"Greek National Pride" blog / Κύπρος

Επίλυση του Κυπριακού πριν από την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε.


Υπέρ της επίλυσης του Κυπριακού πριν από την ανάληψη της Προεδρίας της Ε.Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία το δεύτερο εξάμηνο του 2012 τάσσεται ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ενώ ταυτόχρονα η Γραμματεία της Κυπριακής Προεδρίας της Ε.Ε. εργάζεται και για τα δύο σενάρια, δηλαδή και για την περίπτωση λύσης και μη λύσης του Κυπριακού.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Γραμματείας της Κυπριακής Προεδρίας της Ε.Ε. κ. Ανδρέα Μολέσκη, «από οργανωτικής άποψης εμείς εργαζόμαστε και για τα δύο σενάρια και σε περίπτωση λύσης και μη λύσης. Ήδη, η Γραμματεία απασχολεί και έναν αριθμό, μικρό προς το παρόν, Τουρκοκυπρίων. Η ιστοσελίδα μας είναι σε τέσσερις γλώσσες, ελληνικά, τουρκικά, γαλλικά και αγγλικά, άρα, η προεργασία για να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή που θα υπάρξει λύση είναι σε εξέλιξη και θα έχουμε δημιουργήσει ένα περιβάλλον υποδοχής – όταν με το καλό υπάρξει λύση». Την ίδια στιγμή, ο τουρκοκυπριακός Τύπος υποστηρίζει ότι ενδεχομένως η Κυπριακή Δημοκρατία να δυσκολέψει τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, ενώ στην Άγκυρα Τούρκοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η Κυπριακή Προεδρία θα μπορούσε να επιταχύνει τις διαδικασίες για την επίλυση του Κυπριακού.


«Παρ’ όλο που πολλοί πιστεύουν ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά, που θα αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε. το δεύτερο εξάμηνο του 2012, θα «παραλύσει» τις ευρω-τουρκικές σχέσεις για έξι μήνες, εγώ θεωρώ ότι η περίοδος αυτή θα αποτελεί μια ευκαιρία» δήλωσε πρόσφατα ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για τη διαπραγμάτευση με την Ε.Ε. Εγκεμέν Μπαγίς.
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας δήλωσε ότι το θέμα έχει τεθεί και κατά τη διάρκεια των συνομιλιών με τον Έρογλου, ξεκαθαρίζοντας ότι «εμείς θέλουμε λύση πριν από την έναρξη της Προεδρίας. Το θέμα είναι να δώσουν το χέρι τους. Όταν μιλούμε ξανά για νέο συνεταιρισμό και για δύο κράτη που θα συνεταιριστούν τότε πώς θα γίνει λύση; Και όταν έχουμε την Τουρκία με τόση αλαζονεία και κυνισμό να απευθύνεται προς την Κυπριακή Δημοκρατία και την ίδια την Ε.Ε. Θέλουμε λύση εμείς, εδώ και τώρα. Το θέμα είναι να υπάρχει συμφωνημένη λύση και υπάρχουν ορισμένες προδιαγραφές είτε έχουν καθοριστεί από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ είτε από τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου και υπάρχουν και κάμποσες συγκλίσεις με τον κ. Ταλάτ τις οποίες πρέπει να τιμήσουμε».
Επίσης, σχολιάζοντας δηλώσεις του κ. Ερογλου περί «δύο κρατών και λαών» στην Κύπρο, ο κ. Χριστόφιας είπε ότι «αυτό είναι παλιό τροπάρι», ενώ πρόσθεσε ότι «αυτά είναι εκτός πραγματικότητας και το κράτος ένα θα είναι και δεν μιλάμε για νέο συνεταιρισμό. Εμείς μιλούμε για μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ομοσπονδιακό κράτος. Αυτό λέγω κάθε φορά».
Όσον αφορά στους στόχους που έχει θέσει η Λευκωσία για την Προεδρία της στην Ε.Ε. το δεύτερο εξάμηνο του 2012, πέραν από μια ιστορική πρόκληση, αποτελεί και μια χρυσή ευκαιρία για να αποδείξει η Κυπριακή Δημοκρατία τον περιφερειακό της ρόλο στη Λεκάνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου αλλά και το όραμά της για μια ενωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση.
πηγη

2 thoughts on “Επίλυση του Κυπριακού πριν από την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε.

