«Της φιγούρας» το είχε χαρακτηρίσει η Αλέκα Παπαρήγα. Και είχε απόλυτα δίκιο. Σήμερα πλέον, την επιβεβαιώνει και η ίδια η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Βρετανίας. Το αεροσκάφος, το οποίο σχεδόν με την βία προσπάθησε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Guido Westerwelle να πουλήσει στην Ελλάδα, εν μέσω κλιμακούμενης κοινωνικής όξυνσης και οικονομικής κρίσης, έχει αναδειχτεί ως ένα μαχητικό για φιγούρες. Το «απόλυτο μαχητικό», έτσι το αναφέρει ο κατασκευαστής του, για το οποίο οι τέσσερις κυβερήσεις που συμμετέχουν στο πρόγραμμα της κοινοπραξίας Eurofighter έχουν δαπανήσει τεράσια ποσά για να το διαφημίζουν ανά πάσα στιγμή σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, είναι ανίκανο να πολεμήσει σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπως αυτό της Λιβύης.

Το κόστος του μαχητικού ήταν ανέκαθεν ένα μελανό σημείο στην στρατηγική προώθησης αυτού, τόσο το κόστος κτήσης, όσο και το κόστος ανά ώρα πτήσης. Ενώ στην Γερμανία η χρήση του κοστίζει αυτή τη στιγμή περισσότερα από 70.000 ευρώ ανά πτητική ώρα, με την ηγεσία της γερμανικής Λουφταβφε να εύχεται περισσότερο, ότι μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα το μαχητικό θα κοστίζει ανά ώρα πτήσης όσο περίπου το Tornado, δηλαδή 45.000 ευρώ ανά ώρα, οι νέες πληροφορίες που έχει διοχετεύσει ο βρετανικός Τύπος, είναι αποκαρδιωτικές όσον αφορά την σκέψη ότι ένα τέτοιο μαχητικό θα μπορούσε να βρεθεί μια μέρα σε ελληνική υπηρεσία – ούτε για πλάκα δεν θα μπορούσε να απογειωθεί στους ουρανούς του Αιγαίου για να αναχαιτίσει τους ασιάτες εισβολείς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προέρχονται πλέον από την Βασιλική Πολεμική Αεροπορία (RAF) το Tornado GR4 έχει κόστος 33.912 αγγλικές λίρες ανά ώρα πτήσης, ενώ το Eurofighter Typhoon κοστίζει ανά ώρα πτήσης το εξωπραγματικό μέγεθος των 85.895 αγγλικών λιρών! Και όλα αυτά, χωρίς να έχει καταφέρει μέχρι σήμερα ούτε στο ελάχιστο να δικαιολογήσει τον χαρακτηρισμό του «πολλαπλού ρόλου αεροσκάφος» – ένα χαρακτηρισμό που μόνο ο κατασκευαστής του είναι σε θέση να γνωρίζει που ακριβώς τον βασίζει.

Μετά την τελευταία βρετανική προσπάθεια να περισώσει ότι περισσότερο από την οξεία κρτική που ασκείται στο μαχητικό, το οποίο συμμετέχει με φιλοδοξίες σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς, τα τελευταία στοιχεία που διοχεύτευσε ο βρετανικός Τύπος δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας: Το Eurofighter Typhoon, δεν είναι σε θέση να προβεί στον παραμικρό βομβαρδισμό στόχου εδάφους χωρίς τον επικουρικό ρόλο άλλου μαχητικού: Για την μοναδική έως σήμερα περίπτωση, τον ρόλο αυτό έλαβε έναTornado GR4. Για να καταφέρει το Eurofighter Typhoon να πλήξει δύο τεθωρακσιμένα στη Λιβύη που σέρνουν μισό αιώνα πίσω τους, ήταν αναγκασμένο να κάνει χρήση των στοιχείων που έλαβε από ένα ατρακτίδιο αναγνώρισης αμερικανικής κατασκευής, το οποίο εξόπλιζε ένα Tornado GR4.

Η τελευταία μεγάλη παραγγελία αεροπορικού υλικού που έφυγε από το γραφείο του υπουργείου Αμύνης της Ελλάδος το 2005, ήταν η προμήθεια 30 αμερικανικής κατασκευής μαχητικών τύπου F-16, ενώ οι περισσότεροι ανέμεναν μια προμήθεια του Eurofighter, λόγω της γνωστής παλαιότερης κυβερνητικής δέσμευσης. Η τότε κίνηση επικρίθηκε δριμύτατα από πολλές πλευρές, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Έπρεπε να περάσουν 6 χρόνια από τότε, για να δικαιωθεί από τον Καντάφι πλήρως η επιλογή της Πολεμικής Αεροπορίας. Ευτυχώς που δεν επέλεξε τότε το Eurofighter Typhoon, γιατί θα είχε μείνει προ καιρού από μαχητικά, καύσιμο και πυρομαχικά. Εξωπραγματικό κόστος για αναχαίτιση, ανίκανο για αγώνα αέρος-εδάφους.πηγη