Σε πλήρες αδιέξοδο βρίσκεται αυτή την περίοδο ένας μεγάλος αριθμός ναυπηγοεπισκευαστικών επιχειρήσεων.

Ο τομέας της ναυπηγοεπισκευής, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να αποδώσει τεράστια ποσά σε συνάλλαγμα στη χώρα, αντιμετωπίζει ίσως τα μεγαλύτερα προβλήματα επιβίωσης, ενώ το κράτος κωλυσιεργεί σε ό,τι αφορά τις αναπτυξιακές πολιτικές που σχεδιάζει να υλοποιήσει.

Το μέγα θέμα για τους επιχειρηματίες είναι τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Η επισκευαστική μονάδα παραμένει κλειστή εδώ και μήνες και όσα ελληνικά ποντοπόρα πλοία έρχονταν για επισκευές στην Ελλάδα τώρα πηγαίνουν αναγκαστικά στα απέναντι παράλια της Τουρκίας για να βρουν διαθέσιμες δεξαμενές.

Πολλοί επισκευαστές αναγκάζονται να «μεταναστεύουν», όταν τους καλούν οι εφοπλιστές να βοηθήσουν στις επισκευές, και να ταξιδεύουν σε γειτονικές χώρες δίνοντας λύσεις σε ανυπέρβλητα για τους γείτονές μας προβλήματα.

Οι εντυπώσεις που έχουν σχηματίσει για τις επισκευές που γίνονται στις όμορες χώρες είναι από μέτριες έως κακές. Όμως ο Σκαραμαγκάς παραμένει κλειστός, τα δολάρια πηγαίνουν στην Τουρκία και οι επιχειρηματίες, με τους εργαζόμενους να μην μπορούν να αντιδράσουν, παρακολουθούν τις αρνητικές εξελίξεις.

Εκτός της υπόθεσης Σκαραμαγκά, τους καίει και η κατάσταση στο Πέραμα.

Η περιοχή συνεχίζει να είναι «ξέφραγο αμπέλι» ενώ οι πολιτικές εκσυγχρονισμού με την ίδρυση της θυγατρικής του ΟΛΠ αλλά και τις επενδύσεις με πρώτη και κύρια την αγορά νέας πλωτής δεξαμενής, που θα μπορεί να ανεβάσει και μεγάλα ποντοπόρα πλοία, καθυστερεί απελπιστικά.

Ένα τρίτο στοιχείο που δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα είναι τα στοιχεία που υπάρχουν για την κατεύθυνση που είναι αναγκαίο να ακολουθήσει ο συγκεκριμένος χώρος για την προσέλκυση πλοίων.

Εναλλακτικές λύσεις

Δεν είναι λίγοι οι επιχειρηματίες που, παρατηρώντας τη συνεχή οπισθοχώρηση του κλάδου στην Ελλάδα, εξετάζουν πολύ σοβαρά να επενδύσουν τόσο στις γειτονικές χώρες όσο όμως και στην Κίνα, τη μεγαλύτερη ναυπηγική δύναμη στον κόσμο σήμερα.

Οι ίδιοι δηλώνουν ότι οι επενδύσεις θα είναι παράλληλες και θα διατηρήσουν και τις επιχειρήσεις τους στο Πέραμα, αλλά η πρακτική στην Ελλάδα έχει δείξει τα αντίθετα. Μόλις μία επιχείρηση «ανοίγεται» σε γειτονικές χώρες με φθηνότερο εργατικό δυναμικό και λειτουργικό θεσμικό πλαίσιο, σταδιακά μειώνει τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα.

Ο κίνδυνος είναι ακόμα μεγαλύτερος αν αναλογιστεί κανείς ότι, σύμφωνα με τα όσα υπολογίζουν οι ναυπηγοεπισκευαστές, από το 2015 και μετά θα γνωρίσει μεγάλη άνθηση ο χώρος εξαιτίας των πολλών παραλαβών πλοίων τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν στα συρτάρια του ΥΠΟΙΑΝ, στην περιοχή της Μεσογείου δραστηριοποιούνται κυρίως πλοία με εύρος χωρητικότητας που κυμαίνεται από 100 τόνους νεκρού βάρους (ή ακόμη λιγότερο όταν πρόκειται για βοηθητικά πλοία, ρυμουλκά, ναυαγοσωστικά, μικρά επιβατηγά, μικρά αλιευτικά, σκάφη αναψυχής κ.λπ.), μέχρι 10.000 τόνους νεκρού βάρους.

Μεγαλύτερα πλοία (μέχρι και 150.000 τόνους) διέρχονται από τη Μεσόγειο θάλασσα κατευθυνόμενα από και προς Σουέζ και Ερυθρά Θάλασσα ή ακόμη και προς τον Εύξεινο Πόντο, μεταφέροντας κυρίως πετρελαιοειδή (αργό πετρέλαιο και παράγωγα).

Στη λεκάνη της Μεσογείου και στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου διακινείται πληθώρα φορτίων με μέσο μέγεθος τους 5.000-6.000 τόνους, ενώ οι τύποι πλοίων που εμφανίζονται στις προαναφερθείσες περιοχές καλύπτουν όλο το φάσμα των βασικών τύπων πλοίων (εμπορικά πλοία και πλοία βοηθητικών υπηρεσιών).

Ευνοϊκές προοπτικές

Ο τομέας της ζήτησης ναυπηγοεπισκευαστικών υπηρεσιών στην περιοχή της Μεσογείου παρουσιάζει αρκετά ευνοϊκές προοπτικές, ενώ δείχνει να επηρεάζεται κυρίως από δύο παράγοντες.

Ο πρώτος αφορά το κόστος κατασκευής, μετασκευής και επισκευής και ο δεύτερος αφορά την ποιότητα των εργασιών.

Σε ό,τι αφορά τον πρώτο παράγοντα, οι ναυπηγοεπισκευαστικές επιχειρήσεις της ΝΕΖ Περάματος, με την υπάρχουσα δομή και οργάνωσή τους, αλλά και με τα γενικότερα προβλήματα και τις αδυναμίες που ήδη επισημάναμε, δεν δείχνουν ικανές –προς το παρόν– να ανταγωνιστούν τους άμεσους ανταγωνιστές της Τουρκίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας αλλά και της Μάλτας.

Εκτός όμως από τα μεσογειακά εμπορικά πλοία, πηγή ζήτησης των ναυπηγοεπισκευαστικών μονάδων μπορεί να αποτελέσει η ανάπτυξη του εξειδικευμένου χώρου των σκαφών αναψυχής (ξύλινα παραδοσιακά, ιστιοπλοϊκά, γιοτ, cruisers κλπ.).

Πράγματι, τα τελευταία χρόνια η επιχειρηματική αυτή δραστηριότητα, εκμεταλλευόμενη την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού, επεκτάθηκε σημαντικά με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αυξημένες ανάγκες γιο ελλιμενισμό, συντήρηση και φύλαξη των σκαφών. Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται από την ανάπτυξη μαρινών τόσο στο λεκανοπέδιο Αττικής όσο και στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, αλλά πιστεύουμε ότι πολλές επιχειρηματικές μονάδες συντήρησης σκαφών, που εδρεύουν στο Πέραμα και την ευρύτερη ΝΕΖ, είναι σε θέση να εκμεταλλευτούν τις προοπτικές που διανοίγονται.

ΠΗΓΗ