  1. Αηδίες, αηδίες. Με τον τουρκόφιλο πρόεδρο που έχουμε, μάλλον στην καταστροφή πάμε.

  2. « Το κινηματογραφικό έργο ΑΚΑΜΑΣ και η επαναπροσέγγιση με εύθυμη
    προσέγγιση»

    Του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    ( Tο άρθρο που ακολουθεί γράφτηκε προ τετραετίας περίπου με αφορμή την προβολή της πολύφερνης κινηματογραφικής ταινίας ΑΚΑΜΑΣ, στην οποία φωτογραφιζόταν ο εθνομάρτυρας ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ ως στυγερός δολοφόνος. Προσωπικά ανήκω στους πολέμιους αυτού του κινηματογραφικού έργου και στις σελίδες των Κυπριακών εφημερίδων σχετική αρθρογραφία μου είδε το φως της δημοσιότητας.
    Όταν τελικά το εν λόγω έργο άρχισε να προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες της Λευκωσίας , έγραψα το άρθρο που παραθέτω και το έστειλα για δημοσίευση σε εφημερίδες της Κύπρου μέσω του αδελφικού μου φίλου Δήμου Βρυωνίδη, γαμβρού επ’ αδελφή, του αείμνηστου Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Η έκταση του άρθρου στάθηκε εμπόδιο στη δημοσίευσή του.
    Σήμερα ψάχνοντας τα χαρτιά μου το βρήκα ανάμεσα τους και έκρινα σκόπιμο να το αναρτήσω στο διαδίκτυο. Αν έπραξα σωστά οι αναγνώστες του θα το κρίνουν).

    Επιτέλους! Ύστερα από τόσα χρόνια περιπλάνησης στα σταυροδρόμια της Ιστορίας μας εδέησε και «είδομεν το φως το αληθινόν».
    Και καλά οι πολλοί . Όμως εγώ , τριάντα έξι χρόνια δάσκαλος δικαιολογούμαι να οδηγώ τους μαθητές μου στα καλντερίμια της ιστορικής πλάνης και της ειδωλοποίησης του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α , που απελευθερωτικό τον ανέβαζα και επικό τον κατέβαζα;
    Ευτυχώς που ο μεγαλοδύναμος φώτισε τον κ. Πανίκο Χρυσάνθου και με ένα «συγκλονιστικό σε ιστορική αποκάλυψη σενάριο», απευθύνθηκε στη «Φιλελληνική και εξόχως Φιλοκυπριακή οργάνωση UNOPS, στην φίλα προς τον Κυπριακό Ελληνισμό Τουρκοκυπριακή, αν θυμάμαι καλά, Τηλεόραση, στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, καθώς και στην Ελληνική Τηλεόραση ζητώντας την οικονομική συνδρομή τους προκειμένου το σενάριό του να «μετουσιωθεί» (υπάρχουν κι άλλες λέξεις, αλλά θαρρώ πως αυτή ταιριάζει στην περίπτωση) σε κινηματογραφικό έργο, προκειμένου οι όπου γης «ανιστόρητοι»Έλληνες να βγουν από το έρεβος της ιστορικής πλάνης.
    Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου ανταποκρίθηκε γενναιόδωρα στο αίτημα του κ. Χρυσάνθου. Η Ελληνική Τηλεόραση έδωσε κι αυτή κάτι ψιλά. Υποθέτω πως και η UNOPS και η Τουρκοκυπριακή πλευρά δεν έμειναν ασυγκίνητες.
    Κι ενώ όλα ήταν έτοιμα το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου , τελευταία, αρνήθηκε να καταβάλλει στον κ. Χρυσάνθου κάτι μικροποσά , για να ταξιδέψει το έργο στη Βενετία (στο ομώνυμο φεστιβάλ) και αλλαχού.
    Τι να πει κανείς! Εμένα πάντως δεν μου το βγάζει κανείς από το νου ότι πίσω από την άρνηση του Υπουργείου, κρύβεται εκείνος ο «παγκάκιστος» Τάσσος Παπαδόπουλος, που θήτευσε στις τάξεις της Ε.Ο.Κ.Α και τώρα είναι Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτός, καλέ, τορπίλισε το σχέδιο ΑΝΑΝ , στον ΑΚΑΜΑ θα έδινε πανωπροίκι , που ευαγγελίζεται την επαναπροσέγγιση; Πάλι καλά που δεν ήταν από την αρχή ενήμερος για την υπόθεση και τους στόχους του σεναρίου, γιατί τσακιστή δεκάρα δεν θα έπαιρνε ο κ. Χρυσάνθου.
