Στις 19 Ιουλίου 1974, τέσσερις μόλις μέρες μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία μετέδιδαν την είδηση ότι η Τουρκία είχε αρχίσει τις προεργασίες για εισβολή στην Κύπρο.
Οι πρωινές τουρκικές εφημερίδες, προτρέχοντας των γεγονότων, έγραφαν ότι ο αποβατικός στόλος βρισκόταν ήδη στα ανοιχτά της Κύπρου. Ηταν ένα τέχνασμα του Γενικού Επιτελείου, για να δεσμευτεί η τουρκική κυβέρνηση στην κοινή γνώμη και να μην μπορεί να υπαναχωρήσει, όσες πιέσεις κι αν δεχόταν.
Στην πραγματικότητα, ο στόλος αναχώρησε στις 10.30 το πρωί. Το ταξίδι προς τις βόρειες ακτές της Κύπρου θα διαρκούσε 20 ώρες. Το πρώτο αποβατικό πλοιάριο αναμενόταν να φτάσει γύρω στις 5.30 το πρωί της 20ής Ιουλίου. Το Γενικό Επιτελείο επέτρεψε την κινηματογράφηση του απόπλου του στόλου. Σκηνές μεταδόθηκαν από το BBC στο απογευματινό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων των 5.30. Οι πληροφορίες για επικείμενη εισβολή στην Κύπρο έφτασαν στο νησί μέσω των εκπομπών ξένων ραδιοσταθμών και διαδόθηκαν σε όλο το νησί από στόμα σε στόμα.
Greek National Pride 
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Μαiρης Κουρούπη
Οκτώβρης 1974
Θυμάμαι σαν να ήταν χθες όλα όσα έχω ζήση μέρα τη μέρα , ώρα την ώρα λεπτό προς λεπτό, από την εισβολή και μετά. Αυτές τις μέρες με βασανίζουν οι μνήμες του Οκτώβρη του 1974 στο οδόφραγμα του Λήδρα Παλλας.
Λίγες μέρες μετά το τέλος της εισβολής στην Κύπρο. Η αιματοβαμμένη γη της Κύπρου καπνίζει ακόμα από τα αποκαΐδια των Νάπαλμ. Τα ερείπια διαλαλούν το μέγεθος του κακού και τα αντίσκηνα με τους πρόσφυγες και τις ορφανευμένες οικογένειες, μέχρι κει που έφθανε το βλέμμα . Όλος ο κόσμος άνδρες και γυναίκες μέσα στα μαύρα με σκυθρωπά πρόσωπα και το άδειο βλέμμα της απόγνωσης.
Θλίψη – θλίψη – θλίψη παντού.
Εκείνες τις ημέρες τα ραδιόφωνα μετέδιδαν ότι είχαν προγραμματιστεί οι ανταλλαγές των αιχμαλώτων και είχε ετοιμαστεί η Ξενοδοχειακή Σχολή για να περιθάλψει τους αιχμαλώτους. Ήδη είχαν κυκλοφορήσει φήμες για εγκλήματα και απάνθρωπη μεταχείριση εις βάρος των αιχμαλώτων από τους Τούρκους .
Από το χάραμα ήμασταν στον χώρο της υποδοχής των αιχμαλώτων όλοι όσοι αναζητούσαμε ζωές και περιμέναμε τους αιχμαλώτους με την ελπίδα ότι θα βγει ο ήλιος και θα φωτίσει την ψυχή μας.
Οι βασανισμένοι γονείς με μια φωτογραφία στο χέρι να εκλιπαρούν και να ρωτούν «γιέ μου δες την φωτογραφία είναι ο γιός μου μήπως τον είδες; Άλλος φώναζε τον πήγαν στα Άδανα ήταν με το τάδε μήπως τον συνάντησες »
Γυναίκες σαν εμένα να ρωτούν για παιδιά και συζύγους . Παιδιά να ρωτούν για τους γονείς τους.
Θεέ μου τέτοιες ώρες, η αγωνία και η λαχτάρα έχουν το ίδιο τρομαχτικό πρόσωπο και το ίδιο απάνθρωπο συναίσθημα, είναι οδυνηρές.
