"Greek National Pride" blog / ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ / Εξοπλισμοί

Είναι το Α-10 μια καλή επιλογή για την ΠΑ;


Fairchild-a10-thunderbolt2-warthog.jpg

Του Νικόλα Μπάτσιου

Οι μελλοντικοί στόχοι της Πολεμικής Aεροπορίας

 Σε ένα περιβάλλον περιορισμένων χρηματικών πόρων η προμήθεια από την ΠA ενός επιπλέον τύπου αεροσκάφους φαίνεται σε πρώτη ανάλυση να είναι εξωπραγματική. Θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί παράδοξο να το πράξει την ίδια στιγμή που προσπαθεί να μειώσει τον αριθμό των αεροσκαφών που χρησιμοποιεί. Τυποποίηση του εξοπλισμού και των οπλικών συστημάτων, μείωση της πολυτυπίας αεροπλάνων και η χρησιμοποίηση πολλαπλών ρόλων αεροσκαφών, μπορεί μεταξύ των άλλων να αυξήσει την ευελιξία και την αποτελεσματικότητα, και να μειώσει τις λειτουργικές δαπάνες της ΠA. Όπως προκύπτει απο τις υφιστάμενες δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες η επιλογή του νέου μαχητικού αεροσκάφους θα καθυστερήσει να υλοποιηθεί για αρκετά χρόνια. Παρά το γεγονός ότι η χρησιμοποίηση μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων είναι ιδιαίτερα επιθυμητή, μερικές φορές η χρήση εξειδικευμένων αεροσκαφών θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα πολύτιμο εργαλείο για τους στρατιωτικούς σχεδιαστές. Γνωρίζοντας τις επιχειρησιακές ικανότητες του εχθρού είναι το πρώτο βήμα, ενώ η εξεύρεση των πιο αποτελεσματικών τρόπων αντιμετώπισης τους είναι υψίστης σημασίας.

 

Από την ανατολική μεριά του Αιγαίου Πελάγους

Σύμφωνα με την Wikipedia οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν περίπου 800.000 ενεργό στρατιωτικό, πολιτικό και παραστρατιωτικό προσωπικό. Επιπλέον, έχουν σχεδόν 3.800 MBTs (Άρματα Mάχης), 6.400 TOMA (Tεθωρακισμένα Oχήματα Mάχης) και ΤΟΜΠ (Tεθωρακισμένα Oχήματα Mεταφοράς Προσωπικού), 3.300 THs (Pυμουλκούμενα Πυροβόλα) και SPHs (Αυτοκινούμενα Πυροβόλα) και σχεδόν 650 ΠEΠ (Πολλαπλούς Eκτοξευτήρες Πυραύλων). Oι αντιαεροπορικές δυνατοτήτές τους συμπληρώνοντας την THK (Τουρκική Αεροπορία) περιλαμβάνουν, 3.100 AAAs (Aντιαεροπορικό Πυροβολικό) και SHORADSs (Aντιαεροπορικά Συστήματα Mικρής Eμβέλειας), εκατοντάδες εκτοξευτές αντιαεροπορικών πυραύλων τύπου FIM-92 Stinger, 86 πυροβολαρχίες Rapier FSB1 και 16 πυροβολαρχίες μεσαίου βεληνεκούς τύπου Hawk ΧΧΙ. Επιπλέον, το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό έχει αντιαεροπορικούς πυραύλους τύπων Standard 1MR, RIM 7 Sea Sparrow και ESSM, καθώς και συστήματα RAM (Rolling Airframe Missile). Στις αποβατικές δυνατότητές τους συμπεριλαμβάνονται 65 LSTs (Tank Landing Ships) και LCTs (Tank Landing Craft) και εκατοντάδες άλλα LCMs (Μechanized Landing Craft). Το πιο σημαντικό ερώτημα που προκύπτει στη συνέχεια είναι, ποιοί είναι οι πιο οικονομικά αποδοτικοί και αποτελεσματικοί τρόποι για να αντιμετωπιστούν οι εκτεταμένες μεγάλου βεληνεκούς πυροβολικού, αρματικές, αντιαεροπορικές και αποβατικές δυνατότητες των Tουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων;