    Φημολογείται ότι μερικοί «Φιλίστορες Ελληνοκύπριοι έκαναν έρανο μεταξύ τους και συγκέντρωσαν το απαραίτητο χρηματικό ποσό και έτσι το κινηματογραφικό έργο ΑΚΑΜΑΣ και στη Βενετία ταξίδεψε και τις ημέρες αυτές προβάλλεται σε κινηματογράφο της Λευκωσίας.
    Έτσι ο μύθος της Ε.Ο.Κ.Α καταρρίφθηκε. Βέβαια οι αντιδραστικοί κύκλοι σε Ελλάδα και Κύπρο σφόδρα δυσανασχετούν. Αλλά τι να περιμένει κανείς από «πορωμένους ακροδεξιούς, φανατικούς εθνικιστές, οπισθοδρομικούς, ξεροκέφαλους ρατσιστές, εχθρούς της παγκοσμιοποίησης, αντιεπαναπροσεγγιστές και γενικά από σκουριασμένα και ιστορικά αναλφάβητα μυαλά»;
    Ε.Ο.Κ.Α ! Τι ήταν η Ε.Ο.Κ.Α; Μια «άκρως συντηρητική, εθνικιστική οργάνωση ήταν», που στους κόλπους της φιλοξενούσε «δολοφόνους ων ουκ έστι αριθμός», δολοφόνους «τύπου Βαγορή».
    Μερικοί θαυμαστές της Ε.Ο.Κ.Α – ακούς εκεί να υπάρχουν και την σήμερον ημέραν τέτοιοι άνθρωποι- ισχυρίζονται ότι πίσω από τον κινηματογραφικό Βαγορή φωτογραφίζεται ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης.
    ‘Ελα όμως που ο κ. Πανίκος Χρυσάνθου τους διαψεύδει ρητά και κατηγορηματικά δηλώνοντας ότι τον αρχαίο βασιλιά της Σαλαμίνας Ευαγόρα είχε υπόψη του , όταν ονοματοδοτούσε τον ομώνυμο κινηματογραφικό του ήρωα.
    Και πράγματι έτσι είναι . Δεν είναι δυνατόν να είναι διαφορετικά. Μόνον ο δοξασμένος βασιλιάς της αρχαιότητας Ευαγόρας μπορούσε να σταθεί, κάπως ανεκτά, δίπλα στον Τουρκοκύπριο Ομέρη. Η παροιμία «Κι η κοσκινού τον άντρα της με τους πραματευτάδες» δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση . Άστοχη είναι επίσης και εν προκειμένω και η παροιμία «Εκεί που κρέμαγαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα σήμερα κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια».
    Ας επανέλθω όμως στο θέμα. Παιδί μάλαμα αυτός ο Ομέρης. Εκλεπτυσμένος χαρακτήρας και λίαν επιλεκτικός στις συναναστροφές του. Μόνο με αρχαίους βασιλιάδες συναγελαζόταν. Και βασιλιάδες όχι όποιους κι όποιους, αλλά με βασιλιάδες ξέχωρους, με βασιλιάδες περιωπής, με βασιλιάδες δοξασμένους.
    Άκου ο Ομέρης με τον Παλληκαρίδη; Δεν λέω. Καλό παιδί ήταν ο Παλληκαρίδης. Φαίνεται , όμως , ότι από μικρός έμπλεξε με εθνικιστικούς και συντηρητικούς εκκλησιαστικούς κύκλους. Ο παππούς του , απ΄ τη μεριά της μητέρας του, ήταν ιερέας, ο παπα-Δανιήλ με τ’ όνομα. Ο πατέρας , ο Μιλτής, εθνικιστής πατενταρισμένος. Είχε το παιδί τις κληρονομικές του καταβολές, «έπεσε και στα δίχτυα της ακροδεξιάς προπαγάνδας » και το γύρισε τέρτσο. Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και ορκίστηκε , λέει, να δώσει και τη ζωή του ακόμα για τη λευτεριά της Κύπρου.