Οι αιχμάλωτοι κοιτούσαν έκπληκτοι τον κόσμο ψάχνοντας τους δικούς τους , απορημένοι και βασανισμένοι , οι ποιο πολλοί δεν πίστευαν ότι γύρισαν.
Θεέ μου πόσο βασανισμένοι έδειχναν …
Την χαρά της επιστροφής την έζησαν λίγοι σε σχέση του πλήθους των συγγενών με τις φωτογραφίες των αγνοουμένων.
Και μετά , ο θρήνος γι αυτούς που δεν γύρισαν.
Θρήνος και ελπίδα , αγωνία, τρόμος και φόβος .
Εμπρός σε τόσο πόνο, ωχρειά ακόμα και η Αρχαία Ελληνική Τραγωδία …
Μέσα στο πλήθος ήμουν κι εγώ να κοιτώ αυτούς που επιστρέφουν κάρφωσα τα μάτια στα λεωφορεία που μετέφεραν τους αιχμαλώτους ψάχνοντας για τον Παύλο κι ας ήξερα ότι δεν ήταν μαζί τους , εγώ κοιτούσα με λαχτάρα και περίμενα « το Θαύμα».
Παράλληλα δεν τολμούσα να πλησιάσω να ρωτήσω μήπως είχαν δει τον Παύλο ή γνώριζαν κάτι, για κάποιον άλλο Αξιωματικό ή στρατιώτη από την Ελλάδα.
Ακόμα αισθάνομαι το παράπονο και τη μοναξιά που με κυρίευσαν γιατί κι εγώ ήμουν εκεί μαζί τους , να αγωνιώ ,να περιμένω και να ελπίζω χωρίς την παραμικρή συμπαράσταση κι ας είχα ζήσει την εισβολή , κι έχασα σπίτι και σύζυγο , αλλά δεν τολμούσα να μιλήσω.
Ακόμα νοιώθω τον τρόμο του μίσους για τους Ελλαδίτες . Δεν λέω με το δίκιο τους για όσα έζησαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχασαν ανθρώπους , σπίτια , περιουσίες .
Αλλά όπως εγώ και εκατοντάδες οικογένειες από την Ελλάδα έχασαν παιδιά, γονείς , συζύγους.
Οι προδότες δεν έπαθαν τίποτα ούτε τιμωρήθηκε κανείς , ίσα – ίσα ορισμένοι από αυτούς αξιώθηκαν ανώτατα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα σε Ελλάδα και Κύπρο.
Υπάρχει άνθρωπος που υπηρετούσε στο 251 ΤΠ. Σήμερα ζει με την οικογένειά του και του εύχομαι να ζήση αρκετά χρόνια καλά και ευτυχισμένα. Αυτός ο άνθρωπος εκφράζεται άσχημα και χωρίς το ελάχιστο ίχνος σεβασμού για όλους τους Ελλαδίτες ήρωες που πότισαν με το αίμα τους το χώμα της Κύπρου , που άφησαν ορφανά , γονείς, συζύγους και αδέλφια να εκλιπαρούν για 36 μαρτυρικά χρόνια μια πληροφορία για τον αγνοούμενο τους.
Ακούω στα αυτιά μου τα λόγια που έλεγε ο Παύλος στους στρατιώτες του πριν την εισβολή « Παιδιά ο εχθρός μας είναι ένας και μοναδικός » και έδειχνε προς τον Άγιο Ιλαρίωνα. « Ο Μακάριος είναι ο Ηγέτης σας ο δε Γρίβας αυτός που αγωνίστηκε για την Ελευθερία της Κύπρου. Και οι δύο είναι Ιστορία της Κύπρου είναι η ιστορία σας »
Κ ο ι ν ο π ο ι ώ
το παράπονο της ψυχής μου για όσους χάθηκαν στη Κατεχόμενη Κύπρο και δεν αναφέρονται ούτε τιμώνται κατά τις επετειακές εκδηλώσεις κάθε χρόνο, από κανένα.
