Δεν ξέρω αν το έχεις αντιληφθεί, αναγνώστη μου, αλλά ήδη από χθες διαμορφώνεται ένα κλίμα “Ειδικού Δικαστηρίου” (τηρουμένων των αναλογιών, πάντα) στην πολιτική ζωή της χώρας.

Με αφορμή δημοσκοπήσεις, οι πολίτες φαίνεται ότι ζητούν κάποιοι να κάτσουν στο σκαμνί, από αυτούς που διαχειρίστηκαν επί πολλά έτη την οικονομική πολιτική.

Ως ένα βαθμό, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι δικαιολογημένη η οργή των πολιτών. Αλλά πάνω σε αυτή διαμορφώνεται -κυρίως από την κυβέρνηση- ένα ιδιόμορφο κύμα λαϊκισμού.

Ο Παπούλιας δίνει τον τόνο!

Τα εν λόγω σενάρια αναζωπυρώθηκαν όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, το μεσημέρι της Δευτέρας, μπήκε στο Προεδρικό Μέγαρο και άκουσε τον Κάρολο Παπούλια να του ζητά “να πληρώσουν αυτοί που έφταιξαν”. Δεν ξέρω ποιους εννοούσε ο Πρώτος Πολίτης της χώρας, γνωρίζω όμως ότι αρκετοί “γαλάζιοι” συνομιλητές μου έχουν εκνευριστεί τα μάλα με τη συγκεκριμένη αποστροφή του λόγου του. Όχι τίποτα άλλο, αλλά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως μαθαίνω, θεωρούν ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έστρωσε το χαλί του Γιώργου Παπανδρέου, ώστε να κινήσει τις διαδικασίες για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα λεγόμενα greek statistics. Για την ιστορία, σου θυμίζω αναγνώστη μου, ότι όλη η κουβέντα είχε ξεκινήσει όταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε γυρίσει από τας Ευρώπας και είχε εκμυστηρευθεί στη Βουλή ότι “στις Βρυξέλλες τον ρωτούν αν θα βάλει κάποιον φυλακή”.

Ο Γιώργος κάνει αντιπερισπασμό

Δεν ξέρω πού τα έμαθε αυτά ο Παπανδρέου, αφού ούτε στο κανό, ούτε στην ποδηλασία υπάρχουν τέτοια κόλπα. Βλέπω, όμως ότι προσπαθεί να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα και, παράλληλα με τα σκληρά μέτρα, την οικονομική πολιτική και το ΔΝΤ, θα συζητάμε και για την εν λόγω εξεταστική επιτροπή. Το συγκεκριμένο mood του Παπανδρέου μου επιβεβαιώνουν και συνομιλητές μου, που έχουν την ευτυχία να συνομιλούν τακτικά με τον πρωθυπουργό. Και λένε ότι έχει μια διάθεση ελαφρώς ανθρωποφαγική. Υποτίθεται, μάλιστα, ότι ο Γιώργος έχει θυμώσει πάρα μα πάρα πολύ για την κατάσταση που βρήκε, αφού ποτέ δε φανταζόταν ότι θα παραλάβει (τόσο) άδεια ταμεία. Η κατάσταση της οικονομίας του έχει προκαλέσει και το σχετικό άγχος. Φαντάζομαι ότι θα διάβασες δημοσιεύματα που λένε πόσο άσπρισε τους τελευταίους μήνες, πόσο λιγομίλητος έχει γίνει και άλλα ηχηρά παρόμοια. Ακόμη και σχόλια για τον έρπητα που είχε την Κυριακή στο κάτω χείλος γράφτηκαν, στη λογική “τι τραβάει ο δύστυχος”. Δε θα υποκύψω στον πειρασμό να σχολιάσω. Ειδικά για τα άσπρα μαλλιά, πάντως, μπορώ να τον παραπέμψω στην “τεχνογνωσία” του Κίμωνα Κουλούρη, του Λευτέρη Ζαγορίτη, ακόμη και του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Η μια βαφή καλύτερη από την άλλη.

