Τριπλό μήνυμα από Μαξίμου για τους εξοπλισμούς. Αν και προς το παρόν η κυβέρνηση δεν σκέπτεται να προχωρήσει στην υπογραφή νέ­ων συμβάσεων για μεγάλα Εξοπλι­στικά προγράμματα, ωστόσο το Μέ­γαρο Μαξίμου έχει ήδη κάνει σαφές στις κυβερνήσεις των ενδιαφερόμε­νων χωρών τρία πράγματα:

1) Η Ελλάδα δεν πρόκειται ξα­νά να αγοράσει όπλα ιδίου τύπου με εκείνα που διαθέτει η Τουρκία!

2) Σε κάθε νέα αγορά θα πρέπει η συμπαραγωγή που θα εξασφαλί­ζεται με την εγχώρια αμυντική βιο­μηχανία να μην περιορίζεται μόνο στο ελληνικό πρόγραμμα αλλά να συνεχίζεται και για όποια άλλα συμ­βόλαια κλείσει διεθνώς η μητρική εταιρεία.

3) Οι μελλοντικές αγορές οπλι­κών συστημάτων θα γίνονται είχε μέσω διεθνών διαγωνισμών, είτε μέσω διακρατικών συμφωνιών με αποκλεισμό των εγχώριων εταιρει­ών μεσιτείας. Οι ξένες κατασκευάστριες εταιρείες με τις οποίες θα υ­πογραφούν οι νέες συμβάσεις θα πρέπει να ανοίξουν στην Αθήνα δι­κά τους γραφεία έχοντας αυτόνομη τεχνική και γραμματειακή υποστή­ριξη. Ειδικότερα ο τομέας της συ­μπαραγωγής αναμένεται να παίξει τον καθοριστικότερο παράγοντα κυρίως στα επόμενα δύο μεγάλα μεγαλύτερα εξοπλιστικά προγράμ­ματα, όπως είναι η κατασκευή των φρεγατών FREMM και η αγορά μα­χητικών αεροσκαφών 4ης Γενιάς. Ουδείς μπορεί να παραβλέψει όη η κατάσταση στην αμυντική βιομηχα­νία διαρκώς επιδεινώνεται.

Ο εργαζόμενοι στις κρατικές ε­πιχειρήσεις ζουν πλέον με την αγω­νία της πληρωμής του μισθού τους. Νέες παραγγελίες δεν φαίνονται στον ορίζοντα και οι όποιες αναθέ­σεις προγραμμάτων σε ξένους κα­τασκευαστές (πυρομαχικά αρμάτων) δεν συνοδεύονται από ανάλογο υπο-κατασκευαστικό έργο για την εγχώ­ρια βιομηχανία.

Ειδικότερα η κρατική αμυντική βιομηχανία μοιάζει με ακυβέρνητο καράβι. Εννιά μήνες νέας διακυβέρ­νησης και διοικήσεις δεν έχουν α­κόμα διοριστεί σης δυο μεγάλες κρατικές βιομηχανίες. Ο επιχειρη­ματικός σχεδιασμός περιορίζεται στην εύρεση δανειακών πόρων για μισθοδοσία και τα υπόλοιπα λειτουρ­γικά έξοδα… Επί μία ολόκληρη πε­νταετία καμιά μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία δεν άγγιξε πς εγχώ­ριες κρατικές βιομηχανίες. Εχουν αφεθεί να φθίνουν σε μια περίοδο που στον διεθνή χώρο έχει γιγαντω­θεί το κώμα συγχωνεύσεων και εξα­γορών με αποτέλεσμα τη δημιουργία ισχυρών βιώσιμων επιχειρηματικών σχημάτων που θα κυριαρχήσουν στην παγκόσμια αγορά. Εξ ίσου με τις κρατικές και οι ιδιωτικές αμυντι­κές βιομηχανίες λειτουργούν σε ένα εξαιρετικά αβέβαιο περιβάλλον.

Η κατάργηση των αντισταθμι­στικών ωφελημάτων πρέπει να θεωρείται δεδομένη, ενώ οι δυνα­τότητες συμπαραγωγής παραμένουν περιορισμένες καθώς η ελληνική αμυντική βιομηχανία δεν μπορεί να πραγματοποιήσει επενδύσεις σε γραμμές παραγωγής για μικρό α­ριθμών συστημάτων. Αυτό αποτελεί τροχοπέδη για τις ελληνικές βιομη­χανίες σε αντίθεση με τη τουρκική αμυντική βιομηχανία που πραγμα­τοποιεί μαζικές προμήθειες αμυντι­κού υλικού.

ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ

Οσο οι προμήθειες δεν ομαδο­ποιούνται η ελληνική αμυντική βι­ομηχανία θα βρίσκεται σε μειονε­κτική θέση στην ανάπτυξη μακρο­χρόνιων συνεργασιών με υψηλή προστιθέμενη αξία.

Παράλληλα, υπό το πρίσμα των νέων οικονομικών δεδομένων αλλά και της προσφυγής της χώρας στο πρόγραμμα στήριξης είναι σκόπιμο να ανακοινωθεί το νέο αναθεωρη­μένο Πενταετές Εξοπλιστικό Πρό­γραμμα (ΕΜΠΑΕ) ώστε να αποσα­φηνιστεί το εύρος του έργου βιομη­χανικής συμπαραγωγής που ρεαλι­στικά μπορεί να απορροφήσει η εγχώρια βιομηχανία την επόμενη δεκαετία.

Ωστόσο είναι αναγκαίο – όσο πο­τέ άλλοτε – στο νέο ΕΜΠΑΕ να εντα­χθεί ένα μικρά πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης που θα απευθύνεται στις εγχώριες βιομηχανίες.

Εφημερίδα: ΗΜΕΡΗΣΙΑ – ΣΕΛ.42 (ΔΗΜΟΣ ΒΕΡΥΚΙΟΣ)