Οι ΄Ηρωες δεν τιμήθηκαν…
Οι προδότες δεν τιμωρήθηκαν…
Τιμωρούνται , οι οικογένειες των ηρώων για 36 χρόνια τώρα γιατί ούτε είδηση έχουν να παραλάβουν, ούτε λείψανα να κηδέψουν , ούτε θα μάθουν ποτέ την αλήθεια για τους δικούς τους και είναι αυτοί που οδηγήθηκαν σαν αδήλωτοι αιχμάλωτοι στην Τουρκία και τα ίχνη τους χάνονται στα βάθη της Ανατολής.
Α π ε υ θ ύ ν ω
έκκληση στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δ. Χριστόφια για την γωνιά του αγνοούμενου στην οδό Λήδρας όπως την γνωρίζουν όλοι, αλλά στην πραγματικότητα είναι « Η Γωνιά των Αγγέλων».
Είναι η απεικόνιση της τραγικότερης πτυχής της παγκόσμιας ιστορίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε πέντε φωτογραφίες όλες κι όλες και δεν πρέπει να ξεχαστεί ούτε να παρερμηνευτεί.
Eίναι η Αλήθεια του δράματος , 1619 Αγνοούμενοι ,
Είναι η απεικόνιση του πόνου και της άγνοιας μας για 36 τραγικά χρόνια.
Π α ρ α κ α λ ώ
τον κ. Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να μην επιτρέψει σε νέες ιδέες και αντιλήψεις να κατατάξουν την «Γωνιά των Αγγέλων » στο παρελθόν.
ΜΑΙΡΗ ΚΟΥΡΟΥΠΗ / Η πρόεδρος
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974
http://www.agnooumenoi74.gr/
Τελικά στους τούρκους, αρέσουν πολύ τα εύκολα.
Ένα νησί έρμαιο, χωρίς ναυτικό και αεροπορία, με ελάχιστους άντρες να το υπερασπιστούν(ένα τάγμα) και παραλίγο να χάσουν κιόλας κατά μαρτυρία του ιδίου του υπεύθυνου στρατηγού του Αττίλα.
Αυτό μου θυμίζει λίγο και τα οπλισμένα αεροπλάνα τους στο Αιγαίο.
» Αφήστε μας να κόβουμε βόλτες οπλισμένοι στο Αιγαίο, το κάνουμε για εκπαιδευτικούς σκοπούς».
Τιμή και δόξα στους Έλληνες που πολέμησαν στην Κύπρο μας, Τιμή και δόξα στους αγνοούμενους μας που κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν ζουν πια (είναι γνωστά τα ευρήματα των τελευταίων ετών στην Κύπρο).
Πιστέψτε το αναγνώστες, αναγνώστριες οι τούρκοι είναι θρασύδειλοι, ανέκαθεν ήτανε. Και το 74 και στα Ίμια και τώρα και πάντοτε έτσι ήτανε. Στο Ιράκ που μπαίνουνε και βγαίνουνε πάντα ξέρουνε ότι δεν θα αντιμετωπίσουνε κανένα. Όλα τα παίζουν στον ψυχολογικό πόλεμο και είναι ικανότατοι σ’ αυτό. Πέστε μου έναν πόλεμο που κάνανε τα τελευτάια 80 χρόνια και κέρδισαν. Πάντα μένανε πίσω. Επιτήδιοι ουδέτεροι. Τους στοιχίζει πολύ να χάσουν. Όπως και στη Κύπρο, περίπατο κάνανε. Αν δεν ήταν σίγουροι ότι δε θα έβρισκαν αντίσταση δεν θα προχωρούσαν.Αν Ελληνικά αεροπλάνα βομβάρδιζαν το πρώτο προγεφύρωμα που κατέλαβαν την 20η Ιουλίου 74 θα έφευγαν και δεν θα ξανάρχονταν. Ήμασταν προδομένοι. Δυστυχώς. Οι Τούρκοι για να πάψουν να νομίζουν ότι τους φοβόμαστε και να διαδίδουν ότι είναι ισχυροί στρατιωτικά πρέπει να γίνει μια αναμέτρηση μαζί με συμμάχους εναντίον τους και θα δείτε τη δειλία τους. Η Ελλάς αυτή τη στιγμή θα έχει τεράστιο οικονομικό κόστος σε έστω σύντομο πόλεμο μόνη της. Πρέπει να αναπτερωθεί το ηθικό και μαζί με μας οι λαοί των γύρω χωρών. Αυτά έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και 3 δεκαετίες, οι προετοιμασίες εννοώ. Δεν είναι αργά, να γίνει μια νέα αρχή με τη μετάβαση της τουρκίας σε υποβάθμιση. Μόνο έτσι θα δικαιωθούν οι θυσίες των Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων και θα βρεί ο Λαός μας τη θέση του στο Κόσμο ξανά. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ και μερικοι άλλοι δεν νομίζω να είχαν ή να έχουν τέτοια διάθεση. Κι αυτό θα συνεχίζεται για πολλά χρόνια εκτός αν….. Σας ευχαριστώ.
ΕΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΕΙΧΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΟΛΟΣ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΑΠΟΒΑΤΙΚΟΣ ΣΤΟΛΟΣ ΘΑ ΕΙΧΕ ΒΥΘΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΘΑ ΓΕΜΙΖΑΝ ΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ.
Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΜΠΟΝΑΝΟΥ- ΓΑΛΑΤΣΑΝΟΥ-ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΑΡΑΠΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΝΩΣΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Το υπόμνημα του δικηγόρου Γεωργίου Αλφαντάκη
«Ενώπιον πάσης αρμοδίας Αρχής
Εξώδικος αναγγελία αξιοποίνων πράξεων του κ. Γεωργίου Αλφαντάκη, δικηγόρου Αθηνών, υπερασπιστού κατηγορουμένων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων συνεπεία των τελευταίων καταμηνύσεων και διώξεων αυτών, συμφώνως τω άρθρω 40 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας
Προς: Τον αξιότιμον κ. Προϊστάμενον της Εισαγγελίας Πλημμ/κων Αθηνών
Κατ’ εντολήν πελατών μου, ανωτέρων και ανωτάτων αξιωματικών, κατηγορουμένων και συκοφαντουμένων εσχάτως εν χορώ, εκ διαφόρων κατευθύνσεων και συνεπεία της αδυναμίας αυτών όπως προβώ εις νέας δημοσίας δηλώσεις, αναγγέλλω Υμίν τα κάτωθι:
1) Εις προγενεστέρας δηλώσεις μου, δημοσιευθείσας μόνον από μίαν πρωϊνήν εφημερίδα των Αθηνών «Ελεύθερος Κόσμος» της 27/10 αφορώσας το Κυπριακόν θέμα, εζήτησα από την Κυβέρνησιν να είπη την αλήθειαν εις τον ελληνικόν λαόν δια την μαρτυρικήν Κύπρον.
Εζήτησα επίσης να απομακρύνη πάραυτα τους εν ενεργεία εισέτι ανωτάτους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι κατά το δεκαήμερον από 15 έως 23 Ιουλίου 1974 επρόδωσαν την Κύπρον, κατά την έννοιαν του άρθρου 26 εδάφ. β του στρατιωτικού Ποινικού Κώδικος, γινόμενοι περαιτέρω υπαίτιοι, ως κατωτέρω θέλει καταδειχθή και άλλων στρατιωτικών αδικημάτων.
2) Παρήλθεν έκτοτε εν δεκαήμερον και ουδέν ηκούσθη εις απάντησιν των δηλώσεων αυτών, τόσον από επισήμου Κυβερνητικής πλευράς όσον και από πλευράς των ευκρινώς διαφαινομένων τότε ως καταγγελλομένων.
Επιθυμούν καταδήλως την συσκότισιν περί το Κυπριακόν και την παραπλάνησιν του ελληνικού λαού.