Τι ακριβώς θα καταδικάσουν;

Έτσι, πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο αναφέρουν ότι είναι θέμα ημερών ή λίγων εβδομάδων η εξεταστική επιτροπή. Δεν ξέρω αν θα επιβεβαιωθούν αυτές οι φήμες, γιατί θυμίζω ότι εδώ και δύο εβδομάδες, κυβερνητικά στελέχη μας έλεγαν ότι “δίνουν μάχη για τον 14ο και τον 13ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα”, ενώ οι ελεγκτές του ΔΝΤ δεν είχαν ζητήσει ποτέ κάτι τέτοιο.

Οφείλω, πάντως, να σου αποκαλύψω την απορία μου, αναγνώστη μου. Απορώ τι θα καταδικάσουν στην εξεταστική επιτροπή για τα greek statistics. Καλώς ή κακώς, το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα φούσκωσαν από πολιτικές αποφάσεις των κυβερνήσεων. Και, αν δεν απατώμαι, οι πολιτικές αποφάσεις κρίνονται στις εκλογές και όχι στα δικαστήρια. Ακόμη και τα πλαστά στατιστικά στοιχεία, θέμα πολιτικής διαπραγμάτευσης ήταν, μεταξύ της κυβέρνησης Καραμανλή και του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Δεν τα ανακάλυψε εδώ και πέντε μήνες τα greek statistics ο πρόεδρος της Κομισιόν. Τα ήξερε, αλλά έκανε τα “στραβά μάτια” για να επανεκλεγεί.

Αποδοκιμασία και χλεύη

Ίσως το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η πολιτική αποδοκιμασία. Αλλά κι αυτό έχει ήδη γίνει. Ο Καραμανλής κατάφερε να “ρίξει” την Νέα Δημοκρατία στο 33%, ενώ ο Αλογοσκούφης δεν μπορεί να κυκλοφορήσει. Διάβασα, μάλιστα, σε παραπολιτικό σχόλιο, ότι ο πρώην “τσάρος” της οικονομίας γιουχαΐστηκε εντόνως σε ταβέρνα των βορείων προαστίων. Επειδή μου έχουν πει ότι εκεί στα ΒΠ, οι άνθρωποι έχουν μια ιδιαίτερη καλλιέργεια και κουλτούρα, δεν το πίστεψα. Ρώτησα, όμως και έμαθα ότι η περιγραφή του περιστατικού (παραλίγο προπηλακισμός σε ταβέρνα της Κηφισιάς) ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κάπως έτσι διαλύθηκε μέσα μου η χρυσόσκονη του μύθου περί βορείων προαστίων, αλλά και περί ατιμωρησίας των πολιτικών. Χειρότερη τιμωρία απ’ αυτό δε γίνεται, πίστεψέ με, αναγνώστη μου.

Ελεύθερος πολιορκημένος στην πλατεία Μαβίλη

Φυσικά, οι σχετικές πληροφορίες περί εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία έχουν αναστατώσει και τον Καραμανλή. Πληροφορούμαι ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει ενοχληθεί πολύ από την πρωτοβουλία Παπανδρέου, αλλά και από τον Κάρολο Παπούλια, που είπε όσα είπε τη Δευτέρα. Μου λένε, μάλιστα, ότι εκτονώνει το θυμό του στις τυρόπιτες του “Μικέ”, κάτω από το γραφείο του, στην πλατεία Μαβίλη. Εγώ, βέβαια, δεν το πιστεύω, γιατί ο Καραμανλής έχει δώσει απτές αποδείξεις ότι ξέρει να κρατάει τη φόρμα του. Όμως, δε θα ήθελε με τίποτε να γίνει τέτοια εξεταστική επιτροπή. Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα αναγκαστεί να πάει και να μιλήσει, αφού όλα δείχνουν ότι θα προσκληθεί. Και κάτι τέτοιο δε θέλει να γίνει. Αν και κάποιοι συνομιλητές του λένε ότι θα μιλήσει στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, στα τέλη Ιουνίου, οι δικές μου πληροφορίες επιμένουν ότι δεν έχει καμία τέτοια πρόθεση. Θεωρεί, μάλιστα, ότι “οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για κάτι τέτοιο” και θα ήθελε να περιμένει να γυρίσει το κλίμα σε βάρος του Γιώργου Παπανδρέου. Επειδή, πάντως, το θράσος δεν του λείπει, εικάζω βασίμως ότι, όταν η κυβέρνηση αρχίσει να πληρώνει πολιτικό κόστος για τα μέτρα, δε θα διστάσει να βγει και να δηλώσει δικαιωμένος για τα δικά του σκληρά μέτρα που είχε προτείνει όταν προκήρυξε τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται…

