«ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ της Κύπρου είναι πετρέλαια της Ευρώπης» δηλώνει ο κύπριος υπουργός Εξωτερικών κ. Μάρκος Κυπριανού, ο οποίος για πρώτη φορά αποκαλύπτει τι ακριβώς συμβαίνει με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που βρέθηκαν στη θαλάσσια περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, όπου και οι Τούρκοι έχουν προγραμματίσει έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου.

«Αποθέματα φαίνεται ότι υπάρχουν και σε αυτό το στάδιο είμαστε στη φάση της μελέτης του πόσο εφικτή αλλά και οικονομικά συμφέρουσα είναι η εξόρυξη» λέει ο κ. Κυπριανού. Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται ένα σκληρό πόκερ στις θαλάσσιες περιοχές πέριξ της Κύπρου μετά τον εντοπισμό ενεργειακών κοιτασμάτων τα οποία διεκδικούν πολλοί μνηστήρες. Ο κ. Κυπριανού ανασυνθέτει τον χάρτη των εξελίξεων στην περιοχή και καταγράφει τις κινήσεις της Κύπρου.

– Τι ακριβώς συμβαίνει με τα πετρέλαια στην Κύπρο;

«Η Κύπρος προχωρεί με την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Οι συμφωνίες που έχουμε συνάψει με διάφορες γειτονικές χώρες, όπως με την Αίγυπτο, βρίσκονται σε πλήρη ισχύ. Οσον αφορά τη συγκεκριμένη συμφωνία, έχουν καθοριστεί τα οικόπεδα και έχουν μάλιστα ξεκινήσει έρευνες.

Αποθέματα φαίνεται ότι υπάρχουν και σε αυτό το στάδιο είμαστε στη φάση της μελέτης του πόσο εφικτή αλλά και οικονομικά συμφέρουσα είναι η εξόρυξη. Βρισκόμαστε ταυτόχρονα σε επαφή και με το Ισραήλ. Εδώ προκύπτουν ζητήματα εσωτερικής νομοθεσίας και επιπλέον το Ισραήλ δεν έχει επικυρώσει τη σχετική Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Είμαστε όμως σε συνεχή επαφή μαζί τους. Πάντως πιστεύουμε ότι το όλο εγχείρημα έχει ζωτική σημασία για την Κύπρο με αντίστοιχη ανάλογη σημασία και για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Πηγές ενέργειας στην Κύπρο σημαίνει πηγές ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και κατά συνέπεια λιγότερη εξάρτηση από τρίτες χώρες. Κάπου εδώ βέβαια παρουσιάζονται οι προκλήσεις της Τουρκίας με την προβολή διαφωνιών που δημιουργούν κατ΄ επέκταση σκηνικό έντασης και συγκρούσεων».

– Το γεγονός ότι η Τουρκία άρχισε αυτή την ιστορία με το «Πίρι Ρέις» και στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ Κύπρου πώς το κρίνετε;

«Δεν είναι μόνο πολιτικό αλλά και οικονομικό το θέμα. Η Τουρκία για τους δικούς της λόγους, τα δικά της συμφέροντα, δεν υιοθετεί το Δίκαιο της Θάλασσας και αρνείται ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα. Πιστεύω ότι δεν προτάσσονται μόνο πολιτικά θέματα από πλευράς Τουρκίας αλλά ιδιαίτερα οικονομικά διότι βλέπει ότι υπάρχουν καλές οικονομικές προοπτικές και δεν θέλει να χάσει αυτή τη δυνατότητα. Η δική μας θέση είναι “αν λέτε ότι υπάρχει νομικό πρόβλημα, μπορεί να υπάρξει ειρηνικός τρόπος επίλυσης της διαφοράς”. Συνήθως έχουμε το αντίθετο πρόβλημα από αυτό της Ελλάδας. Η Τουρκία στην Ελλάδα βγάζει το ερευνητικό της σκάφος στην Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας. Στην Κύπρο βασικά παρεμποδίζει και απειλεί με ναυτικές δυνάμεις τα δικά μας ερευνητικά σκάφη μέσα στη δική μας Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, παρά το γεγονός μάλιστα ότι τα σκάφη αυτά είναι υπό ξένη σημαία. Για αυτό και εμείς έχουμε καταγγείλει αυτή την πρακτική στον ΟΗΕ και βέβαια δεν δίνουμε τη συγκατάθεσή μας για να ανοίξει το κεφάλαιο “Ενέργεια” στην ενταξιακή της διαδικασία».

– Συμπληρώνονται δύο χρόνια απευθείας συνομιλιών και δεν υπήρξε λύση. Νομίζετε ότι η Τουρκία είναι εκτεθειμένη από τη στάση των Τουρκοκυπρίων;

«Συμπληρώνουμε σχεδόν δύο χρόνια απευθείας συνομιλιών αλλά πλέον υπάρχει μια ιδιαιτερότητα. Ο νέος τουρκοκύπριος ηγέτης φαίνεται από τις ως τώρα συναντήσεις που έχουν γίνει να απορρίπτει πολλά από όσα συζητούσε ο προκάτοχός του και δείχνει να επιμένει στη θέση του για δύο κράτη. Η τακτική αυτή δημιουργεί, όπως είναι αυτονόητο, πρόβλημα στις συνομιλίες. Η εντύπωση που αποκομίζουμε είναι ότι υποχρεώθηκε να συνεχίσει τις συναντήσεις τόσο από τη διεθνή κοινότητα αλλά ίσως και από την ίδια την Αγκυρα, η οποία δεν θέλει να χρεωθεί ευθύνες για πιθανή αποτυχία των συνομιλιών. Το γεγονός όμως ότι σε κάθε συνάντηση ο τουρκοκύπριος ηγέτης κάθε άλλο παρά εποικοδομητικός είναι αφήνει τελικά εκτεθειμένη την Τουρκία».