3) Υπεσχέθην τότε, ότι θα επανέλθω με πλήρως αποκαλυπτικά στοιχεία εάν δεν ετύγχανον προσοχής. Εδέχθην ανωνύμους απειλάς και πιέσεις ν’ απόσχω πάσης περαιτέρω συνεχείας. Μου εδημιούργησαν την συναίσθησιν κινδύνου, και δι’ αυτό θεωρώ πλέον ιεράν μου υποχρέωσιν ν’ αποκαλύψω τα όσα δύνανται αυτήν την στιγμήν να λεχθούν. Και ειδικώτερον:
4) Μετά την ενέργειαν κατά του Μακαρίου, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος, προειδοποιήθη και ενημερώθη αρκούντως δια την επικειμένην τουρκικήν εισβολήν και δη:
α) Δι’ επανειλημμένων αποκαλυπτικών σημάτων, του βοηθού στρατιωτικού ακολούθου της Ελληνικής Πρεσβείας του Λονδίνου (από 15 έως 19 Ιουλίου) ταγματάρχου Αθανασίου Περδίκη.
β) Υπό του Έλληνος ταξιάρχου Σωτηριάδου, υπηρετούντος εις το Αρχηγείον του ΝΑΤΟ Σμύρνης, όστις ενημερώθη υπό του Αμερικανού στρατηγού – διοικητού των Δυνάμεων ΝΑΤΟ Νοτίου Ευρώπης, περί της πραγματοποιήσεως τουρκικής εισβολής εις Κύπρον, εντός 48 ωρών, με την εντολήν όπως ενημερώση τον Έλληνα αρχηγόν των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο ταξίαρχος Σωτηριάδης, έσπευσεν εις την Ελλάδα και ενημέρωσε την 18.7.74 τον κ. Μπονάνον.
γ) Υπό του ΓΕΕΦ Κύπρου, όπερ από του παρελθόντος έτους είχεν ενημερωθή λεπτομερειακώς από Βρεττανόν ανώτατον αξιωματικόν περί του τουρκικού σχεδίου εισβολής, όπερ και πράγματι εφηρμόσθη υπό των εισβολέων τελικώς.
δ) Υπό της Ναυτικής Διοικήσεως Κύπρου από της 10ης νυκτερινής της 19ης Ιουλίου ’74 ήτις δια του διοικητού αυτής αντιπλοιάρχου Γ. Παπαγιάννη, ειδοποίησε τον κ. Μπονάνον περί κατευθύνσεως της τουρκικής αρμάδος προς τας ακτάς της Κυρηνείας.
ε) Από το ΓΕΕΦ και την Ναυτικήν Διοίκησιν Κύπρου τας πρώτας πρωϊνάς ώρας της 20.7.1974 με την πολεμικήν κραυγήν «ευρίσκονται εις απόστασιν 20 μιλίων, πλησιάζουν 15… 10… 5… μίλια…».
5) Παρά ταύτα το Αρχηγείον Ενόπλων Δυνάμεων, ηγνόησε την προειδοποίησιν και δεν ενίσχυσε την Κυπριακήν Εθνοφρουράν κατά το πενθήμερον 15 έως 20 Ιουλίου και εδέχθη την αντικατάστασιν 700 εμπείρων ανδρών της ΕΛΔΥΚ από 18 έως 19 Ιουλίου 1974, υπό απείρων κληρωτών αγνοούντων και τας τοπικάς κυπριακάς συνθήκας.
6) Οι αρχηγοί Ενόπλων Δυνάμεων και Αρχηγείου Στρατού κ.κ. Μπονάνος και Γαλατσάνος όταν πέραν των άνω προενημερώσεων ειδοποιήθησαν την πρωΐαν της 20.7.1974 παρά του ΓΕΕΦ ότι ρίπτονται Τούρκοι αλεξιπτωτισταί και ενώ προηγουμένως η τουρκική αεροπορία είχε βομβαρδίσει αγρίως το στρατόπεδον της ΕΛΔΥΚ, δεν διέταξαν τας ελληνικάς κυπριακάς δυνάμεις να αρχίσουν το πυρ. Δεν διέταξαν πυρ, μέχρι της 8:50 πρωϊνής της 20.7.1974.
