Ο Τάσος Μαντέλης πρόκειται να κληθεί για απολογία στον αρμόδιο ανακριτή μέχρι το τέλος του μήνα και θ’ ακολουθήσει ο κουμπάρος του που άνοιξε τον λογαριασμό «Ρόκος».

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος διαγράφηκε από το ΠΑΣΟΚ, στην εξεταστική για την «SIEMENS» αποκαλύφθηκε νέα μίζα περίπου 37,5 εκατομμύρια ευρώ και ζητήθηκε υπηρεσιακοί παράγοντες και υπουργοί της επίμαχης περιόδου υπογραφής των συμβάσεων, να ανοίξουν οικειοθελώς τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και τους λογαριασμούς των στενών συγγενικών τους προσώπων.

Κλιμάκιο βουλευτών θέλει να πάει στην Γερμανία, για να εξετάσει στελέχη της εταιρείας. Όμως το ελληνικό Δημόσιο πέρα από την υπόθεση δωροδοκίας έχει υποστεί ζημιά από την υπερτιμολόγηση προμήθειας υλικών και εκτέλεσης έργων. Προς την κατεύθυνση της απαίτησης επιστροφής των χρημάτων αυτών η επιτροπή δείχνει εξαιρετική απροθυμία. Και φυσικά καμιά από τις κυβερνήσεις δεν έχει απαγορεύσει στην «SIEMENS» να συμμετέχει στους διαγωνισμούς του Δημοσίου. Φαίνεται πως η συναλλαγή των κυβερνώντων με «λαμόγια» τους πάει. Βεβαίως στη σειρά υπάρχουν κι άλλα σκάνδαλα, που μάλλον υπάρχει απροθυμία να εξεταστούν. Για τα αντισταθμιστικά οφέλη των 50 εκατομμυρίων δολαρίων της προμήθεια των ΤΟΡ που χάθηκαν στον δρόμο, δεν υπάρχει ούτε σκέψη ν’ ανοίξει ο φάκελος. Κατά καιρούς έχουν γραφεί πολλά για τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά επικρατεί σιωπή τάφου γι’ αυτές. Και η πιο μεγάλη απροθυμία έχει επιδειχθεί στην εξέταση του Θ. Τσουκάτου, που αποδεδειγμένα έχει πάρει το ένα εκατομμύριο μάρκα. Όμως ο ισχυρισμός του ότι τα χρήματα αυτά έχουν μπει στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ είναι η αιτία. Τα καταχρεωμένα κόμματα πρέπει να μείνουν στο απυρόβλητο και να λειτουργούν ως κράτος εν κράτει. Σε καμιά πολιτισμένη πολιτικά χώρα του κόσμου θα διενοείτο κόμμα να αρνείται τον οικονομικό έλεγχο, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα με το ΚΚΕ. Δηλαδή το έσχατο μέλος του ΚΚΕ υποβάλλει δήλωση φόρου εισοδήματος προς έλεγχο, αλλά το κόμμα του μένει υπεράνω ελέγχου. Θα μου πείτε, εδώ δεν ιδρώνει το αφτί του Μ. Χρυσοχοΐδη που οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ κρατούν όμηρους δύο πλοία στο λιμάνι της Κορίνθου παρά τις δικαστικές αποφάσεις. Την διάλυση της λειτουργίας του κράτους και των θεσμών, την απαξίωση των προσώπων δεν τις έχει προκαλέσει ο λαός, αλλά οι ίδιοι που υποτίθεται ότι είναι ταγμένοι να τις υπηρετούν.

Η παραζάλη του λαού και οι δημοσκοπήσεις

Το αποτέλεσμα είναι να πέσουν χαμηλά στην εκτίμηση των πολιτών τόσο τα κόμματα όσο και οι πολιτικοί. Η τελευταία δημοσκόπηση της Public Issue, για λογαριασμό του «ΣΚΑΙ» και της «Καθημερινής», το καταγράφει πεντακάθαρα. Το 84% των πολιτών παρουσιάζεται δυσαρεστημένο από την λειτουργία της δημοκρατίας. Ικανοποιημένο από την λειτουργία της κυβέρνησης φαίνεται μόνον το 18% και το 9% από την λειτουργία της ΝΔ. Το 66% έχει απαντήσει ότι καμιά κυβέρνηση δεν είναι κατάλληλη. Η μεγάλη κατρακύλα όμως παρουσιάζεται στις θετικές γνώμες για τους πολιτικούς αρχηγούς. Μόνον ο Αντώνης Σαμαράς διασώζεται, αλλά κι αυτός με μεγάλη πτώση (15%). Οι υπόλοιποι βρίσκονται κάτω από το 50%. Για την καταλληλότητα για πρωθυπουργός το κανένας έφθασε το 40%, ενώ ο Σαμαράς παρά τις θετικές γνώμες φθάνει μόλις το 18%, που σημαίνει ότι τον προτιμούν οι πολίτες στην αντιπολίτευση. Εντυπωσιακό όμως είναι το ποσοστό της αποχής που έχει καταγραφεί και φθάνει το 34,5%. Κατά τα άλλα η ψαλίδα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ άνοιξε και άλλο και τα υπόλοιπα κόμματα παρουσιάζουν ελάχιστες αυξομειώσεις, που όμως θα εξαφανιστούν σε περίπτωση διενέργειας εκλογών. Το πιο πιθανό είναι να συνεχίσουμε να έχουμε ένα αποτελματωμένο πολιτικό σκηνικό. Ένα αδιέξοδο που προς το παρόν δεν φαίνεται να καλύπτει η δημιουργία ενός καινούργιου κόμματος. Άλλωστε ένα κόμμα στελεχωμένο από τα ίδια πρόσωπα, μοιραία θα σέρνει όλη την απαξίωση που σέρνουν τα υπάρχοντα. Καινούργια πίτα με παλιές συνταγές δεν πρόκειται να γίνει πιο νόστιμη. Με άλλα λόγια το θρυλούμενο κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη θα βυθιστεί αύτανδρο. Μάλλον θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι ο πολιτικός βίος της τελείωσε.