Μια σύντομη παρουσίαση του Α10

To Α-10 είναι ένα αεροσκάφος δεύτερης γενιάς που έχει σχεδιαστεί ειδικά για EAY (Eγγύς Aεροπορική Yποστήριξη) και αντιαρματικές αποστολές και χρησιμοποιείται κυρίως από την USAF (Αμερικανική Αεροπορία) και την USANG (Αμερικανική Aεροπορία Εθνοφρουράς). Πριν από τον πρώτο πόλεμο του Περσικού Κόλπου το 1991, υπήρχαν σχέδια για το A-10 να αντικατασταθεί με μια εξειδικευμένη έκδοση του F-16. Μετά την εξαιρετική απόδοση του κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου τα σχέδια αυτά αναβλήθηκαν. Πριν από μια δεκαετία, υπήρχαν άλλα σχέδια για να χρησιμοποιηθεί μια έκδοση του F-35 Lighting II για να το αντικαταστήσει. Φέτος η Αμερικανική Αεροπορία αποφάσισε ότι το F-35 δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις επιχειρησιακές απαιτήσεις της. Η αξεπέραστη απόδοση του Α-10 στο Ιράκ, τη Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο, το Αφγανιστάν και πρόσφατα στη Λιβύη, το έκανε απλά αναντικατάστατο. Αυτός είναι ο λόγος που η USAF σχεδιάζει την εγκατάσταση νέων πτερύγων και την περαιτέρω αναβάθμιση 242 Α-10 προκειμένου να τα κρατήσει επιχειρησιακά έως το 2040. Λόγω των περικοπών στον προϋπολογισμό της άμυνας των ΗΠΑ, πέντε μοίρες με Α-10 προβλέπεται να αποσυρθούν από την ενεργό υπηρεσία στα επόμενα ένα με δύο χρόνια. Υπάρχει η πιθανότητα ότι ο αριθμός των μοιρών προς απόσυρση να μειωθεί όταν η διαδικασία των αμυντικών περικοπών στον προυπολογισμό για τις USAF και USANG θα ολοκληρωθεί.

Οι δυνατότητες του A-10

To A-10 έχει εκτεταμένες αμυντικές και επιθετικές ικανότητες, όπως είναι οι ακόλουθες:

1) Το αεροσκάφος μπορεί να μην έχει ένα ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας, αλλά μπορεί να φέρει το ατρακτίδιο SUU-42A/A με chaff και φωτοβολίδες, και τα ατρακτίδια ECM (Ηλεκτρονικά Αντίμετρα) τύπων AN/ALQ-131 ή AN/ALQ-184. Για αυτοπροστασία μπορεί επίσης να οπλιστεί με δύο πυραύλους αέροςαέρος τύπου Sidewinder.

(Παρακαλώ επικολλήσετε την picture2)

2) To κανόνι τύπου GAU-8/A Avenger του Α-10 μπορεί να βάλει τα ακόλουθα βλήματα 30 mm: α) PGU-14/B API (Eμπρηστικό Διάτρησης Θωράκισης) είτε με διατρητικο απεμπλουτισμένου ουρανίου ή βολφραμίου, β) το PGU-13/Β HEI (Eμπρηστικό Yψηλής Eκρηκτικότητας) και γ) το PGU- 15/Β TP (Εκπαιδευτικό Σκοπευτικό ). Δεδομένου ότι η χρήση απεμπλουτισμένου ουρανίου είναι γνωστό ότι προκαλεί προβλήματα υγείας, η Π.Α θα μπορούσε να επιλέξει το διατρητικο βολφραμίου για τα PGU-14/B API. Το 2009 η General Dynamics σύναψε σύμβαση για την ανακατασκευή 126.090 PGU-14/B API με την αντικατάσταση του διατρητικού απεμπλουτισμένου ουρανίου με εκείνο του βολφραμίου.

3) Το Α-10 δεν χρειάζεται να μπει μέσα στην ακτίνα δράσης των εχθρικών ΑΑΑ και αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων μικρού με μέσου βεληνεκούς. Έχει την δυνατότητα να εξουδετερώσει αυτές τις απειλές με πυραύλους τύπου Μaverick και με βόμβες τύπου Paveway. Αλλά ακόμα και αν ο εχθρός καταφέρει να το κτυπήσει, το πιλοτήριο είναι σχεδιασμένο ώστε να προστατεύσει τον πιλοτο με ένα ειδικό περίβλημα, bathtub , τιτανίου. Το αεροσκάφος έχει επίσης τριπλά συστήματα ελέγχου πτήσης, δύο υδραυλικά και ένα μηχανικό για επιπλέον ασφάλεια. Τα πολλαπλά συστήματα ελέγχου πτήσης, η ειδική κατασκευη των δεξαμενών καυσίμων, η τοποθέτηση των κινητήρων του, και η χρησιμοποίηση θωράκισης σε πολλές επιφάνειες έχουν ένα πρωταρχικό σκοπό. Αυτός είναι να προστατευτεί ο πιλότος και το αεροσκάφος να επιβιώσει κάτω από της πιο επικύνδινες πολεμικές συνθήκες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το F-16 C, το Mirage 2000-5 MKII, το Α-7 και το F-4Ε AUP όλα μπορούν να εκτελέσουν EAY και αντιαρματικές αποστολές. Η ΠA θα πρέπει απλά να συγκρίνει τo Α-10 με τα άλλα αεροσκάφη που έχει στην διάθεσή της στην εκτέλεση των ίδιων αποστολών. Tα κριτήρια σύγκρισης μεταξύ άλλων θα μπορούσε να είναι: το ωριαίο κόστος λειτουργίας, η αναλογία ωρών συντήρησης με μια ώρα πτήσης, η αξιοπιστία, η διαθεσιμότητα, η συντηρησιμότητα, η αποτελεσματικότητα σε εκτέλεση αποστολών, η επιβιωσιμότητα, και η προστασία του πληρώματος.