Την 8:50 ως άνω πρωϊνήν, ο μόνος αφιχθείς εις την αίθουσαν επιχειρήσεων του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων αντισυνταγματάρχης Λούκουτος, προσωπικώς είπε τηλεφωνικώς εις τον διοικητήν του ΓΕΕΦ ταξίαρχον Γεωργίτσην «κτυπάτε δι’ όλων των μέσων». Έτσι κατώρθωσαν να προγεφυρωθούν ένιοι μονάδες των ριφθέντων Τούρκων αλεξιπτωτιστών.
7) Επίσης, ιδία πρωτοβουλία των ελληνο-κυπριακών μονάδων Κυρηνείας επλήγη το πρώτον κύμα της τουρκικής αποβάσεως, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να έχουν 2.000 – 3.000 νεκρούς και τραυματίας.
8) Η Κυβέρνησις και η Επανάστασις της 25.11.1973 απεφάσισαν και διέταξαν γενικήν επιστράτευσιν την 20.7.1974, ήτις ήρξατο εφαρμοζομένη από της 9ης πρωϊνής ώρας. Αυτήν απήτουν αι περιστάσεις και τα στρατιωτικά δεδομένα. Ο στρατηγός Μπονάνος μετά των επιτελών του, την 11ην πρωϊνήν της αυτής ημέρας(20.7.1974) ανεκάλεσε την γενικήν επιστράτευσιν, δι’ άλλους λόγους.
9) Την 21.7.1974, ημέραν Κυριακήν, συνήλθε υπό την Προεδρίαν του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Γκιζίκη το Συμβούλιον Εθνικής Ασφαλείας της χώρας· η ηγεσία του έθνους κατά τας στιγμάς εκείνας. Συμμετέσχον οι κ.κ. Γκιζίκης, Ανδρουτσόπουλος, Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου και ο ταξίαρχος τότε Δημήτριος Ιωαννίδης. Ενημερώθησαν:
α) Υπό του αρχηγού Ναυτικού, αντιναυάρχου Αραπάκη ειπόντος: «Ευρίσκομαι προ των ακτών της Κυρηνείας με δύουποβρύχια (τσέπης Γερμανικά) εξωπλισμένα δια 14 τορπιλλών – πυραύλων έκαστον. Έχω τα 11 τουρκικά πλοία της αποβάσεως εις τα περισκόπια και τα σκόπευτρα. Λογικώς και μαθηματικώς δεν δύναται να εκφύγηουδέν τουρκικόν πλοίον. (Κυβερνήται των υποβρυχίων γνωστοί πλωτάρχαι του Πολεμικού Ναυτικού.) Έχω λάβει πρόνοιαν και δια τον υπόλοιπον τουρκικόν στόλον.»
β) Υπό του αρχηγού Αεροπορίας κ. Παπανικολάου ειπόντος: «Τα Φάντομς ευρισκονται εις την Κρήτην και φέρουνβόμβας – πυραύλους εκ των οποίων δεν δύνανται να γλυτώσουν τα τουρκικά πλοία.»
Δύο λεπτομέρειαι:
Οι Τούρκοι δεν είχον μέσα ανασχέσεως ούτε των δύο υποβρυχίων ούτε των ελληνικών Φάντομς διότι:
1) Τα εν λόγω υποβρύχια, πλέοντα εις βάθος 200 μέτρων και με 21 – 22 μίλια ωριαίως υπό την επιφάνειαν της θαλάσσης – κοινόν μυστικόν – δεν δύνανται να επισημανθούν υπό των τουρκικών αντιτορπιλλικών – καταστροφέων διότι τα ηχοληπτικά όργανα αυτών μετά την ταχύτητα των 18 μιλίων δεν λειτουργούν.
2) Οι Τούρκοι εστερούντο Φάντομς και ουδέν έτερον μέσον ανασχέσεως των ελληνικών Φάντομς διέθετον.
γ) Υπό του αρχηγού Στρατού κ. Γαλατσάνου ειπόντος: «εις τον Έβρο είμεθα έτοιμοι δια βολάς πυροβολικού. Η άμυνα αυτού είναι πλήρως και μαθηματικώς εξησφαλισμένη. Οι Τούρκοι δεν δύνανται να περάσουν.»