    Πού ξανακούστηκε από μικρό παιδί ακόμα να ξεσηκώσει το μαθητόκοσμο της Πάφου και να ματαιώσει τις λαμπρές εκδηλώσεις για τη στέψη της βασίλισσάς μας, της Ελισάβετ. Αν ήταν συνετός ο Ευαγόρας θα το εκμεταλλευόταν στο έπακρο το ποιητικό του ταλέντο. Θα έγραφε ένα
    ποίημα –ύμνο για τη μεγάλη μας άνασσα επ’ ευκαιρία της ανάρρησής της στο θρόνο της γηραιάς Αλβιόνος.
    Για φανταστείτε τον Ευαγόρα με τη ευθυτενή και αθλητική κορμοστασιά του να εισέρχεται στο Ιακώβειο Γυμναστήριο μ’ εκείνο το λεβέντικο διασκελισμό του, να ανεβαίνει στο βάθρο και με την επιβλητική προφορά του να απαγγέλει το ποίημά του-ύμνο για τη βασίλισσα ! Το Γυμναστήριο θα εσείετο από τα χειροκροτήματα . Χαλασμός Κυρίου θα γινόταν.
    Τι λέτε ύστερα από μια τέτοια ενέργεια η βασίλισσα δεν θα τον παρασημοφορούσε; Εγώ βάζω το κεφάλι μου στο κούτσουρο ότι θα τον έκανε και λόρδο. Αλλά πού μυαλό ο Ευαγόρας. Αντί να εξυμνεί τη βασίλισσα και το Χάρτιγκ αυτός έγραφε ύμνους για την Κύπρο και τη λευτεριά της και σκαρφάλωνε στα ψηλά κοντάρια και κατέβαζε τις αγγλικές σημαίες και αναρτούσε ελληνικές.
    Μα την αλήθεια παράξενο παιδί ο Παλληκαρίδης. Ο ανήφορος τον ενθουσίαζε. Τον επιζητούσε τον ανήφορο. Ήταν στο αίμα του ο ανήφορος. «Θα πάρω μιαν ανηφοριά/ θα πάρω μονοπάτια να βρω τα σκαλοπάτια/ που παν στη λευτεριά», γράφει σε κάποιο ποίημά του.
    Παιδί μου , Ευαγόρα, τι τον ήθελες τον ανήφορο; Άλλοι λένε να βρουν ίσιωμα για να περπατήσουν κι εσύ επιζητούσες τον ανήφορο; Ανεξήγητο φαινόμενο. Όμως δεν αντιλέγω ότι ο ανήφορος οδηγεί στα ψηλώματα και στις κορφές κι όσο πιο ψηλά ανεβαίνει κανείς τόσο πιο μακριά αγναντεύει. Πάλι είναι γνωστό ότι στις κορφές ανεβαίνουν οι αετοί . Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω και μια άλλη αλήθεια : ότι δηλαδή εκτός από τους αετούς στις κορφές ανεβαίνουν και οι γυμνοσάλιαγκες , γλείφοντας και με τα κέρατά τους. Ούτε φτεροκόπημα , ούτε κούραση.
    Τι σου έλλειπε, Ευαγόρα μου , και παράτησες το Σχολείο σου και βγήκες αντάρτης στα βουνά; Μια χαρά ήσουν στο σπιτάκι σου. Στα καλά του καθουμένου παρατάει κανείς την οικογενειακή θαλπωρή για να ξεχειμάσει στα κρησφύγετα , να τουρτουρίζει απ’ το κρύο και η κοιλιά του να παίζει ταμπούρλο από την πείνα ; Είπαμε. Ας όψονται «οι σκοτεινοί κύκλοι της αντίδρασης».
    Το άλλο; Αυτό κι αν είναι ανήκουστο ! Ευαγόρα μου, όταν οδηγήθηκες στο Κακουργιοδικείο της Λευκωσίας , τι στάση ήταν αυτή που κράτησες; Αντί να πέσεις γονυπετής στα πόδια του «αδέκαστου δικαστή» κ. Σω και «εν κλαυθμώ και οδυρμώ και εν ειλικρινή μετανοία» να ζητήσεις έλεος αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα , χαρτί και καλαμάρι, τα κρησφύγετα της «παλιοπαρέας των τρομοκρατών» της επαρχίας Πάφου και τους κρυψώνες του οπλισμού σας , σηκώθηκες αγέρωχος κι ατάραχος και κοιτώντας κατάματα το δικαστή μας Σω μ’ εκείνο το σπινθηροβόλο, το αετήσιο βλέμμα σου, του είπες ορθά κοφτά «πως ό,τι έκανες το έκανες ως Έλλην Κύπριος, που ζητά τη λευτεριά του».
    Τι λόγια ήταν αυτά , παιδί μου Ευαγόρα ; Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο στενοχώρησες τον κ. Σω. Κι όμως εκείνος ο «υπέροχος άνθρωπος» φάνηκε πολύ επιεικής απέναντί σου. Αντί να σε καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη και να σαπίσεις στη φυλακή σε καταδίκασε σε θάνατο. Γνώριζε , φαίνεται, και μάλιστα πολύ καλά, ότι ο Ζάκος , ο Πατάτσος, και « η λοιπή παρέα», είχαν ακλόνητη πίστη στο Θεό. Υπέθεσε, και σ’ αυτό μη μου πεις ότι είχε άδικο, ότι κι εσύ είσαι του ίδιου φυράματος. Και λογικά σκεπτόμενος σε καταδίκασε , εξαντλώντας όλα τα περιθώρια της επιείκειάς του , σε θάνατο , για να σε στείλει πιο γρήγορα κοντά στο Θεό. Είδες, Ευαγόρα μου, τι «καλός άνθρωπος ήταν ο κ. Σω» ; Βέβαια εκεί στο Κιάτο υπάρχει ένας δάσκαλος Στεργιούλης, κάθαρμα δε λέω καλύτερα, που σκυλοβρίζει το δικαστή μας Σω και όπου συναπαντηθεί με Άγγλο τον φτύνει κατάμουτρα.
    Τώρα τι κάθομαι και εξιστορώ. Είναι γνωστό ότι εσύ, παρά την καλή σου ανατροφή, το Σω , το Χάρτιγκ, την Ελισάβετ , το Μακμίλλαν και γενικά την αγγλοκρατία την είχες κανονικά γραμμένη. Όμως εκείνο που δύσκολα ξεχνιέται, Ευαγόρα μου, είναι η στάση σου κάτω από το ικρίωμα. Μα παιδάκι μου τι σου ήρθε και άρχισες να ψάλλεις τον Εθνικό μας Ύμνο; Δεν σκέφτηκες την υστεροφημία σου; Για σκέψου, τι ωραία που θα ήταν, ανεβαίνοντας στην αγχόνη, να τραγουδούσες το «ο θεός σώζοι τη βασίλισσα» ! Θα έπλεε σε πελάγη ευτυχίας , αν έπαιρνε τέτοια χαρμόσυνη είδηση η μεγάλη μας άνασσα. Απ’ τη μεγάλη της χαρά καθόλου απίθανο να ξεχνούσε να κάνει ιππασία την ημέρα που θα έφτανε το καλό μαντάτο στο Μπάκιγχαμ. Κι αν τύχαινε να έχει και κατσαρόλα στη φωτιά σίγουρα θα της καιγόταν το φαγητό.
    Και να ήσουν μόνο εσύ «άσκεφτος» , Ευαγόρα μου, ! «Άσκεφτος» ήταν και ο Κυριάκος ο Μάτσης. Εκείνος, καλέ μου, «δεν έβλεπε πέντε πόντους πέρα από τη μύτη του» . Δεν έβλεπε το συμφέρον του. Ακούς εκεί να του δίνει ο Χάρτιγκ πεντακόσιες χιλιάδες λίρες για να αποκαλύψει το κρησφύγετο του Διγενή κι εκείνος να του λέει: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής»; Γιατί , Κυριάκο μου, δεν τσέπωνες τα λεφτά και να έλεγες «ψυχή μου έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά . Φάγε, πίε , ευφραίνου»; Καλά , όλο με τη φιλοσοφία ασχολιόσουν; Θεοφοβούμενος άνθρωπος εσύ, επιτρέπεται να μην είχες διαβάσει το Ευαγγέλιο;
    Και καλά ο Παλληκαρίδης και ο Μάτσης , ο Αυξεντίου και ο Λένας, ο Καραολής και ο Δημητρίου, ο Πατάτσος και ο Κουτσόφτας, ο Μαυρομμάτης και ο Μιχαήλ, ο Ζάκος και ο Παναγίδης, ο Μάρκος Δράκος και τόσα «άλλα παλιόπαιδα» ! Εδώ που τα λέμε, τη δεκαετία του πενήντα, έπεσε κατάρα στα κεφάλια των Ελλήνων της Κύπρου. Για καλοσκεφτείτε το πράγμα; Ως και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Γ΄ «είχε παλαβώσει». Αντί, ο ευλογημένος, να πολυχρονίζει τη βασίλισσά μας «από όρθρου βαθέως μέχρι νυκτός» και να δώσει εντολή σ’ όλους τους ιερείς της Κύπρου να τη μνημονεύουν στην Προσκομιδή, εντάχτηκε στην Ε.Ο.Κ.Α , συμπαρασύροντας κι όλο το «παπαδαριό». Τι να πει κανείς και για το Δεσπότη της Κερύνειας, τον Κυπριανό ! Εκείνος, μάτια μου, σίγουρα είχε φωλιασμένο το «σατανά» κάτω από τη μήτρα του. Άλλο πράγμα άνθρωπος. Με το που άκουγε τις λέξεις Άγγλος-αγγλοκρατία σκατζάρωνε η γενειάδα του. Ξέχωρη περίπτωση αποτελεί εκείνος ο παπα-Σταύρος ο Παπααγαθαγγέλου. Εκείνος ήταν που «είχε πρωτοπαλαβώσει» και μας πήρε στο λαιμό του.
    Και να ήταν μονάχα αυτοί το κακό θα ήταν λίγο. Εδώ ξεσηκώθηκε όλος ο κόσμος. Νέοι, γέροι, παιδιά, όλοι στο αγώνα. Ακόμα και οι κοπελούδες ξεσηκώθηκαν. «Είχαν πάρει τα μυαλά τους αέρα». Αν και πέρασαν τόσα χρόνια από τότε εκείνη η Ελένη η Χριστοφορίδου έχει ακόμα στο μυαλό της το αντάρτικο.
    Ευτυχώς μας «λυπήθηκε ο Θεός» και φώτισε εκείνον τον Αμερικανοεβραίο , «τον άγιο άνθρωπο», τον Κίσιγγερ, που έπεισε και τους «ευεργέτες μας τους Άγγλους» και ομού παρακαλούσαν γονυκλινείς ημέρες επί ημερών τους μεμέτηδες να στείλουν στην Κύπρο τον «εκπολιτιστικό όμιλο Αττίλας» μήπως και ανθρωπεύαμε κομμάτι.
    «Και εδέησε και ήλθε ο Αττίλας στο νησί μας» τη συνδρομή βεβαίως-βεβαίως της χούντας των Αθηνών κι εδώ και τριάντα εφτά χρόνια «αναμορφώνει πολιτιστικά» το βόρειο μέρος της Κύπρου. Το έκανε αγνώριστο. «Το έργο που επιτέλεσε και εξακολουθεί να επιτελεί ο Αττίλας είναι όντως αξιοθαύμαστο». Έργα να δουν τα μάτια σου . Ο πολιτισμός περπατάει στο δρόμο. Πρώτα-πρώτα ο Αττίλας άλλαξε τη χρήση των χριστιανικών ναών. Πολλές εικόνες τις έστειλε στο εξωτερικό για να διαπιστώσουν οι Ευρωπαίοι, ιδίοις όμμασι, « πόσο άξεστοι είναι οι Ελληνοκύπριοι και από καλλιτεχνικής απόψεως». Βέβαια οι Ελληνοκύπριοι διαμαρτύρονται και ενάγουν τον Αττίλα για ιεροσυλία και αρχαιοκαπηλία. Μου φαίνεται ότι δεν ξέρουν τι λένε ,ενώ εξηγήθηκε επαρκώς γιατί εστάλησαν στο εξωτερικό εικόνες ναών και λοιπά αρχαιολογικά ευρήματα». Και συνεχίζω. Άλλους ναούς «ες γην έφερεν» ο Αττίλας. Βλέπεις οι ναοί έχουν ως αναπόσπαστο κομμάτι στο όλο οικοδόμημά τους τα κωδωνοστάσια , που δημιουργούν μεγάλη ηχορύπανση . «Ησύχασαν τ’ αυτιά μας από τις κωδωνοκρουσίες , βρε αδερφέ» ! Τώρα μέσα στη σιγαλιά ακούγεται πιο καθαρά η μελωδική φωνή του μουεζίνη.
