Η «γειτονιά» μας έπιασε για τα καλά φωτιά. Πριν συνέλθουμε από τη κατάρρευση του καθεστώτος της Τυνησίας,ήρθε η σειρά της Αιγύπτου και τώρα η Λιβύη,με την οποία οι οικονομικές μας σχέσεις κάθε άλλο παρά αδιάφορες είναι. Τι σημαίνει η πτώση του Καντάφι για την Αθήνα;
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΥΠΕΞ “η Λιβύη το 2008 ήταν ο 2ος σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Ελλάδας μεταξύ των αραβικών χωρών.
Οι διμερείς εμπορικές σχέσεις παρουσιάζουν έντονες αυξομειώσεις, το δε εμπορικό ισοζύγιο είναι μόνιμα ελλειμματικό σε βάρος της Ελλάδος, γεγονός που οφείλεται αποκλειστικά στις εισαγωγές αργού πετρελαίου. Οι εισαγωγές πετρελαίου από τη Λιβύη, και το 2008, ξεπέρασαν τις αντίστοιχες από τη Σ. Αραβία”.
Είναι πρόσφατη η επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στη Λιβύη,μετά από πρόσκληση του Μοαμάρ Καντάφι.
Ήταν η πρώτη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού από το 1984,όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε επισκεφθεί τη Λιβύη.
Γιώργος Παπανδρέου ,Μοαμάρ Καντάφι και οι αντιπροσωπείες των δύο χωρών είχαν συμφωνήσει μια σειρά συνεργασιών που είχαν να κάνουν με την ενέργεια, τον κατασκευαστικό τομέα ,την κατασκευή ενός τεραμτικού σταθμού υγοποιημένου αερίου και φυσικά τον τουρισμό.
Το ίδιο θετικό κλίμα υπήρχε και στην επίσκεψη του Λίβυου πρωθυπουργού στην Αθήνα. Ο Ελ Μαχμούντι ελ Μπαγκντάντι είχε κάνει σημαντικές συζητήσεις για τη συνεργασία των δύο χωρών σε πολλούς τομείς ,είχε αναφερθεί ειδικά στο τομέα της ενέργειας ανακοινώνοντας την υπογραφή σύμβασης για την ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιών μεταξύ των δύο χωρών.
Στη συνάντηση της Λιβύης Παπανδρέου και Καντάφι είχαν υπογράψει Μνημόνιο Στρατηγική Συνεργασίας , το οποίο είχε υπογράψει από την ελληνική πλευρά ο υπουργός Επικρατείας κ. Χάρης Παμπούκης .Οι τομείς που κάλυπτε ήταν αυτοί του τουρισμού, της υγείας, του πολιτισμού και των μετακινήσεων Σε οικονομικά μεγέθη το κόστος αυτού του μνημονίου προσδιοριζόταν στα 220 δις δολάρια.
Το πιο ενδιαφέρον μέρος του μνημονίου συνεργασίας ήταν αυτό που είχε να κάνει με τον τομέα της ενέργειας .Προβλεπόταν η κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος θα ακολουθούσε τη διαδρομή Λιβύη, Κρήτη, Πελοπόννησος, Αστακός, Ιταλία, Ευρώπη.
Τα σχέδια ήταν τόσο μεγαλεπήβολα ώστε υπήρξαν συζητήσεις και για μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας που θα παραγόταν στην έρημο Σαχάρα από ηλιακή ενέργεια και θα μεταφερόταν στην Ελλάδα και κατ΄ επέκταση στην Ευρώπη.
Το έδαφος για τις επαφές σε τόσο υψηλό επίπεδο είχε προετοιμαστεί από το ταξίδι Ελλήνων επιχειρηματιών το οποίο είχε γίνει το Δεκέμβριο του 2009.

Αυτό που δε λέει το άρθρο είναι ότι στις συζητήσεις για καθορισμό ΑΟΖ η Λιβύη δεν αναγνώριζε τη Γαύδο και θεωρούσε τη νοητή γραμμή στο τέλος του κόλπου της Σύρτης ως χερασίο σύνορο της Λιβύης όπου θα ξεκινούσε να μετράει η ΑΟΖ της!!!!!!!!
ΣΩΣΤΟΣ !
ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΓΙΑΛΙΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟΝ MICHEAL JACKSON!