Μιλάει, αλλά μόνο κατ’ ιδίαν

Το ότι ο Καραμανλής διστάζει να μιλήσει δημοσίως για την πολιτική του (που θέλει να… την υπερασπιστεί κιόλας!) δε σημαίνει ότι δεν μιλάει κατ’ ιδίαν. Μαθαίνω ότι κόσμος και κοσμάκης του τηλεφωνεί ή πηγαίνει και τον βλέπει. Προκόπης Παυλόπουλος, Ευάγγελος Αντώναρος, Δημήτρης Σιούφας, Ευριπίδης Στυλιανίδης ανήκουν στον στενό πυρήνα των συνομιλητών και επισκεπτών του, ενώ καθημερινή τηλεφωνική επαφή έχει και με το Θόδωρο Ρουσόπουλο. Αρμοδίως σε ενημερώνω, αναγνώστη μου, ότι ουδέποτε οι δύο άνδρες έκοψαν την επαφή του, ακόμη κι όταν ο Ρουσόπουλος έφυγε από το Μέγαρο Μαξίμου. Το ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι αυτό, αλλά το γεγονός ότι σε όλες τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις του, ο Κώστας Καραμανλής δείχνει ένα πράγμα: ότι δεν έχει καταλάβει τίποτα. Συνεχίζει να τα βάζει με “τη στείρα αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ”, με την “οριακή πλειοψηφία” και τους “αντάρτες”. “Δεν έφταιγεν αυτός. Τόσος ήτανε”.

Η αγωνία του Σαμαρά

Όμως, η εξεταστική επιτροπή, αν τελικά ο Παπανδρέου την επιχειρήσει, θα στοιχειώσει τα όνειρα και του Αντώνη Σαμαρά. Για φαντάσου, αναγνώστη μου, τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας να μπει στη δυσάρεστη θέση να υπερασπιστεί την πολιτική Καραμανλή. Δεν είναι εύκολο πράγμα. Και δε θα το ήθελε καθόλου. Άσε που, επειδή συνεχώς υψώνει την αυτοκριτική του προς τα πεπραγμένα των τελευταίων 5,5 χρόνων, θα ακυρώσει τον εαυτό του. Δεν μπορεί από τη μια να λες “συγγνώμη” για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και από την άλλη να την υπερασπίζεσαι. Γι’ αυτό μαδά ακόμη τη μαργαρίτα και δεν έχει αποφασίσει τη στάση του.

