Στην τελική ευθεία προς τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, ένα είναι σίγουρο: Ότι δεν έχουν καμία σχέση με τις εκλογές της 6ης Μαΐου.

Και αν το Μνημόνιο, παλαιό και νέο εξακολουθεί να είναι το κύριο διακύβευμα σε ότι αφορά την εφαρμογή του ή όχι, εν τούτοις, όλα είναι διαφορετικά, όπως διαφορετικό είναι και το κομματικό δίδυμο διεκδίκησης της εξουσίας:

Το ΠΑΣΟΚ περνά στην πολιτική ιστορία, όπως είχε προβλέψει το defencenet.gr πολύ πριν από τις εκλογές. Από το αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου θα εξαρτηθεί αν θα το ακολουθήσει και η ΝΔ ή θα πάρει μια παράταση ζωής ως κομματικός μηχανισμός.

Γιατί, κακά τα ψέματα, και η ΝΔ έχει «μείνει από ιδεολογική βενζίνη» και την σπρώχνουν μπας και φτάσει στο τέρμα.

Στην αντιπέρα όχθη, ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 4,5% που δέχεται ένα τεράστιο κύμα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, κάποιους και από τη ΝΔ και δείχνει ικανός να φτάσει ή και να ξεπεράσει το 30%.

Τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι κατά βάση ο Αλέξης Τσίπρας. Εννοούμε τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα εξουσίας. Αυτός τον μετέτρεψε από συμβιβασμένη αριστερά στον μοναδικό πολιτικό σχηματισμό που έκανε πραγματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου, μη διστάζοντας να κάνει ακόμα και προσωπικές επιθέσεις όταν έπρεπε στον άνθρωπο που εξόντωσε μια ολόκληρη χώρα.

Ο Α.Τσίπρας λαϊκίζει, αλλά πείθει, είναι «θρασύς» αλλά τον ακούνε, λέει τα αυτονόητα και γίνεται αποδεκτός ακόμα και από δεξιούς.

Και πάνω απ’όλα δίνει «Δικαίωμα στην ελπίδα».

Δημόσιοι υπάλληλοι και άνεργοι η βασική του πελατεία. Αυτοί τους οποίουε «έλιωσε» το Μνημόνιο. Είναι ο ηγέτης ενός πολιτικού στρατού ατάκτων: Μέσα σε ένα μήνα από το 4,5% της 5ης Μαΐου παραμονής των εκλογών, φτάνει να διεκδικεί εξουσία.

Πόσο ώριμο μπορεί να είναι αυτό το κόμμα το οποίο κρύβει στα σπλάχνα συνιστώσες φανατικών επιεικώς επικίνδυνες για την δημοκρατία και την ίδια την ύπαρξη της χώρας; Η εύκολη απάντηση είναι «Καθόλου». Η ιστορία όμως δείχνει άλλα: Από τον ίδιο θα κριθεί αν θα «φάει» ή θα τον «φάνε» οι συνιστώσες. Κακά τα ψέματα, οι συνιστώσες είναι «βαρίδι» για τον Α.Τσίπρα.

Δεν είναι μόνο ο Ιφικράτης Αμυράς που μιλάει για βία και ένοπλη κατάληψη της εξουσίας. Η ίδια η Ρ.Δούρου μίλησε για το «ψήφισμα» των Κορυσχάδων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ο ίδιος ο Α.Τσίπρας κάλεσε τους μετανάστες να φέρουν και τις οικογένειές τους στην Ελλάδα για να χαϊδέψει τα αυτιά των συνιστωσών.

Και βέβαια το γεγονός ότι η πολιτική γραμματεία του κόμματος βρίθει υποστηρικτών της «17 Νοέμβρη», μόνο ενθαρρυντικό δεν είναι ότι τα πράγματα θα πάνε «κατ’ευχήν».

Βέβαια και το 1981 τα ίδια είχαμε, μπορούμε να πούμε, ακριβώς τα ίδια: Ένα σκληρό μαρξιστικό ΠΑΣΟΚ, με τον ένοπλο αγώνα στην πρώτη γραμμή των επιχειρημάτων του, με κορυφαία στελέχη του να έχουν εκπαιδευτεί στην Παλιστίνη, με τον ίδιο τον πυρήνα των στελεχών του κόμματος να είναι εκπαιδευμένοι στο αντάρτικο πόλεων.

Ο ίδιος ο Κ.Σημίτης έβαζε βόμβες!

Την εξέλιξη του κόμματος την γνωρίζουμε όλοι. Η εξουσία είναι μύλος που αλέθει και η μυλόπετρα λέγεται «πραγματικότητα».

Αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως το 1981. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει αυτοδυναμία αν εκλεγεί πρώτο κόμμα αφού για 151 βουλευτές απαιτείται περί το 39% σε Βουλή επτά κομμάτων και 40,5% σε οκτακομματική Βουλή.

Και αν η ΝΔ ηττηθεί τότε μεγάλες μάζες δεξιών ψηφοφόρων απελευθερώνονται και θα κατευθυνθούν σαφώς … δεξιότερα από τη ΝΔ. Και αυτή η δεξιά, όπως είπε ο Ν.Μιχαλολιάκος χθες στην Θεσσαλονίκη, «δεν είναι η δεξιά που δέχεται σφαλιάρες». Άρα πάμε για κάτι πραπάνω από πολιτικές συγκρούσεις.

Ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα για το τι θα γίνει αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να κυβερνήσει, είναι το τι θα γίνει με Σώματα Ασφαλείας και Ένοπλες Δυνάμεις. Ούτε ο Α.Παπανδρέου το 1981 τα ήλεγχε, αλλά το 48%, τα οκτώ χρόνια παραμονής στην εξουσία και ο «ψυχρός πόλεμος» του έδωσαν την ευκαιρία να τα ελέγξει.

Τώρα η πολυτέλεια του χρόνου και της αυτοδυναμία δεν υπάρχει. Και αν οι ΕΔ θεωρούνται απόλυτα νομοταγείς (εκτός από την περίπτωση που υπάρξει εθνική ήττα λόγω κυβερνητικών χειρισμών, οπότε τότε όλα αλλάζουν) τα Σώματα Ασφαλείας και ειδικά η Αστυνομία, έχει μετωπική αντιπαλότητα με αυτούς που μέχρι χθες … παρακολουθούσε ως ύποπτους τρομοκρατικών ενεργειών! Το ίδιο ισχύει βέβαια και με την ΕΥΠ.

Εδώ η μοναδική απάντηση που μπορεί να δοθεί είναι από πλευράς … ΠΑΣΟΚ. Το παλιό ΠΑΣΟΚ που έχει παρεισφρύσει στον ΣΥΡΙΖΑ ελέγχει μεγάλο τμήμα των παραπάνω σχημάτων, αλλά το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα ο Α.Τσίπρας θα καταφέρει να ελέγξει τις συνιστώσες που θα ελέγχουν μεγάλο μέρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Να εκμεταλλευθεί δήλωσή την ορμή του νεοφώτιστού, αλλά να τοναποκεφαλίσει μετεκλογικά ότι θα έρθει η ώρα του «πραγματισμού».

Και όλα αυτά, μέσα στην θύελλα του Μνημονίου και του ερωτήματος της παραμονής στο ευρώ που βέβαα θα είναι τα κορυφαία ερωτήματα και ζητήματα την επομένη των εκλογών…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr