Κάλαντα προκαταβολικά άκουσαν Βενιζέλος-Μπεγλίτης στο υπουργείο Άμυνας.
Η μοναδική ευκαιρία να βρεθούν σπό τη Παρασκευή σε Θεσσαλονίκη και Κόρινθο,δεν μπορούσε να πάει χαμένη .
Στο δώμα ΓΕΝ οι δύο υπουργοί αλλά και οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων άκουσαν τα κάλαντα από χορωδία παιδιών.
Νωρίτερα βέβαια είχαν την ευκαιρία να διαιστώσουν και τις ικανότητες που έχουν οι μπάντες των ΕΔ.
Greek National Pride 
Κανονικά θα έπρεπε να ακούσουν τα «κάλαντα» από τους στρατηγούς, τους ναυάρχους και του πτεράρχους, για την κατάντια του στρατεύματος, εάν φυσικά αυτοί δεν έχουν τις δάφνες στα πηλίκιά τους μόνο για το στιφάδο που τους φτιάχνουν οι γυναίκες τους (που ως επί το πλείστον έτσι είναι)!
Χρόνια καλά και πολλά στους όσους μη επίορκους αξιωματικούς μας που τιμούν το «Μητρός τε και Πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η Πατρίς» και δεν κάμπτουν τη μέση μπρός στους άχριστους και άπατρεις πολιτικούς.
Ευχαριστούμε Χρήστο, Καλά Χριστούγεννα.
Μπράβο Χρήστο. Πές τα!!!
Καλά Χριστούγεννα!
Καλά Χριστούγεννα φίλοι μου και ο Θεός να σας έχει καλά!
«Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του, αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του. Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη, αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων, ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθιρίζονται μέσα σ’ όλες τις αυλές, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας, γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης. Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φοράει τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους. Απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει την ψυχή ενός έθνους. Εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα, για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης. Μολύνει το πολιτικό σώμα, έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγότερο τρομακτικός».
Κικέρων (106 π.Χ. – 43 π.Χ.)
Μπορεί φίλοι μου να σας κουράζω, αλλά διαβάστε και το ακόλουθο:
«Οι ελληνικές πόλεις νοσούν. Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται. Κι όσο για τη μεγάλη μάζα των πολιτών, είτε δεν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες, είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν, βυθισμένοι όπως είναι στην ραστώνη και την άνεση της καθημερινότητας. Από τούτη την αρρώστια έχουν προσβληθεί παντού οι πάντες, απλώς ο καθένας τρέφει την ψευδαίσθηση ότι η συμφορά δεν θα χτυπήσει τη δική του πόρτα, αλλά θα διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων. Με αποτέλεσμα, οι λαοί να χάνουν την ελευθερία τους λόγω υπερβολικής και αντίθετης προς τις επιταγές των καιρών ραθυμίας, ενώ οι προεστοί, που πίστευαν ότι ξεπουλούν τα πάντα εκτός από τους εαυτούς τους, αντιλαμβάνονται τώρα ότι το πρώτο πράγμα που εκχώρησαν ήταν ο εαυτός τους».
Δημοσθένης – Κατά Αθηναίων (4ος αιώνας π.Χ.)