Το Γαλλικό Υπουργείο Άμυνας προχώρησε σε παρουσίαση της καταμέτρησης που έκανε για τα βλήματα και τις βόμβες που χρησιμοποίησε κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Λιβύη.

Για το διάστημα από 19 Μαρτίου έως 30 Σεπτεμβρίου 2011, η Γαλλική Αεροπορία και το Ναυτικό, εκτέλεσαν 4.500 αποστολές, συμπληρώνοντας 20.000 ώρες πτήσεων σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Οι αποστολές αποτελούν το 25% των συνολικών που εκτέλεσε η συμμαχία και το 35% των επιθετικών. Συνολικά προσβλήθηκαν 750 στρατιωτικοί στόχοι.

Από την πλευρά του Γαλλικού Στρατού, τα επιθετικά του ελικόπτερα εκτέλεσαν το 90% των συμμαχικών επιθετικών αποστολών, καταστρέφοντας 550 στόχους.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας στο Παρίσι, τα Μirage 2000 και τα Rafale έριξαν 950 βόμβες καθοδήγησης. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται βόμβες καθοδηγούμενες με λέιζερ, 240 πύραυλοι μεταξύ των οποίων και 15 SCALP και 225 Hammer AASM. Τα επιθετικά ελικόπτερα εκτόξευσαν 431 ΗΟΤ.

Με βάση τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Γάλλος Υπουργός Άμυνας, τα Rafale χρησιμοποιούσαν συνήθως τις βόμβες με καθοδήγηση GPS Hammer AASM, λόγω της μεγαλύτερης ακρίβειας και του βεληνεκούς που έχουν. Στα πακέτα σχηματισμών πετούσαν μαζί με τα Mirage 2000D, τα οποία έφεραν δύο βόμβες με καθοδήγηση λέιζερ και το ατρακτίδιο σκόπευσης Damocles.

Από την πλευρά του το Γαλλικό Ναυτικό έβαλε 3.000 βλήματα των 100 χλστ και των 76 χλστ.

Το πρόβλημα για τους Γάλλους είναι ότι το εργοστάσιο της εταιρείας SAMP (Société des Ateliers Mécaniques de Pont sur Sambre) που παράγει τις βόμβες, κλείνει τη γραμμή παραγωγής λόγω ελλιπών παραγγελιών από τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, οι οποίες χρησιμοποιούσαν λιγότερες βόμβες, μιας και έδωσαν έμφαση στα όπλα καθοδήγησης.

Προκειμένου να μην κλείσει το εργοστάσιο, η εταιρεία είχε λάβει το 2009 παραγγελία ύψους 9 εκατομμυρίων ευρώ για 1.200 βόμβες Μk-82.

Το εργοστάσιο είναι ο κύριος προμηθευτής εκρηκτικών κεφαλών για τις βόμβες καθοδήγησης Hammer (AASM). Οι Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις, πλέον, είναι πιθανόν να βασιστεί στις εισαγωγές από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή σε εξαγωγική συνεργασία με την ισραηλινή ΙΜΙ.

Μήπως μέσα από αυτό το ζήτημα προκύπτει μια ευκαιρία συνεργασίας για την ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα) ή και άλλες εταιρείες, ώστε να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες, όχι μόνο της εγχώριας αγοράς αλλά και αυτής του εξωτερικού;

Μήπως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τα συναρμόδια υπουργεία, καθώς και οι σύμβουλοι «επενδύσεων» του πρωθυπουργού να εξέταζαν το θέμα;