    Και βέβαια «ο εκπολιτιστικός όμιλος του Αττίλα» εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να καταστρέψει τα χριστιανικά νεκροταφεία. Δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Αφού οι χριστιανικοί τάφοι είχαν σταυρούς ήταν ποτέ μπορετό να μείνουν ως έχουν τη στιγμή που είναι γνωστό ότι «ο αρχιτρομοκράτης» ο Παλληκαρίδης παράγγειλε στη μάμα του να του φέρει το σταυρό του, γιατί χωρίς αυτόν δεν ήταν διατεθειμένος ν’ ανέβει στην αγχόνη; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ,άλλωστε , ότι όλοι «οι τρομοκράτες της Ε.Ο.Κ.Α» είχαν για χόμπι τους τα όπλα, τους σταυρούς, τα πετραχήλια και τα τετραβάγγελα.
    Θα αποτελούσε παράλειψή μας αν δεν τονίζαμε το έκδηλο και αμέριστο ενδιαφέρον που επέδειξε ο Αττίλας και για θέματα υγείας και αναψυχής πλείστων όσων Ελληνοκυπρίων που διέμειναν στο Βόρειο μέρος της Κύπρου. Αυτοί οι καημένοι κουράζονταν πολύ καλλιεργώντας τα χωράφια τους, ξέχωρα από τις σκοτούρες που είχαν για τη συντήρηση των σπιτιών τους (επισκευές στέγης, βαψίματα, αντικατάσταση και αποκατάσταση υδραυλικών και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων κτλ). Οπότε «σοφά σκεπτόμενος» ο Αττίλας τους πήρε σπίτια και χωράφια και τους έστειλε να ζήσουν ξέγνοιαστα στο νότιο μέρος της Κύπρου. Απαλλάχτηκαν οι άνθρωποι από τη χειρωνακτική εργασία.
    Κι αν υπάρχουν και μερικοί «ανεγκέφαλοι», που διεκδικούν δικαστικά , και σήμερα ακόμα, τις περιουσίες τους , αυτοί στα σίγουρα ήταν μέλη της Ε.Ο.Κ.Α και υποκινούνται από εθνικιστικούς , αντιδραστικούς και εκκλησιαστικούς κύκλους. Κατά βάθος όμως απεύχονται επιστροφή των περιουσιών τους , γιατί η αξίνα είναι δύσκολη υπόθεση. Είναι ποτέ δυνατόν να αφήσει κανείς το γάμο και να πάει για παλιούρια;
    Τι να πει κανείς και για τα «ευαγή ιδρύματα» που ανήγειρε ο Αττίλας στο Βόρειο μέρος της Κύπρου. Μικρή υπόθεση είναι αυτή; Ιδρύματα να δουν τα μάτια σας. Παρέχουν ενδιαίτηση σ’ όλους ανεξαίρετα με ψυχαγωγία εξασφαλισμένη, χάρις στις ρουλέτες που εγκατέστησε σ’ αυτά. «Ψυχαγωγία και πολιτισμός πάνε αντάμα σήμερα». Άλλαξαν οι καιροί. Για σκέψου ! Οι Έλληνες διαμαρτύρονταν που οι Άγγλοι έστειλαν το Μακάριο και «την κουστωδία του» στις Σεϋχέλλες. Ενώ σήμερα όλοι μας τραγουδάμε «πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες» .
    Το ευτύχημα είναι ότι πάρα πολλοί Ελληνοκύπριοι , πραγματική στρατιά, επισκέπτονται καθημερινά τα ευαγή ιδρύματα του Αττίλα, τις «σύγχρονες κολυμπήθρες του Σιλωάμ», «που οι εναπομείναντες νοσταλγοί της Ε.Ο.Κ.Α ανερυθρίαστα , ανενδοίαστα και ξεδιάντροπα» αποκαλούν καζίνο. Εκεί συντελείται η μεταμόρφωσή τους και ο πλέριος εξανθρωπισμός τους, γιατί απαλλάσσονται από το κατ΄εξοχήν καπιταλιστικό επινόημα, το χρήμα. Έτσι μένουν απερίσπαστοι για να επαναπροσδιορίσουν στάσεις ζωής και να επαναπροσανατολιστούν προς τη σωστή προοδευτική κατεύθυνση. Και πασιχαρείς επιστρέφουν στις οικίες τους άδοντες το λαϊκό άσμα «θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου».
