Ό,τι και να λέμε, τουλάχιστον στις εκλογές έχουμε διασκεδάσει αρκούντως, ενώ επίσης καλλιεργούμε και… τη κριτική σκέψη μας, στην προσπάθεια να αποφανθούμε εάν οι Γερμανοί είναι ηλίθιοι ή προβοκάτορες, με το να παρεμβαίνουν με τον βλακωδέστερο τρόπο υπέρ της Νέας Δημοκρατίας και του Αντώνη Σαμαρά.

Έλα όμως που τη δόξα των Γερμανών φαίνεται ότι ζήλεψαν και οι Τούρκοι!

Τι έκαναν οι φίλοι μεμέτηδες;

Μα πολύ απλά, «την πέφτουν» συνεχώς στη Χρυσή Αυγή, έχοντας κάνει τον Νίκο Μιχαλολιάκο να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση, αφού η εικόνα που περνάει είναι αυτή του εθνικιστή πατριώτη (αυτή επιδιώκει να επικοινωνήσει ο άνθρωπος), οπότε ο καλύτερος σύμμαχός του είναι οι Τούρκοι!

Διότι, πολύ απλά, όσοι τρομάζουν ακούγοντας προσφωνήσεις του τύπου «ο Έλληνας Φύρερ» και άλλα γραφικά του ναζιστικού παρελθόντος, έτσι κι αλλιώς δεν θα αποτελούσαν ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. Ενώ όσοι την ψηφίζουν, είτε τα «αντιτουρκικά διαπιστευτήρια Μιχαλολιάκου» θα επικρατήσουν της όποιας «φιλο-ναζιστικής» ρητορικής, είτε απλώς δεν θα απασχολούν καθόλου!

Αυτά δεν κάνουν και οι Γερμαναράδες με τον Αλέξη;

Αν τους ξαμολήσεις για καμιά εβδομάδα ακόμα, ο κόσμος οργισμένος θα… συλλάβει τον Σαμαρά και θα του κρεμάσει καμιά καρφίτσα στο πέτο που θα λέει… «κομαντατούρ»!

Είτε το καταλαβαίνουν και το κάνουν επίτηδες, διότι έχουν αποφασίσει να μας ξεφορτωθούν από την Ευρωζώνη μια ώρα αρχύτερα, είτε απλώς είναι μειωμένου καταλογισμού διότι το “έχεις μάθει να λειτουργείς σαν ρομπότ”, πώς να το κάνουμε, έχει και τα αρνητικά του…

Οπότε, κατ’ αναλογία, είτε το καταλαβαίνουν οι μεμέτηδες και το κάνουν επίτηδες διότι την ψάχνουν για αφορμή κάποιου επεισοδίου, είτε δεν το καταλαβαίνουν και απλά τον ενισχύουν εκλογικά.

Όχι ότι μας μοιάζει και απίθανο να παρακαλάνε οι Τουρκαλάδες να κάνουν… οι μεραρχίες Μιχαλολιάκου καμιά κουτουράδα στη Θράκη και να δούμε τις… γερμανικές (!) γέφυρες των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων να πλησιάζουν στον Έβρο…

Γι’ αυτό καλού κακού, ας έχουν όλοι το νου τους, δηλαδή, την επαύριον των εκλογών ας μαζευτούμε όλοι μην έχουμε τίποτα περιπέτειες.

Τι έχει γίνει όμως και οι Τούρκοι έχουν πάθει παράκρουση με τη Χρυσή Αυγή, παρακολουθώντας κατά πόδας κάθε εκδήλωσή της και προεκλογική ομιλία του επικεφαλής της Ν. Μιχαλολιάκου;

Στη Θεσσαλονίκη είπε: «Θα πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και τον Πόντο».

Οι Τούρκοι πολύ ενοχλήθηκαν και καυτηρίασαν τη στάση του «Έλληνα Φύρερ», όπως τον αποκαλούν.

Επίσης, τους ενόχλησε το γεγονός ότι ο Μιχαλολιάκος καταφέρθηκε κατά του δημάρχου Θεσσαλονίκης, ο οποίος επιθυμεί να δώσει το όνομα του μεγαλύτερου σφαγέα του Ελληνισμού, του Κεμάλ Ατατούρκ, σε κεντρικό δρόμο της πόλης.

Άσχετα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τα λεγόμενα Μιχαλολιάκου, είναι πράγματι γελοίο να τον κατηγορούν οι Τούρκοι, για πράγματα που οι ίδιοι λένε και ακόμα χειρότερα, πράττουν καθημερινά, καταπατώντας τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει και διεκδικώντας, εμπράκτως, ελληνικό χώρο, σε στεριά, θάλασσα και αέρα.

Απόρροια της γνωστής μπαρούφας της αλήστου μνήμης δεκαετίας του ’80 «δεν παραχωρούμε, αλλά και δεν διεκδικούμε», η Τουρκία είχε μάθει μόνο να διεκδικεί.

Μήπως δεν είναι τελικά μια τόσο κακό να πιέσουμε λίγο και εμείς;

Άλλωστε στο διεθνές περιβάλλον δεν μπορείς να είσαι μόνιμα αμυνόμενος. Οι Ρωμαίοι έλεγαν: «όποιος αμύνεται, αποθνήσκει».

Κάτι ήξεραν.

defence-point.gr