Αν δεν έπεσε στην αντίληψή σας η παρακάτω είναι η απάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας σε ερώτηση κοινοβουλευτικού ελέγχου των βουλευτών Σπυρίδωνα-Άδωνη Γεωργιάδη, Αθανάσιου Πλεύρη και Ιωάννη Κοραντή που ρωτούσαν να μάθουν ανάμεσα σε άλλα:

1.Ποιο είναι το ετήσιο κόστος λειτουργίας α) μίας φρεγάτας τύπου «S», β) μιας φρεγάτας τύπου «Μeko 200», γ) μίας ΤΠΚ τύπου Vosper, 6) μίας ΤΠΚ τύπου Combattante και ε) ενός ΠΤΜ τύπου Ζubr;

2.Ποιο το ωριαίο κόστος λειτουργίας για τα μαχητικά Α-7, F-4ΑUΡ, RF-4Ε, Μirage 2000 ΕGΜ/ΒGΜ, Mirage 2000-5, F-16 Βlock 30,+, Block 50, ΒΙοck 52+, Βlock 52+ Advanced;  Επίσης για τα ελικόπτερα ΝΗ-90, Ηuey, ΑΗ-64Α/D, CΗ-47, S-70;

3.Με ποια οικονομικοτεχνικά κριτήρια προχωρείτε σε μειώσεις του λειτουργικού προϋπολογισμού και στους τρεις (3) Κλάδους των Ένοπλων Δυνάμεων, χωρίς να επηρεάζεται παράλληλα το αξιόμαχο;

Και η απάντηση του υπουργού

 

Φ.900α/8719/12081/9 Αυγούστου 2011

Σε απάντηση της σχετικής Ερώτησης, που κατέθεσαν οι Βουλευτές κ.κ. με θέμα «Κόστος Σχηματισμών και Μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων», σας γνωρίζω τα ακόλουθα σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν υπ’ όψη μου:

ΓΕΣ

Το ετήσιο κόστος λειτουργίας μιας Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, μιας Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, μιας Ταξιαρχίας Ειδικών Δυνάμεων, ενός Τάγματος Επιθετικών Ελικοπτέρων και ενός Τάγματος Μεταφορικών Ελικοπτέρων φαίνεται στον πίνακα που επισυνάπτεται.

Το τιμολόγιο κόστους ώρας πτήσης για τα ελικόπτερα τύπου UH-1H και CH-47D, όπως καθορίζεται στην Υπουργική Απόφαση Φ.800/193172/Σ.1019/20-5-2011, ανέρχεται στο ποσό των 3.772,09 και 4.987,78 Ευρώ, αντίστοιχα. Για τα ελικόπτερα τύπου NH-90 δεν διαθέτουμε στοιχεία κόστους ώρας πτήσης, καθώς είναι υπό παραλαβή. Το τιμολόγιο κόστους ώρας πτήσης για τα ελικόπτερα τύπου AH-64DHA αποτελεί πληροφορία με διαβάθμιση βαθμού «ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ» και ως εκ τούτου δεν δύναται να δημοσιοποιηθεί.

Στα πλαίσια των δυνατοτήτων του λειτουργικού Π/Υ εκπονούνται διαρκώς μελέτες και εκδίδονται διαταγές με σκοπό τη μείωση των ελαστικών δαπανών χωρίς να επηρεάζεται το αξιόμαχο του στρατεύματος και οι συνθήκες διαβίωσης του προσωπικού.

Τα οικονομικοτεχνικά κριτήρια με βάση τα οποία το ΓΕΣ προβαίνει σε μειώσεις του λειτουργικού προϋπολογισμού είναι:

(1) Επανεξέταση της αναγκαιότητας – σκοπιμότητας όλων των λειτουργικών δαπανών.

(2) Ιεράρχηση όλων των αναγκών και ορθολογικότερη διαχείριση των διαθέσιμων πόρων για τη διασφάλιση της αυξημένης μαχητικής ισχύος των Μονάδων του ΓΕΣ με το μικρότερο δυνατό δημοσιονομικό κόστος και τη μέγιστη δυνατή αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών.

ΓΕΝ

Το μέσο ετήσιο κόστος λειτουργίας Πολεμικών Πλοίων έχει ως εξής:

α. Μία φρεγάτα τύπου “S” : 10.200.000 €

β. Μία φρεγάτα τύπου “ΜΕΚΟ 200” : 11.200.000 €

γ. Μία ΤΠΚ τύπου “VOSPER” : 2.700.000 €

δ. Μία ΤΠΚ τύπου “Combattante” (ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ) : 3.000.000 €

ε. Μία ΤΠΚ τύπου “ Combattante ” (ΛΑΣΚΟΣ) : 2.600.000 €

στ. Ενός ΠΤΜ τύπου “Zubr” : 2.300.000 €

Τα ανωτέρω αφορούν σε μεσοσταθμικές ετήσιες προσεγγίσεις με στοιχεία κόστους 2010.

