Του Σωτήρη Σιδέρη ssideris@eveto.gr
Σε περιόδους κρίσης οι συνθήκες είναι ιδανικές για την άσκηση μυστικής διπλωματίας, στην οποίο συστηματικά και -αποδοτικά κατά τους συνεργάτες του- επιδίδεται ο Έλληνας πρωθυπουργός, μια τακτική που επιβεβαιώθηκε και στην τελευταία συνάντηση Παπανδρέου-Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη την περασμένη Τετάρτη. Βόμβες και νεκροί στην πόλη και έξαρση των επιθέσεων κατά του τουρκικού στρατού από Κούρδους αντάρτες στη νοτιοανατολική Τουρκία, θερμό το σκηνικό στην Αθήνα για τους γνωστούς λόγους.
Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, έχοντας πολύχρονη εμπειρία, τηρεί με ευλάβεια τον κανόνα αυτόν από την εποχή που συνομιλούσε με τον Ισμαήλ Τζεμ χωρίς την παρουσία διπλωματών. Τώρα φαίνεται ότι «προσηλύτισε» και τον κ. Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και οι δύο ηγέτες γνωρίζουν ότι είναι εύκολο μια δήλωση ή ένα υπονοούμενο να ανάψει μια σπίθα έντασης, κάτι που ούτε να σκέφτονται δεν θέλουν σε μια περίοδο που η σταθερότητα και στις δύο χώρες είναι πρώτη προτεραιότητα. Τα προβλήματα του Αιγαίου είναι φυσικά στο επίκεντρο.

Να πάμε εφόσον σέβονται τις συνθήκες που υπάρχουν. Αν πάμε και δεν δεχτούν τις αποφάσεις δεν έχει νόημα. Πρώτα υπογράφουν το δίκαιο της θάλασσας, μετά δέχονται τις υπάρχουσες συνθήκες και μετά πάμε σε δικαστήριο. Να πάμε χωρίς αυτό για ποιο λόγο; Μόνο να χάσουμε μπορούμε αφού δεν είναι δυνατόν να εφαρμόσουν οι τούρκοι τα αποτελέσματα του δικαστηρίου.
Συμφωνώ με τον hrist. Να πάμε εφόσον η Τουρκία υπογράψει την αναγνώριση του Δικαίου της Θάλασσας που επικαλέστηκε πρόσφατα στο επεισόδιο της Γάζας. Μετά πάμε στη Χάγη ΜΟΝΟ για τον καθορισμό της Ζώνης Αποκλειστικής Εκμετάλλευσης – η έννοια της υφαλοκρηπίδας είναι παρωχημένη!Μόνο η Ελλάδα παγκοσμίως έχει την διαστροφή (;) να εμμένει στη χρήση της! Εκεί να δούμε αν όντως η Τουρκία θα ακολουθήσει στη Χάγη για τον καθορισμό της Ελληνικής ΑΟΖ, πράγμα αμφίβολο αν αναλογιστεί κανείς ότι σαν ΑΟΖ νοείται η περιοχή ακτίνας 200 ναυτικών μιλίων από μια ακτή ή ένα νησί. Συνεπώς,η ελληνική ΑΟΖ είναι όλο το Αιγαίο! Μάλιστα, ανατολικά της Ρόδου η ελληνική ΑΟΖ – χάριν του Καστελόριζου – εφάπτεται με την κυπριακή (ο συχωρεμένος ο Παπαδόπουλος είχε προλάβει να την πετύχει την αναγνώριση της Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας) εγκλωβίζονας ουσιαστικά την Τουρκία.
Αυτός είναι και ο λόγος που η Τουρκία – όπως άλλωστε κι η Βενεζουέλα – δεν υπογράφουν το Δίκαιο της Θάλασσας. Διότι μπροστά στις ακτές τους έχουν νησιά που δεν τους ανήκουν!
Η Τουρκία θα δεχθεί μονο αποφαση που θα ικανοποιεί τις διεκδικήσεις της.Δεν ενδιαφερεται για το διεθνές δικαιο και αλλα επιχειρήματα των αδυνάτων.Ακόμα δεν μπορούμε να το χωνέψουμε;
Η τουρκία θα σεβαστεί όλες τις αποφάσεις.
Άλλωστε το έχει αποδείξει και στο παρελθόν.
Έχει …..γραμμένους όλους ανεξαιρέτως τους διεθνείς οργανισμούς.
Δεν έπρεπε καν ούτε να συζητάμε για ότι μας ανήκει !