Ενισχύεται και διευρύνεται η εξάρτηση
Την Πέμπτη πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Επίκεντρο των συνομιλιών ήταν η στρατηγική για την Ευρώπη του 2020. Η προσδοκία είναι να υπάρχει ΕΕ το 2020. Ένα άλλο από τα θέματα συζήτησης ήταν η κοινή θέση της ΕΕ στην σύνοδο των G20, που θα γίνει στο Τορόντο του Καναδά. Κοινή θέση όμως στη σύνοδο των G20, συντονισμός στην οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ σημαίνουν την ενίσχυση του διευθυντηρίου των Βρυξελλών και ταυτόχρονο περιορισμό περαιτέρω της εθνικής κυριαρχίας. Της Συνόδου Κορυφής προηγήθηκαν οι σύνοδοι των δύο μεγαλυτέρων ευρωπαϊκών κομμάτων, του λαϊκού (κεντροδεξίου) και του σοσιαλιστικού, που εναλλάσσονται στην εξουσία των χωρών τους. Στην ουσία και τα δύο κόμματα τάσσονται υπέρ της ενίσχυσης του κέντρου των Βρυξελλών, αφού και τα δύο έχουν υπερψηφίσει την συνθήκη της Λισαβόνας. Το καινούργιο για την ΕΕ είναι η διαφαινόμενη ένταξη της Ισλανδίας κι έχουμε πάλι ένα οξύμωρο σχήμα, μία χώρα που βρίσκεται σε κατάσταση διάλυση της οικονομίας της και που δεν πληροί τα κριτήρια ένταξης να γίνεται δεκτή. Πρόκειται δηλαδή για πολιτική απόφαση που πρόκειται να προσδέσει ένα ακόμα κράτος σ’ ένα κέντρο εξουσίας. Πολιτική είναι η απόφαση και για την ένταξη στη ζώνη του ευρώ της Εσθονίας. Η Ευρώπη προχωρά ολοταχώς προς την δημιουργία μιας πολιτικής εκπροσώπησης με μοχλό την οικονομική εξάρτηση των κρατών μελών. Το στοίχημα είναι, αν η Ευρώπη θα μείνει ανεξάρτητη ή θα προσδεθεί στο άρμα των ΗΠΑ. Ήδη η νέα υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας και των ελληνικών τραπεζών από την «Μούντις», δεν είχε κύριο στόχο την χώρα μας, αλλά την ίδια την ΕΕ, γι’ αυτό υπήρξαν και ηχηρότερες αντιδράσεις από τον Όλι Ρέν, τον επίτροπο νομισματικών και οικονομικών υποθέσεων. Ο πόλεμος αυτός δείχνει να εντείνεται και οι ΗΠΑ σε πρώτο στάδιο να επικρατούν. Δεν είναι μόνον η συμμετοχή του ΔΝΤ στο έλεγχο των οικονομικών της Ελλάδας και η διαφαινόμενη συμμετοχή του και στον έλεγχο των υπολοίπων χωρών. Βασική νίκη των Αμερικανών είναι η μη κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης, με δική μας ευθύνη και της Βουλγαρίας. Είναι κάτι που είχε προκαλέσει την οργή του Μπους και η αμερικανική διπλωματία είχε αγωνιστεί να ακυρωθεί η συμφωνία. Έτσι η Ευρώπη θα συνεχίσει να έχει εξάρτηση από εταιρείες αμερικανικών συμφερόντων. Η χώρα μας όμως έχασε την ευκαιρία να καταστεί ενεργειακός κόμβος και άφησε πεδίο ελεύθερο να αλωνίζει η τουρκική διπλωματία. Η Ελλάδα συνεχώς υποβαθμίζει την θέση της και δεν ιδρώνει κανενός το αφτί. Αντίθετα τα δεινά των πολιτών επιδεινώνονται. Ο πληθωρισμός έχει πάρει επικίνδυνη ανηφόρα και θα πάρει μεγαλύτερη από την 1η Ιουλίου, που θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο ο ΦΠΑ. Η ύφεση μεγαλώνει ακόμα περισσότερο και η ανεργία ετοιμάζεται να σκαρφαλώσει σε ποσοστά Ισπανίας (πάνω από 20%). Τις απολύσεις θα ευνοήσουν τα νέα μέτρα του Προεδρικού Διατάγματος, που προβλέπουν μείωση της αποζημίωσης και του ορίου απολύσεων. Μετά την υπογραφή του διατάγματος, τίποτα δεν θα συγκρατήσει τους επιχειρηματίες να προβούν σε μαζικές απολύσεις. Σ’ αυτές θα προστεθούν μοιραία και οι απολύσεις ή μη υπογραφές συμβάσεων εργασίας εξ αιτίας της τουριστικής πτώσης. Ενώ οι άθλιες υπηρεσίες υγείας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών, έχουν κολλήσει στα χρέη των νοσοκομείων και στον ασφυκτικό έλεγχο της τρόικας των ελεγκτών. Όσο για την ανάκαμψη, αυτή έχει παραπεμφθεί στις καλένδες των Βρυξελλών. Η υποταγή μας δεν έχει όρια.

Θάνος-Κώστας Καλοσκοπίτης

ΠΗΓΗ