Πρωτοφανής είναι η αντίδραση Ελλήνων εκπροσώπων ρωσικών συμφερόντων σε δημοσίευμα του «Βήματος» (Α. Αθανασόπουλος) περί επιστολής του Ρώσου Υπουργού Άμυνας προς τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο για το πρόγραμμα ΒΜΡ-3, με την οποία «…επιβεβαιώνει ότι η Μόσχα, κατανοώντας τη δύσκολη οικονομική και χρηματοοικονομική κατάσταση της Ελλάδος, αποφασίζει να αναστείλει την υλοποίηση της συγκεκριμένης προμήθειας.»

Οι εκπρόσωποι των ρωσικών συμφερόντων έσπευσαν να… παρουσιάσουν το ακριβές περιεχόμενο της επιστολής του Ανατόλι Σερντιούκοφ, υποστηρίζοντας πως οι πηγές του ΥΠΕΘΑ δεν το κατανόησαν και καταλήγοντας πως «για τους Ρώσους εξακολουθεί να αποτελεί casus belli η οποιαδήποτε προμήθεια μεταχειρισμένου ή όχι, ΤΟΜΑ πλην των BMP3HEL.»

Είναι τόσο ιταμή η αντίδραση, ώστε αναρωτιέται κανείς εάν πρόκειται για ιδιότυπο πρωταπριλιάτικο χιούμορ…

Επιτέλους, οι επίσημες ρωσικές αρχές και κρατικές εταιρείες ευθύνονται για την επιλογή των εκπροσώπων τους στην Ελλάδα, οι οποίοι δεν μπορεί παρά να θεωρείται πως τις εκφράζουν. Εκτός εάν όντως ισχύουν όσα οι εκπρόσωποι υποστηρίζουν, οπότε δημιουργείται μείζον ζήτημα με την απαίτηση της Ρωσίας να υπαγορεύει τις επιλογές εξοπλισμών της Ελλάδας, ακόμη και σε μεταχειρισμένο υλικό χαμηλού κόστους!

Ταυτόχρονα όμως η εξέλιξη της υπόθεσης των ΒΜΡ-3 και εκείνης των φρεγατών FREMM αποδεικνύει πανηγυρικά την παταγώδη αποτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης στον τομέα των εξοπλισμών, καθώς οι δύο απευθείας αναθέσεις τις οποίες αποπειράθηκε θα επιβάρυναν τελικά τα δημόσια οικονομικά με αθροιστικό κόστος μεγαλύτερο των €9 δισ! Μόλις χθες 31 Μαρτίου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε στο “Real FM” (N. Χατζηνικολάου) πως «η κυβέρνηση Καραμανλή είχε αποφασίσει την κατασκευή έξι γαλλικών φρεγατών που το σημερινό τους κόστος θα ξεπερνούσε τα 7 δις ευρώ.»

Τα δύο προγράμματα πρέπει να θεωρούνται οριστικά ακυρωμένα. Η υλοποίηση έστω και συρρικνωμένου του γαλλικού προγράμματος θα προκαλούσε δικαιολογημένη αντίδραση της Ρωσίας και αντίστροφα. Επιπρόσθετα, θα ήταν απαράδεκτη η επιβάρυνση του κόστους εφοδιαστικής υποστήριξης και εκπαίδευσης για μόνον 4 FREMM, ή για δύο φρεγάτες και δύο κορβέτες –όπως φημολογείται– καθώς η υλοποίηση του προγράμματος σε οποιαδήποτε έκταση θα συνεπαγόταν την εισαγωγή ενός ολόκληρου σύμπαντος διαφοροποιημένων και ασύμβατων συστημάτων και υλικών, σε σύγκριση με τον υπόλοιπο στόλο.

Υπό τις συνθήκες αυτές και υπό την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, προκαλεί απορίες η εμμονή της ελληνικής κυβέρνησης με την τήρηση των διπλωματικών προσχημάτων…πηγη