Όλοι οι κλάδοι είναι οργανωμένοι και ενωμένοι.
Είτε έχουν δίκιο είτε άδικο, είναι οργανωμένοι και ενωμένοι.
Ιδού δύο από χιλιάδες παραδείγματα.
1) Οι καλοί μας φίλοι Ταξιτζήδες

Σε καμία χώρα του πολιτισμένου ημισφαιρίου δεν σταματάς ελεύθερο ταξί ρωτώντας τον ταξιτζή με υπόκλιση αν τον βολεύει η κατεύθυνσή σου, για να μπεις στο ταξί του να σε πάει στον προορισμό σου, κάνοντας στην διαδρομή περισσότερες στάσεις από ένα λεωφορείο.
Το πόσο ισχυρή είναι η ενότητα του κλάδου τους φάνηκε από την αδυναμία του κράτους να τους αποκλείσει από τις λεωφορειολωρίδες.
Έχουν καταφέρει να επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες και εμείς οι υπόλοιποι με σκυμμένο το κεφάλι τους αποδεχόμαστε.
Γιατί; Γιατί είμαστε κορόιδα ……

2) Οι καλοί μας φίλοι οι Φουρναραίοι

Κάνουν τριμερή συνάντηση α) Κρατικός Εκπρόσωπος

β) Εκπρόσωπος Σιτοπαραγωγών

γ) Εκπρόσωπος Αρτοποιών

και αποφασίζουν για την διαμόρφωση του ψωμιού.

Ερήμην του καταναλωτή.

Τον αγνοούν παντελώς.

Τον ειδοποιούν δε, ότι θα πρέπει να αγοράσει για τρεις μέρες ψωμί όσο θα διαρκέσει η απεργία.

Εμείς τα κορόιδα φυσικά τρέχουμε να πάρουμε ψωμί για 3 και για 4 μέρες.

Ας μην ξεχνάμε ότι ζητάμε 1 κιλό ψωμί και μας δίνουν μία φραντζόλα που ζυγίζει 700 γραμμάρια .

Μία φορά σε έναν φούρνο ζήτησα 700 γραμμάρια ψωμί και με κοίταγε ο υπάλληλος σαν εξωγήινο. Μου είπε ότι δεν μπορεί να το κόψει και ότι πουλάει την φραντζόλα ολόκληρη!! Νόμισε ότι δεν είχα αρκετά χρήματα και του ζητούσα να κόψει από την φραντζόλα ………..

Σε άλλο φούρνο ζήτησα δύο φραντζόλες χωριάτικο και με ρωτάει ο υπάλληλος:

»Του κιλού» ;

«Γιατί έχεις και του κιλού»; του απάντησα.

Και αυτός με κοιτούσε σαν εξωγήινο.

Γιατί; Γιατί είμαστε κορόιδα ……πηγη