Στο εδώλιο της Ολομέλειας του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βρέθηκε η Ελλάδα, κατηγορούμενη, μαζί με το Βέλγιο, για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην περίπτωση ενός Αφγανού υπηκόου, που ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, αφέθηκε να ζει στο δρόμο χωρίς μέσα βιοπορισμού και ακόμη περιμένει μια συνάντηση με τις ελληνικές αρχές για την ικανοποίηση του αιτήματός του.

Με βάση το νέο Κανονισμό του Δικαστηρίου, στην όλη ακροαματική διαδικασία παρενέβησαν, ως τρίτοι, ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης Τόμας Χάμαραμπεργκ, ο Υπατος Αρμοστής της UNHCR για τους πρόσφυγες και τους απάτριδες, η μη κυβερνητική οργάνωση “Παρατηρητήριο του Ελσίνσκι” και οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων της Αγγλίας και της Ολλανδίας.

Από τις 10 Μαρτίου 2010 είχε κριθεί ότι η υπόθεση του Αφγανού MSW έπρεπε να εξεταστεί από την Ολομέλεια σε δημόσια ακρόαση, γεγονός που προδικάζει την έκδοση καταδικαστικής απόφασης, τόσο κατά της Ελλάδας όσο και κατά του Βελγίου για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, για παραβίαση των διατάξεων της Σύμβασης που απαγορεύουν την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, καθώς και για παραβίαση του δικαιώματος υποβολής μιας πραγματικής προσφυγής κατά της απέλασής του στο Αφγανιστάν.

Σύμφωνα με τα όσα εξιστορεί στην προσφυγή του ο MSW και τα οποία έχουν γίνει, κατ’ αρχήν, αποδεκτά από το Δικαστήριο, ο προσφεύγων, περνώντας από την Ελλάδα, κατέφυγε στο Βέλγιο, όπου ζήτησε αρχικά να του χορηγηθεί πολιτικό άσυλο.

Οι βελγικές αρχές, επικαλούμενες τον Κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ», ζήτησαν από την Ελλάδα να υποστηρίξει την αίτησή του και παρά τις αντιρρήσεις του τον έστειλαν, στις 15 Ιουνίου 2009, στην Αθήνα, όπου κρατήθηκε σ’ ένα δωμάτιο, δίπλα στο αεροδρόμιο, κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής.

Τρεις ημέρες αργότερα, οι ελληνικές αρχές τον απελευθέρωσαν, δίχως να δώσουν απάντηση στο αίτημά του για χορήγηση ασύλου και τον άφησαν ουσιαστικά στην τύχη του, αφού χωρίς «χαρτιά» και δυνατότητα εξεύρεσης πόρων για τα προς το ζειν ο MSW είναι υποχρεωμένος να κοιμάται στο δρόμο.

Κατά τη διαδικασία της δημόσιας ακρόασής του, ο προσφεύγων παρουσίασε, ενώπιον της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, με τα μελανότερα χρώματα τις άθλιες συνθήκες κράτησής του στην Αθήνα και επικαλέσθηκε ότι, στην περίπτωση που απελαθεί στην Καμπούλ, θα κινδυνεύσει άμεσα η ζωή του.

Κατηγόρησε την Ελλάδα ότι δεν διαθέτει επαρκή πολιτική ασύλου και ότι αυτή η πολιτική λειτουργεί ενάντια στο Κοινοτικό Δίκαιο και τη Σύμβαση της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων.

Κατηγόρησε, ακόμη, τις βελγικές αρχές ότι δεν του επέτρεψαν να υποβάλει προσφυγή στην απόφασή τους να μεταφερθεί στην Ελλάδα και να ζητήσει εκεί πολιτικό άσυλο.

Όπως συνηθίζεται, μετά την ακρόαση, το Δικαστήριο έκανε γνωστό ότι, σε μεταγενέστερη μυστική συνεδρίαση του θα εκδώσει την τελεσίδικη απόφαση του.

ΠΗΓΗ