Τη Δευτέρα 2 Αυγούστου, το «defence-point.gr» ανάρτησε ανάλυση για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει διάθεση για ειρήνευση…

Η ανάλυση ξεκινούσε με την κάτωθι φράση: «Στο παλιό-καλό παιχνίδι της εξουδετέρωσης των ειρηνευτικών πρωτοβουλιών έχουν αποδυθεί για μια ακόμη φορά Άραβες και Ισραηλινοί με σκοπό να αποφύγουν τις διαπραγματεύσεις…».

Οι τελευταίες εξελίξεις δεν θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν περισσότερο τη συγκεκριμένη εκτίμηση. Μόλις φάνηκε η προοπτική έναρξης απευθείας διαπραγματεύσεων, κάποια παλαιστινιακή εξτρεμιστική οργάνωση (πιθανότατα εκτός του ελέγχου της Χαμάς), εκτόξευσε από τη Λωρίδα της Γάζας ρουκέτα τύπου Grad που τρομοκράτησε τους Ισραηλινούς πολίτες της πόλης Ασκελόν και τους έστειλε για πρώτη φορά μετά την επιχείρηση «Cast Lead» στα καταφύγια.

Ακολούθησαν ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα στη Γάζα και ο θάνατος στρατιωτικού διοικητή της Χαμάς. Η ισλαμική οργάνωση ορκίστηκε εκδίκηση και το στρατιωτικό σκέλος της Ισλαμικής Τζιχάντ, οι «Ταξιαρχίες Αλ Κουντς», ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινήσει εκ νέου τις επιθέσεις αυτοκτονίας.

Χθες, η Χαμάς ανέλαβε την ευθύνη για την εν ψυχρώ εκτέλεση τεσσάρων Ισραηλινών (μία έγκυος ήταν ανάμεσα στα θύματα), με αποτέλεσμα να ανακοινώσουν οι έποικοι της Δυτικής Όχθης ότι θα ξαναρχίσουν τις κατασκευές εποικισμών.

Η κυβέρνηση του Ισραήλ, τη στιγμή μάλιστα που ο πρωθυπουργός Νετανιάχου έφτανε στην Ουάσιγκτον και αποκαλυπτόταν ότι είχε ήδη διεξαχθεί μια πρώτη απευθείας συνάντηση με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούτ Αμπάς, στην Ιορδανία, ανακοίνωνε ότι οι δράστες θα πληρώσουν το τίμημα…

Είχε προηγηθεί ένας ισραηλινός «μουλάς», ένας περίεργος ραβίνος του ακραίου υπέρ-ορθόδοξου κόμματος «SASH», φτυστός ο Χαμενεΐ στο Ιράν (που παρεμπιπτόντως, τον βρίζουν πολλοί Ισραηλινοί!), ο οποίος άρχισε να εκτοξεύει κατάρες προς κάθε κατεύθυνση, θυμίζοντας… Βασίλη Λεβέντη να ουρλιάζει «προσεύχομαι στο Θεό να πάθουν καρκίνο!!!»…

Η ανάλυση της 2ας Αυγούστου συνέχιζε: «Όσοι δεν αφήνουν τον εαυτό τους να τυφλώνεται από το μίσος ή την προτίμηση για τη μία ή την άλλη πλευρά της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, είναι εύκολο να διαπιστώσουν ότι το συγκεκριμένο ‘παιχνίδι’ οι εμπλεκόμενοι στο μεσανατολικό θέατρο του παραλόγου το έχουν παίξει ουκ ολίγες φορές.

Προϋπόθεση έναρξής του είναι η άσκηση πίεσης από τη ‘διεθνή κοινότητα’, για την ακρίβεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την εδώ και τώρα επανέναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών».

Για να καταλήξει στο συμπέρασμα: «…σε μια περίεργη σιωπηρή συνωμοσία, ο ένας (ακραίος-εξτρεμιστής) εξυπηρετεί τον άλλο και επιτυγχάνουν αυτό που και οι δυο επιθυμούν: Να εξουδετερώσουν την πίεση για διαπραγματεύσεις καθιστώντας τις ανέφικτες λόγω της κλιμάκωσης που παρατηρείται»!

Δεν μπορούμε παρά να καλέσουμε τους απανταχού φανατικούς υποστηρικτές της μία ή της άλλης πλευράς (αν και στην Ελλάδα η συντριπτική πλειοψηφία υποστηρίζει την μία πλευρά με φανατισμό που δεν βρίσκει κανείς ούτε στη Μέση Ανατολή!) να προβούν στην αυτοκριτική τους και να επιχειρήσουν να αντιληφθούν το τι πραγματικά παίζεται – και πως – στη Μέση Ανατολή.

Το πρόβλημα δεν είναι το να γελοιοποιείται κάποιος, δικαίωμά του είναι εξάλλου (!), έστω κι αν ανήκει στους «γνωμηγήτορες», αλλά το ότι η κατάσταση αυτή δυστυχώς επηρεάζει τη δυνατότητά μας να αντιληφθούμε με ψυχρό και απολύτως ιδιοτελή τρόπο το ελληνικό εθνικό συμφέρον. Ας αναλογιστούμε το «επικοινωνιακό» κόστος όταν συμπεριφέρονται και οι δυο πλευρές σαν… φωνασκούσες τσιρλίντερς αμερικανικού κολεγίου.

Και ο νοών νοήτω…

ΠΗΓΗ