10) Απόφασις και διαταγή της ηγεσίας του έθνους:
«Κύριε Αραπάκη, την πρωΐαν της Δευτέρας 22.7.1974 ότε θέλει αρχίσει η κυρία απόβασις των Τούρκων, βυθίσατε τα προ του λιμένος Κυρηνείας ευρισκόμενα εις συγκέντρωσιν, τουρκικά αποβατικά και λοιπά σκάφη του εχθρού.
Κύριε Παπανικολάου, κατά την αυτήν ώραν αποστείλατε εξ(6) Φάντομς από Κρήτην εις Κυρήνειαν (διάρκεια πτήσεως Κρήτη – Κύπρος 9 ) και πλήξατε τα τουρκικά σκάφη.
Κύριε Γαλατσάνε, αρχίσατε βολάς πυροβολικού εις Έβρον δι’ αντιπερισπασμόν.
Όχι άλλη επιθετική ενέργεια κατά του τουρκικού εδάφους.
Κύριε Μπονάνε, εποπτεύσατε την εκτέλεσιν των διαταγών».
11) Μετά ταύτα ελύθη η συνεδρίασις της ηγεσίας του έθνους χωρίς ουδεμία διαταγή να αλλάξη.
12) Την πρωΐαν της Δευτέρας 22.7.1974:
α) Ο κ. Αραπάκης διέταξε προσωπικώς τα δύο υποβρύχια να επιστρέψουν εκ Κύπρου καταλειπόντα τον εχθρόν ελεύθερον και ανενόχλητον να πραγματοποιήση την στρατιωτικώς αστείαν απόβασίν του.
β) Ο κ. Παπανικολάου εσταμάτησε τα 6 Φάντομς εις την Κρήτην, με αποτέλεσμα αι ελληνο – κυπριακαί δυνάμεις να σφυροκοπώνται ανελέητα υπό της απαιδεύτου τουρκικής αεροπορίας και λοιπά, λέγων απευθυνόμενος και προς κατωτέρους αξιωματικούς: «πως να στείλω Φάντομς, οι Βούλγαροι είναι έτοιμοι να μας επιτεθούν, έχουν συγκεντρωθή εις τα σύνορα, θα πάθωμε συμφορά.» Ενώ τούτο ήτο απολύτως ανακριβές.
γ) Ο κ. Γαλατσάνος δεν επέτρεψε τας βολάς πυροβολικού.
δ) Ο κ. Μπονάνος συνετόνισε τας ενεργείας των τριών αρχηγών των Επιτελείων του δια να προληφθή η πλήρης και δια τωνελληνικών θυσιών καταστροφή των τουρκικών δυνάμεων εισβολής.
13) Μερικαί λεπτομέρειαι:
α) Ο ελληνικός στρατός ουδέποτε ήτο καλύτερον ωπλισμένος μέχρι της 20.7.1974.
β) Πολεμοφόδια και υλικά υπήρχαν άφθονα παρά τας επειγούσας από εχθρικάς δια την χώραν πηγάς, αντιθέτους πληροφορίας.
γ) Οι Τούρκοι είχον αεροναυμαχήσει μεταξύ των και: 1) Είχον καταβυθίσει εν αντιτορπιλλικόν, 2) είχον αχρηστεύσει έτερα δύο, 3) τα πλησσόμενα αντιτορπιλλικά είχον καταρρίψει δύο ιδικά των αεροσκάφη.
δ) Το ελληνικόν πυροβολικόν – όχι επάκτιον – είχεν αχρηστεύσει έτερα δύο τουρκικά αντιτορπιλλικά εις την Κυρήνειαν.
14) Ο Αμερικανός Υφυπουργός κ. Σίσκο, τον οποίον ηρνούντο να δεχθούν πλέον – 20.7.74 και εντεύθεν – οι κ.κ. Γκιζίκης και Ανδρουτσόπουλος, ως επιτηρητήν των Τουρκο – αμερικανών, συνηντάτο την 21.7.74, μετά την ως άνω σύσκεψιν της ηγεσίας του έθνους, τουλάχιστον μετά των κ.κ. Μπονάνου και Αραπάκη.
