Στην Ελλάδα υπάρχουν περί τα 12.000 φαρμακεία. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε 850 Έλληνες αντιστοιχεί ένα φαρμακείο.

Το νούμερο είναι ιλιγγιώδες αν σκεφτεί κανείς ότι στην Ευρώπη η αντίστοιχη αναλογία κυμαίνεται στους 2.800 κατοίκους ανά φαρμακείο (Γαλλία) μέχρι και 8.000 κατοίκους (Δανία).

Και εννοείται ότι η χωροταξική «πολυ-φαρμακεία» δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από την καταναλωτική πολυφαρμακία και την τεράστια συνολική φαρμακευτική δαπάνη της χώρας.

Το φαρμακείο της γειτονιάς όμως λειτουργεί άτυπα ως «σταθμός πρώτων βοηθειών».

Παραδόξως σε ό,τι αφορά το υπεράριθμο των φαρμακείων, η κυβέρνηση και οι φαρμακοποιοί δεν διαφωνούν καθόλου. Απλώς κατανοούν διαφορετικά το θέμα.

Οι μεν φαρμακοποιοί λένε: «αφού είμαστε πάρα πολλοί, γιατί να μας… ανοίξετε;».

Η δε κυβέρνηση συλλογίζεται ενδόμυχα ότι «θα μπουκάρουν στον χώρο μεγάλοι επιχειρηματίες, οι οποίοι είτε θα μαζέψουν κάτω από τις ομπρέλες τους πολλούς και θα τους υπαλληλοποιήσουν ή θα τους εξαφανίσουν».

Το υπουργείο βάζει επίσης και άλλα θέματα, όπως εκείνο της «κληρονομήσιμης» άδειας, της εκλογίκευσης του κέρδους των φαρμακοποιών και της σαββατιάτικης λειτουργίας. Η χτεσινή συνάντηση κορυφής ήταν θετική, αλλά δεν λύθηκαν όλα τα θέματα.

Άλλωστε ό,τι και να πούνε, στο τέλος αυτό που θέλει η τρόικα θα συμβεί, γι’ αυτό και διανύουμε την ήπια φάση της αμοιβαίας υποχωρητικότητας.

πηγη