερο βαθμό και κυρίως αφορά σε άτομα που υψηλή εξειδίκευση. Κάποιος μπορεί σήμερα να ζει στη Σαντορίνη και να εργάζεται στην Νέα Υόρκη ή το Πεκίνο…

Ο μόνος υπερεθνικός οργανισμός που δημιουργήθηκε δημοκρατικά από κάτω με παγίδες ομοφωνίας των αποφάσεων μάλιστα είναι η Ε.Ε., την οποία η αριστερά θεωρεί εχθρό. Αυτό αν ευνοεί κάποιον είναι το ασύδοτο κερδοσκοπικό κεφάλαιο. Μέχρι και ο δημοκρατικός Σόρος αντιτίθεται σε αυτό…

Η καθυστέρηση όμως της αριστεράς είναι γενικότερη σήμερα. Παρακολουθούσα προχθές στην τηλεόραση, βουλευτή του ΚΚ να διαμαρτύρεται γιατί τα μέσα και η κοινή γνώμη κατατάσσει τους αναρχικούς και τους τρομοκράτες στην αριστερά, δυσφημώντας την. Νομίζω ότι δεν τον έκανε επίτηδες, απλά αγνοούσε ότι την Πρώτη Διεθνή π.χ. που αποτελεί την αρχή της σύγχρονης αριστεράς, ο Μαρξ, ο Κροπότκιν, ο Μπακούνιν συμμετείχαν επί ίσοις όροις… Ο τελευταίος μάλιστα δικαιώθηκε στην κριτική του στο Μαρξ ότι η δικτατορία του προλεταριάτου θα οδηγήσει σε ολοκληρωτισμό.  Ο πρώτος δικαιώθηκε ότι ο αναρχισμός δεν θα οδηγούσε πουθενά…

Παλιά η αριστερά ήταν διαβασμένη. Σήμερα λατρεύει το σκοταδισμό και μοιάζει περισσότερο με οπισθοδρομική θρησκεία. Αυτός είναι ένας λόγος που δεν με ανησυχεί η ρητορική και οι πράξεις στα όρια της νομιμότητας. Έχει χάσει την ιδεολογική της κυριαρχία σε αυτούς που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. Αντιπροσωπεύει μικροβολεμένους που απλά δεν θέλουν να αλλάξει μια κατάσταση που έχει φτάσει σε αδιέξοδο. Ας χάνει η υπόλοιπη κοινωνία περισσότερα… Πάρτε για παράδειγμα το Καμποτάζ ή τα κλειστά επαγγέλματα…

Κώστας Στούπας / ΠΗΓΗ