    Ο Αττίλας προσφέρθηκε να επεκτείνει την πολιτιστική του δραστηριότητα και προς το νότιο μέρος της Κύπρου. Είχε κατά νου μια επέκταση καλοζυγισμένη και ορθολογιστικά προγραμματισμένη. Ο κ. Ανάν ανέλαβε το σχεδιασμό του όλου εγχειρήματος. Ενεργό και συνάμα σημαντικό ρόλο ανέθεσε στον Άγγλο «φιλέλληνα» κ. Χάνεϊ. Η UNOPS, σε ρόλο Ιωάννη Πρόδρομου, ανέλαβε να προλειάνει το έδαφος και να καλύψει τα έξοδα της επαναπροσέγγισης των δύο πλευρών. Στο πλαίσιο της επαναπροσέγγισης χρηματοδοτήθηκε και η κινηματογραφική ταινία ΑΚΑΜΑΣ.
    Κι ενώ η δουλειά ήταν σιαγμένη, τελικά, σκόνταψε στον «οξαποδώ», στον Τάσσο Παπαδόπουλο. Αυτός ανέτρεψε όλους τους σχεδιασμούς , χωρίς να λάβει υπόψη του τη μεγάλη θλίψη που προξένησε με τις όλες ενέργειές του στον Ερντογάν, στον Μπλερ, στον Μπους και στον Ανάν. Ακόμη και τη δήλωση του κ. Παπανδρέου «ότι πρόκειται για ένα καλό σχέδιο» έγραψε στα παλιά του παπούτσια. Μας πήρε στο λαιμό του ο «τρισκατάρατος». Αλλά τι να περιμένει κανείς από κάποιον που θήτευσε στην «τρομοκρατική οργάνωση της Ε.Ο.Κ.Α»; «Εκ κακού κόρακος κακόν ωόν τέξεται».
    Έτσι που εξελίχθηκαν τα πράγματα πάλι καλά που προβάλλεται η κινηματογραφική ταινία ΑΚΑΜΑΣ. Όσοι διαθέτουν κουκούτσι μυαλό θα «βγάλουν το γράσο» από τα μάτια τους και, έστω και αργά, θα αντιληφθούν τη μεγάλη ιστορική τους πλάνη και θα αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για την Ε.Ο.Κ.Α. Πάντως αποκλείεται να ανανήψει εκείνος ο δάσκαλος στο Κιάτο. Είναι να απορεί κανείς , γιατί το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας δεν τον απολύει.
    «Εμπρός λοιπόν να πυκνώσουμε τις τάξεις των επαναπροσεγγιστών. Ένα πρέπει να είναι το σύνθημά μας. Επαναπροσέγγιση και πάλι επαναπροσέγγιση. Άνευ όρων επαναπροσέγγιση, χωρίς να προηγηθεί οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης που λέει «ο επικατάρατος’ , ο Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος.»
    Βλέπεις ,Ευαγόρα μου, πώς σκεφτόμαστε την σήμερον αρκετοί Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι; Υπάρχουν , βέβαια , και μερικοί που χλευάζουν τους αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α , και καθυβρίζουν τον αγώνα που διεξήγαγαν, άσχετα αν στο αγώνα εκείνο και στο δικό σου αίμα και στο αίμα των συναγωνιστών και συντρόφων σου είναι θεμελιωμένη η Κυπριακή Δημοκρατία, τα αγαθά της οποίας, πρώτοι και καλύτεροι, γεύονται οι υβριστές σας. Θα μου πεις βέβαια ότι αυτό είναι ίδιο της ράτσας μας. ‘Άλλοι να σκάβουν και να κλαδεύουν κι άλλοι να πίνουν και να χορεύουν».
    Τι λες τώρα Ευαγόρα μου; Θέλουμε η δε θέλουμε κυνήγημα; Αλλά ποιος να μας κυνηγήσει ;
    Ευαγόρα, λυπήσου μας. Σήκω , Ευαγόρα ! Ευαγόρα σήκω και πάρε μας στο κυνηγητό με τις πέτρες μήπως ξυπνήσουμε απ’ το λήθαργο. Και συνέλθουμε . Διαφορετικά είμαστε χαμένοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s