Το 2011 θα είναι ένας δύσκολος χρόνος, θα θυμίζει τον κακό «δράκο» των παραμυθιών και όχι το δράκο του κινέζικου ημερολογίου που φέρνει δύναμη και ευτυχία.

Δυστυχώς δεν μιλάμε για προβλέψεις, αλλά για τα αποτελέσματα των όσων ζούμε τα τελευταία χρόνια και για τα όσα συμβολίζει το μνημόνιο.

Ο μικρόκοσμος της πολιτικής και της δημοσιογραφίας μπορεί να ασχολείται με δυσοίωνα ή αισιόδοξα σενάρια, αυτό όμως που παράγει αληθινή πολιτική είναι οι πράξεις της κυβέρνησης.

Και οι πράξεις της μας οδηγούν στη χρονιά του κακού δράκου.

Η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων είναι γεγονός, οι απολύσεις πολλαπλασιάζονται, επιχειρήσεις κλείνουν, η αγορά των Χριστουγέννων δεν θύμιζε τα προηγούμενα χρόνια.

Η κυβέρνηση ως την τελευταία μέρα του χρόνου σχεδιάζει αλλαγές, γνωρίζοντας ότι έως το τέλος Φεβρουαρίου πρέπει να κόψει πολλά ακόμα δισ.

Αυτό που πρωτίστως κάνει είναι να υποτιμά το βιοτικό επίπεδο αφού δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμα.

Ο φόβος μπροστά στα χειρότερα στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά και όχι σε σενάρια ή εκτιμήσεις.

Το χειρότερο όλων όμως δεν είναι τα μέτρα ή η κατάρρευση του κράτους, κάτι άλλωστε που έχει αποδεχθεί η ελληνική κοινωνία.

Το ανησυχητικό είναι πως και αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να σχεδιάσει το αύριο, δεν μπορεί να πάρει μέτρα για την οικονομία, αυτό που όλοι εύκολα λέμε «ανάπτυξη». Ο πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Π. Γενημματάς, ευστόχως είπε ότι «και αυτή η κυβέρνηση είναι για να μοιράζει κόλλυβα και όχι για να τα φτιάχνει». Φαίνεται καθημερινά πως το πολιτικό σύστημα αυτό που γνωρίζει καλά είναι να μοιράζει τον παραγόμενο πλούτο, δεν γνωρίζει όμως πώς να συμβάλλει ώστε να παραχθεί.

πηγη