Το Γιούρογκρουπ αναμένεται να υιοθετήσει αύριο το «πακέτο» της νέας στήριξης της Ελλάδας από τους δανειστές της, ευρωζώνη και ΔΝΤ, μετά από μια θυελλώδη εβδομάδα.

Η δεύτερη στήριξη, την οποία προανήγγειλε άλλωστε και ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, θα μας δώσει «ανάσες», που θα είναι εξαιρετικά χρήσιμες για τους επόμενους μήνες.

Τα όσα μεσολάβησαν στη διάρκεια της εβδομάδας οδηγούν σε δύο βασικά πολιτικά συμπεράσματα, ένα ανησυχητικό και ένα ελπιδοφόρο.

Το ανησυχητικό έχει να κάνει με την ανοικτή πλέον επιδίωξη λίγων ευτυχώς εταίρων να μας εξωθήσουν σε αποχώρηση από το ευρώ.

Το ελπιδοφόρο είναι το «ξύπνημα» της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, που αρχίζει πλέον να συνειδητοποιεί ότι αύριο μπορεί να βρεθεί στη θέση των Ελλήνων.

Τις τελευταίες εβδομάδες είχε αρχίσει να διαφαίνεται μια τάση αδικαιολόγητης επιθετικότητας σε βάρος της χώρας μας.

Ο άνθρωπος που κίνησε τα νήματα αυτής της επιθετικότητας ήταν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος τον τελευταίο καιρό θεωρεί και το λέει δημόσια ότι η Ελλάδα είναι «βαρέλι δίχως πάτο» που θα πρέπει να αφεθεί να χρεοκοπήσει και να υποχρεωθεί να φύγει από το ευρώ.

Είναι αλήθεια ότι για την αλλαγή συμπεριφοράς του κ. Σόιμπλε έπαιξαν σημαντικό ρόλο τα «γεράκια» της γερμανικής κεντρικής τράπεζας, αλλά και κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, οι οποίοι όλο αυτόν τον καιρό δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να διαβάλλουν στους εταίρους και φυσικά στους Γερμανούς τη Ν.Δ. και τον Αντώνη Σαμαρά ότι δεν τους ενδιαφέρει η έξοδος από την κρίση, αλλά η διεξαγωγή εκλογών.

Ωστόσο, ό,τι κι αν του έχουν πει, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται η συμπεριφορά αυτή έναντι της χώρας μας, η οποία προκάλεσε και την έντονη αντίδραση και σκληρή απάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.

Ο κ. Σόιμπλε, έχοντας αποσπάσει την υποστήριξη των γνωστών προθύμων, Ολλανδών και Φινλανδών, προέβη σε εντελώς απαράδεκτες ενέργειες, πέρα από τις προκλητικές δηλώσεις.

Η πρώτη ήταν μια επίδειξη δύναμης και κατατρομοκράτησης της χώρας μας, αφού υποχρέωσε τον κ. Γιούνκερ να αναβάλει την Τρίτη την προγραμματισμένη για την επόμενη μέρα συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, όπου επρόκειτο να ληφθεί η απόφαση για τη δεύτερη στήριξη της Ελλάδας.

Το επιχείρημα της αναβολής ήταν αστείο, δεν είχαν φτάσει, είπε ο κ. Γιούνκερ, οι δεσμεύσεις των πολιτικών αρχηγών για την εφαρμογή του προγράμματος και το δεύτερο ότι δεν είχε διευθετηθεί η εξοικονόμηση δαπανών ύψους 325 εκατ. ευρώ. Αστείο γιατί σε ό,τι αφορά τις επιστολές ήταν καθ’ οδόν και επιπλέον τι θα προσέθεταν οι επιστολές από τη στιγμή που τα δύο μεγάλα κόμματα πέρασαν το πακέτο από τη Βουλή, διαγράφοντας και δεκάδες βουλευτές που δεν το ψήφισαν.

Οσον αφορά τα 325 εκατ. ευρώ, ήταν βέβαιο ότι θα τα έβρισκαν, άλλωστε το ποσό δεν είναι τίποτα μπροστά στα μέτρα λιτότητας δεκάδων δισεκατομυρίων ευρώ τα τελευταία δύο χρόνια.

Η δεύτερη ήταν τα σενάρια που είδαν το φως της δημοσιότητας στα μέσα της εβδομάδας, σύμφωνα με τα οποία η δεύτερη στήριξη της Ελλάδας θα αποφασιστεί με τη διαδικασία της «σαλομοποίησης», δηλαδή τμηματικά, ή ακόμη να μη ληφθεί απόφαση τώρα για τη νέα στήριξη αλλά μετά τις εκλογές.

Γερμανοί διπλωμάτες τα διακινούσαν στις Βρυξέλλες και τα εμφάνιζαν ως θέση της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας.

Είναι προφανές ότι προέβη στις ενέργειες αυτές γιατί ήθελε να δει τις αντιδράσεις από την πλευρά των εταίρων και των θεσμικών οργάνων. Ωστόσο, τον… άδειασε πρώτη η καγκελάριος Μέρκελ, η οποία έχει και τον τελευταίο λόγο, δηλώνοντας ότι η απόφαση για την Ελλάδα θα ληφθεί και θα είναι συνολική.

Τον… άδειασαν στη συνέχεια και η Κομισιόν και ο Ολι Ρεν λέγοντας το ίδιο πράγμα. Αντιδράσεις υπήρξαν και από τις άλλες χώρες με δημοσιονομικά προβλήματα που τρέμουν στην ιδέα μιας κατάρρευσης της Ελλάδας και ενός ντόμινο στην ευρωζώνη, ενώ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε τρεις μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές είναι μια αναταραχή στην ευρωζώνη.

Ο κ. Σόιμπλε υποχώρησε, άλλαξε τροπάριο, υποστηρίζει κι αυτός τώρα μια συνολική απόφαση και τη δεύτερη στήριξη.

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να έχουμε αυταπάτες, θα επανέλθει πιθανότατα τον Ιούνιο στην επόμενη αξιολόγηση του προγράμματος, και με δεδομένο ότι χωρίς αλλαγή πολιτικής κι αυτό το πρόγραμμα θα παρουσιάσει δημοσιονομικές αποκλίσεις, θα ξεκινήσει εκ νέου τις μηχανορραφίες με στόχο την έξοδο της χώρας από το ευρώ.

 Στα θετικά της εβδομάδας που πέρασε εντάσσεται το γεγονός ότι για πρώτη φορά στα δύο περίπου χρόνια της σκληρής λιτότητας στην Ελλάδα καταγράφεται στην Ευρώπη μια θεαματική μεταστροφή της κοινής γνώμης σε πολλές χώρες, όχι μόνο τις μνημονιακές.

Τη βλέπεις από τις αντιδράσεις των απλών πολιτών, των εργαζομένων, των συνδικάτων, των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων αλλά και από τα πυκνά πλέον δημοσιεύματα στις εφημερίδες και τα ρεπορτάζ σε όλα τα μαζικά μέσα ενημέρωσης.

Βλέπουν ότι οι Ελληνες οδηγούνται σε αφανισμό εξαιτίας της γερμανικού τύπου λιτότητας και αισθάνονται πως εάν δεν αντιδράσουν θα πάθουν κάποια στιγμή κι αυτοί τα ίδια.

(Νίκος Μπέλλος από Βρυξέλλες για τον “Τύπο της Κυριακής”)