ΓΕΑ

Επί του ερωτήματος σχετικά με το ωριαίο κόστος λειτουργίας των μαχητικών αεροσκαφών, τα ζητηθέντα στοιχεία φέρουν διαβάθμιση «ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ» και άνω και ως εκ τούτου δε δύναται να δημοσιοποιηθούν.

 

Κατ’ αρχήν αδυνατούμε (και ας μπει στον κόπο να μας το εξηγήσει κάποιος) γιατί τα στοιχεία του ωριαίου κόστους λειτουργίας των μαχητικών αεροσκαφών και επιθετικών ελικοπτέρων είναι απόρρητα.

Κατά δεύτερον, θα θέλαμε να μάθουμε πως υπολογίζεται το μέσο ετήσιο κόστος λειτουργίας των πλοίων του στόλου (στην ερώτηση των βουλευτών υπήρχε και σημείο που αναφερόταν στο κόστος λειτουργίας των σχηματισμών και μονάδων του στρατού ξηράς αλλά δεν μπορέσαμε να βρούμε τα σχετικά στοιχεία. Αν κάποιος αναγνώστης έχει τον σχετικό πίνακα ας τον μοιραστεί μαζί μας)

Το ζήτημα βέβαια δεν είναι το ετήσιο κόστος αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό, το κόστος κύκλου ζωής του οπλικού συστήματος, που είναι και το μόνο που επιτρέπει στον χρήστη να προϋπολογίζει σχετικά με την Άμυνά του. Το κόστος αυτό, που αφορά τουλάχιστον 25ετή κύκλο δεν υπάρχει για κανένα οπλικό σύστημα σε χρήση με τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις (και κάποια εταιρία που το είχε υπολογίσει για μαχητικά που πουλούσε… «συνετίστηκε» ώστε να το… ξεχάσει). Στο κόστος κύκλου ζωής βέβαια συμπεριλαμβάνεται και ο εκσυγχρονισμός μέσου ζωής (ΕΜΖ) του οπλικού συστήματος αλλά και όλες οι τυχόν αναβαθμίσεις. Αυτά όμως είναι θέματα… ταμπού για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις που όλος ο αγώνας γίνεται για να αποκτηθεί το οπλικό σύστημα, συνήθως χωρίς πυρομαχικά, με κοντόφθαλμες προβλέψεις εκπαίδευσης και την συντομότερη δυνατή χρονική περίοδο υποστήριξης (όλα για να συμπιεστεί το κόστος στα «διαθέσιμα» και πάντα εικονικού ύψους κονδύλια) και μετά το ξεχνάμε για να το αφήσουμε τελικά να απαξιωθεί μέσα σε λίγα χρόνια. Αυτό ισχύει ειδικά για τα προηγμένα τεχνολογικά οπλικά συστήματα, όπου οι εξελίξεις τα απαξιώνουν ταχύτατα.

Αν είναι λοιπόν να κάνει κάτι ο (ακόμη νέος) υπουργός Εθνικής Άμυνας (που από ότι φαίνεται προσπαθεί να αλλάξει κάποια πράγματα) ας ξεκινήσει από αυτό. Ας υπολογιστεί το κόστος κύκλου ζωής για κάποια από τα νεώτερα οπλικά συστήματα -των ΝΗ90- για να γίνει κάπου η αρχή. Για τα ΝΗ90 βέβαια φέρεται ότι ειπώθηκε πρόσφατα στην βουλή ότι «είναι καινούργια και δεν ξέρουμε ακόμη το κόστος τους». Προφανώς δεν γίνεται αντιληπτό ότι το κόστος κύκλου ζωής δεν είναι απολογιστικό (όταν τα έχουμε χρησιμοποιήσει καμιά δεκαριά χρόνια) αλλά προϋπολογιστικό με βάση στοιχεία που παρέχουν οι κατασκευαστές και εκτιμήσεις από την χρήση που προορίζονται. Το κόστος κύκλου ζωής μάλιστα αναπροσαρμόζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για να συμβαδίζει με την πραγματικότητα.

Ρωτάμε έτσι εμείς οι… αφελείς: η Αεροπορία Στρατού μπορεί να κάνει τέτοιες εκτιμήσεις Στοιχηματίζουμε ότι ούτε η ΑΣ αλλά ούτε και κάποιος άλλος κλάδος των ΕΔ –για να μην την αδικούμε- δεν μπορεί.

Το ερώτημα είναι θα μπορέσει ποτέ;    πηγη