«Ισχυρισμός της Τουρκίας είναι ότι εμπιστεύεται την τουρκοκυπριακή ηγεσία, ότι τη στηρίζει και την αφήνει ελεύθερη να διαπραγματευθεί. Με έναν τόσο αρνητικό συνομιλητή όμως η ευθύνη πλέον για την Αγκυρα είναι πολύ μεγάλη και δεν μπορεί να αποστασιοποιείται. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι δεν ελέγχει πλήρως την τουρκοκυπριακή πλευρά, σίγουρα μπορεί να ασκήσει προς αυτήν μια πολύ αποτελεσματική επιρροή.

– Η Τουρκία δεν ελέγχει απόλυτα την τουρκοκυπριακή ηγεσία;

Η εντύπωση που δίνει η Τουρκία είναι ότι όχι μόνο δεν την ενδιαφέρει να υπάρξει αποτέλεσμα στις συνομιλίες αλλά πιθανώς να επιδιώκει κιόλας αυτή την κατάληξη. Από τη μια δηλώνει ότι θέλει να βρεθεί λύση αλλά τελικά, από την άλλη, βλέπουμε από πλευράς Αγκυρας μόνο επικοινωνιακά τεχνάσματα στη λογική του να μην προχωρεί τίποτε αλλά και να μη χρεωθεί η Τουρκία την πιθανή ευθύνη αποτυχίας των συνομιλιών».

– Ακούγεται πάντως ότι η Τουρκία σχεδόν επίσημα έχει πλέον υποβαθμίσει το Κυπριακό.

«Η Τουρκία έχει ανοίξει τον τελευταίο καιρό πολλά μέτωπα διεθνώς αλλά και στο εσωτερικό της, τα οποία, όπως πιστεύω, θεωρεί πιο σημαντικά. Μια λύση στο Κυπριακό πιθανόν να έχει πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση της Τουρκίας και αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται ότι θέλουν να ξοδέψουν πολιτικό κεφάλαιο για το Κυπριακό. Βέβαια, από την άλλη, μπορεί απλά να θεωρεί ότι ο χρόνος κυλάει υπέρ της πιστεύοντας ότι μετά το δημοψήφισμα του 2004 έχει απενοχοποιηθεί. Επίσης βλέπει ότι σταδιακά γίνονται κινήσεις αναβάθμισης του ψευδοκράτους, οπότε δεν έχει λόγο να βιάζεται. Το μόνο ίσως που θα μπορούσε να την πιέσει είναι ο παράγοντας της ενταξιακής της πορείας καθώς αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες, αφενός αφού αρνείται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Κύπρο και αφετέρου προσκρούει στις ενστάσεις ορισμένων μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

– Υπάρχει «Ρlan Β»σε περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών;

«Προτεραιότητά μας είναι να πετύχουν οι συνομιλίες αφού δεν φαίνεται να υπάρχει άλλος τρόπος επίλυσης του Κυπριακού. Οσο υπάρχει διαδικασία υπάρχει και ελπίδα. Παρ΄ όλα αυτά, εμείς ετοιμαζόμαστε για όλες τις ενδεχόμενες εξελίξεις και τους τρόπους αντίδρασής μας».

Ο «μύθος» του Νταβούτογλου.

«Η τουρκική διπλωματία ήταν πάντα από τις πιο αποτελεσματικές, ανέκαθεν. Ο κ. Νταβούτογλου έδωσε μια νέα προσέγγιση, μια στροφή προς την Ανατολή και πιστεύω όραμά του είναι να μετατρέψει την Τουρκία σε ηγέτιδα δύναμη του ισλαμικού κόσμου. Εδώ όμως θέλει πολλή προσοχή. Φαίνεται ότι οι εξάρσεις εναντίον του Ισραήλ και οι κινήσεις συνεργασίας με το Ιράν καθιστούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Τουρκίας αμφίβολο όσον αφορά την προσπάθεια συγκερασμού Ανατολής- Δύσης. Αυτή όμως είναι η πολιτική της, η οποία στην ουσία βλέπω ότι δεν έχει επιλύσει κανένα ζήτημα ή πρόβλημα. Πώς η Τουρκία θα μπορέσει να καταστεί ηγέτιδα περιφερειακή δύναμη αν αδυνατεί να επιλύσει τα δικά της προβλήματα;».

Ο κομμουνιστής πρόεδρος Χριστόφιας.

– Αλήθεια πώς είναι να συνεργάζεστε με έναν κομμουνιστή πρόεδρο σε μια καπιταλιστική χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης;

«Η συνεργασία είναι πολύ καλή. Πρώτα από όλα δεν είμαστε ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία χώρα που έχει κυβέρνηση συνασπισμού, έστω και αν στο προεδρικό σύστημα υπάρχουν διαφορές από το κοινοβουλευτικό. Ούτε είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας που υπάρχει κυβέρνηση συνεργασίας. Η πολιτική της κυβέρνησης δεν είναι κομμουνιστική αλλά προοδευτική. Πιστεύω ότι ο καθένας συμβάλλει με τον τρόπο του στην παραγωγικότητα και στην αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου. Σίγουρα υπάρχουν ζητήματα στα οποία υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις αφού ανήκουμε άλλωστε σε διαφορετικά κόμματα και αυτό είναι φυσιολογικό. Υπάρχει όμως μια συνεχής επαφή και συνεννόηση που βοηθά στην υλοποίηση των στόχων της κυβέρνησης. Σπάνια πάντως βρεθήκαμε σε έντονη αντίθεση θέσεων και αυτό έγινε όχι σε ζητήματα ζωτικής σημασίας για τη διακυβέρνηση του τόπου».

ΠΗΓΗ