Και στο βάθος… Ντόρα

“Γαλάζιος” συνομιλητής μου με διαβεβαιώνει ότι η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να μην υπερψηφίσει η Νέα Δημοκρατία το κυβερνητικό νομοσχέδιο με τα νέα μέτρα έχει να κάνει και με τη στάση της Ντόρας. Η οποία Ντόρα φαίνεται διατεθειμένη να παίξει σκληρά αυτή τη φορά. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς, αναγνώστη μου, ότι πήρε τις πατερίτσες της και πήγε την Τρίτη στη Ρηγίλλης, για να “ψήσει” το Σαμαρά να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο. Βλέπεις, την περασμένη εβδομάδα, η Ντόρα έκανε εγχείρηση στο γόνατο και περπατά ακόμη με πατερίτσες. “Το πρόβλημα στο γόνατο είναι περαστικό, αλλά αν κινηθεί εκτός γραμμής, η διαγραφή θα είναι μόνιμη”, μου λέει με ανατριχιαστικό τόνο “σαμαρικός” με γραφείο στο “γαλάζιο” νεοκλασικό. Κατόπιν αυτού, συμπεραίνω δύο πράγματα: πρώτον, είναι σαφές ότι ο Σαμαράς, όταν έρθει η ώρα της ψηφοφορίας, θα θέσει θέμα κομματικής πειθαρχίας. Δεύτερον, ότι, παρά την εγχείρηση στο γόνατο, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας δε θα αισθανθεί άσχημα, αν διαγράψει την Μπακογιάννη στο στάδιο της αποθεραπείας της.

Μια φορά ΥΠΕΞ, για πάντα ΥΠΕΞ!

Δεν ξέρω πόση αγωνία έχει η Ντόρα για τη διαγραφή της, ωστόσο μια χαρά την είδα το βράδυ της Δευτέρας, στο πρώτο  κρατικό κανάλι της γερμανικής τηλεόρασης. Μάλιστα, αν έλειπα από την Ελλάδα και δεν είχα παρακολουθήσει τις εξελίξεις, θα ορκιζόμουν είτε ότι παραμένει υπουργός Εξωτερικών, είτε ότι κέρδισε το Σαμαρά στην κούρσα διαδοχής, έπεσε ο Παπανδρέου και έγινε η Ντόρα πρωθυπουργός. Ήταν σε απολύτως συναινετική γραμμή, διαβεβαίωνε τη γερμανίδα δημοσιογράφο ότι “η Ελλάδα θα τα καταφέρει” και δεσμεύθηκε ότι “θα αποπληρώσει όλα τα δάνεια στην ώρα τους”. Δεν ξέρω αν η Μπακογιάννη γνωρίζει κάτι παραπάνω ή αν απλώς νομίζει ότι είναι ακόμη στο ΥΠΕΞ. Πάντως, μετά την Ντόρα, στο ίδιο κανάλι βγήκε η Μέρκελ. Το σημειώνω γιατί έχει τη σημασία του.

Με το φόβο του Αλέκου

Εδώ ο κόσμος καίγεται και ο ΣΥΡΙΖΑ χτενίζεται με τις συνιστώσες του. Μου λένε ότι προχθές, στη συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο επικεφαλής της ΚΟΕ, Ρούντι Ρινάλντι πρότεινε να μιλήσουν σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στις 10 Μαΐου και ο Αλέξης Τσίπρας και ο Αλέκος Αλαβάνος. Ως γνωστόν, ο Ρινάλντι είναι σχεδόν “συνέταιρος” του Αλαβάνου και βγάζουν μαζί και μία εφημερίδα, το “Δρόμο της Αριστεράς”. Μάλιστα, έχει ακουστεί ότι η ΚΟΕ του Ρινάλντι και το “Μέτωπο” του Αλέκου έχουν συγκροτήσει ένα “κόμμα” μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, για να λειτουργήσει ως “αντίπαλον δέος” στον ΣΥΝ. Ο Αλέξης Τσίπρας, φυσικά, ούτε που ήθελε να ακούσει κάτι τέτοιο, παρά το γεγονός ότι σε αρκετές εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, κυκλοφορεί ένα πανό που απευθύνεται σε Αλέξη και Αλέκο και γράφει: “Δώστε τα χέρια να τρέμει το σύστημα”. Δεν ξέρω αν το σύστημα θα φοβηθεί το πάλαι ποτέ ηγετικό δίδυμο της Αριστεράς, αλλά το βλέπω πολύ χλωμό να δώσουν τα χέρια.

ΠΗΓΗ