Εις το γραφείον του κ. Μπονάνου – άγνωστον ποίος τον επήγεν – ηκούσθη να λέγη: «σταματήστε τον στόλον και τηναεροπορίαν σας και σας υπόσχομαι να υποχρεώσωμε τους Τούρκους να επιστρέψουν εις την Τουρκίαν».
15) Ο αντιστράτηγος Λάμπρος Σταθόπουλος, διοικητής της Κ.Υ.Π. τότε, ανέφερεν εις την ηγεσίαν, ότι είχε την πληροφορίαν ότι υπήρχεν συγκέντρωσις βουλγαρικού στρατού εις τα ελληνο – βουλγαρικά σύνορα και αεροσκαφών τύπου ΜΙΓΚ. Οι επιτελείς του στρατηγού κ. Γαλατσάνου υποψιασθέντος δολίαν προέλευσιν της πληροφορίας ηρώτησαν σχετικώς τα αρμόδια κλιμάκια της Κ.Υ.Π. τα οποία την διέψευδον. Επεκοινώνησαν με τα 2α γραφεία των ταγμάτων της ελληνο – βουλγαρικής μεθορίου και ταύτα όχι μόνον διέψευσαν την πληροφορίαν του κ. Σταθοπούλου, αλλά είπον ότι οι Βούλγαροι είχον αραιώσει εσχάτως τας μεθοριακάς φρουράς.
Ο κ. Σταθόπουλος την πληροφορίαν είχε από αγγλο – αμερικανικάς πηγάς.
16) Ο αντιστράτηγος Αγαμέμνων Γράτσιος, διοικητής Α.Σ.Δ.Ε.Ν. τότε, συνέδραμε με τους κ.κ. Σταθόπουλον και Παπανικολάου εις το θέμα των Βουλγάρων, λέγων ενώπιον αξιωματικών κατά την 21ην, 22αν Ιουλίου: «Οι Βούλγαροι θα μας πάρουν την Θεσσαλονίκη. Ο στρατός μας δεν αντέχει. Οι επίστρατοι είναι διαλυμένοι και δεν έχουν ηθικόν.» Ότε και ηρωτήθη υπό ταγματαρχών του Γεν. Επιτελείου, πως δύναται να λέγη τοιαύτας ανακριβείας όταν έχη και ο ίδιος επιστράτους εις την Α.Σ.Δ.Ε.Ν., ενώ πάντα ταύτα ήσαν ανακριβή. Θα αναμείνω, ελπίζω όχι πάλιν επί ματαίω και εκ νέου κυβερνητικήν ενέργειαν δια την επιβεβαίωσιν των ανωτέρω, δια την απόδοσιν του δικαίου και εξύψωσιν των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδος.
Επειδή λαβών γνώσιν των ανωτέρω εξ ων προκύπτει η διάπραξις των περιγραφομένων κακουργημάτων, υπόχρεως καθίσταμαι κατά Νόμον και δη κατ’ άρθρον 40 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας ν’ αναγγείλω ταύτα προς τον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.
Επειδή τ’ ανωτέρω δέον προς τούτοις να τεθώσιν πρωτίστως υπ’ όψιν του αξιοτίμου προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, Αντεισαγγελέως Εφετών κ. Φαφούτη, αρμοδίου κατά νόμον προς δίωξιν πάσης αξιοποίνου πράξεως. Τούτο δε έστω και εάν τα προκύπτοντα αδικήματα διώκονται παρά των Στρατιωτικών Δικαστικών αρχών, αίτινες δέον να λάβωσι γνώσιν προδήλως παρ’ αυτού.
Γνωστοποιώ τα ανωτέρω υπό την επιφύλαξιν παντός εν γένει δικαιώματός μου ως Έλληνος πολίτου.
Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής επιδότω νομίμως την παρούσαν προς τον αξιότιμον κ. προϊστάμενον της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών των Αθηνών προς γνώσιν του και δια την διενέργειαν των νομίμων.
Εν Αθήναις τη 8η Νοεμβρίου 1974