4) Ο λόγος που το A-10 έχει δύο κινητήρες τοποθετημένους πάνω από την άτρακτο του είναι να μειωθεί ο κίνδυνος πλήγματος τους, και να αυξηθεί η επιβιωσιμότητα του αεροσκάφους στο πεδίο της μάχης. Το A-10 έχει σχεδιαστεί να πετάει με ένα κινητήρα, ένα πηδάλιο ανόδου/καθόδου, ένα πηδάλιο διεύθυνσης, και με μισή από την μια πτέρυγα να λείπει. Yπήρξαν περιπτώσεις ακόμη και σε καιρό ειρήνης, όπου o κινητήρας αεροσκάφους εκδήλωσε καταστροφική αποτυχία του συμπιεστή, ή ο καυστήρας έπιασε φωτιά, ή ένας αριθμός πουλιών απορροφήθηκε από τον κινητήρα. Σε περιπτώσεις όπως αυτές, ο πιλότος μπορεί να αναγκαστεί να τερματίσει την λειτουργία του κινητήρα, και να προσπαθήσει αν έχει χρόνο και πετάει σε επαρκές ύψος να τον ξαναξεκινήσει. Εάν αυτό καταστεί αδύνατο, τότε ο πιλότος ενός μονοκινητήριου αεροσκάφους συχνά θα χρεαστεί να εγκαταλείψει το αεροπλάνο του. Σε ένα δικινητήριο αεροσκάφος ωστόσο και τις περισσότερες φορές, ο πιλότος μπορεί να πετάξει το αεροσκάφος ακόμα με ένα μόνο κινητήρα σε λειτουργία, και στη συνέχεια να προσγειωθεί με ασφάλεια. Εάν κατά την διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων, ο κινητήρας είτε του F-16 C, ή του Mirage 2000-5 MKII, ή του Mirage 2000 EGM/BGM, ή του A-7 πάθει ανεπανόρθωτη ζημιά είτε από έκρηξη πύραυλου ή από χτύπημα με ΑΑΑ, τότε ο πιλότος θα εξαναγκαστεί να το εγκαταλήψει με αποτέλεσμα την πλήρη απώλεια του αεροσκάφους και των όπλων του.

5) Για μερικούς η ηλικία των Α-10 είναι ένας λόγος ανησυχίας που φυσικά είναι βάσιμος και κατανοητός.Το Α-10 είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να παραμείνει επιχειρησιακό για πολλά χρόνια. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η στιβαρότητα της κατασκευής του Warthog με την ατράκτο του να αντέχει χτυπήματα από βλήματα 23 mm. Το αεροπλάνο έχει την σχεδιαστική φιλοσοφία να επιζεί κάτω από τις πιο σκληρές πολεμικές συνθήκες, να επισκευάζεται κοντά στο πεδίο της μάχης, και να χρεάζεται μικρού μήκους και πρόχειρους διαδρόμους για να απογειωθεί/προσγειωθεί . Η εφαρμογή μιας αναβάθμισης SLEP, αν δεν έχει ήδη πραγματοποιηθεί, θα του επιτρέψει να παραμείνει επιχειρησιακό για άλλα 15-20 χρόνια.

6) Μέχρις στιγμής δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες αν τα αποσυρθέντα Α-10 θα είναι του επιπέδου Α ή C. Tα Α-10 C έχουν υποστεί σε αναβαθμίσεις SLEP, πιστοποιηθεί στην άφεση έξυπνων βομβών όπως οι JDAM( Joint Direct Attack Ammunition), και WCMD ( Wind Correction Munitions Dispenser) καθώς και στην χρήση του ατρακτίδιου σκόπευσης τύπου Litening. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση ψηφιακών αεροηλεκτρονικών, Avionics, και συστημάτων επικοινωνιών επιτρέπει στο A-10 C να μικρύνει τον χρόνο εξεύρεσης και επίθεσης εναντίων στόχων όταν εκτελεί αποστολές ΕΑΥ. Φυσικά αν τα αποσυρόμενα αεροσκάφη είναι τύπου Α-10 C τότε υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες ότι θα αποτελέσουν τα μήλα της έριδος για άλλες πολεμικές αεροπορίες.

Πιθανά προβλήματα με την χρήση του Α-10

 

A) Το Warthog δεν είναι πολλαπλού ρόλου μαχητικό και στερείται μεταξύ άλλων της δυνατότητας αερομαχιών BVR (Πέραν Tης Oπτικής Aκτίνας). Mολαταύτα, θα ήταν σοβαρό λάθος να σταλούν οποιοδήποτε αεροσκάφη ή ελικόπτερα για παράδειγμα σε μια αποστολή EAY χωρίς την συνοδεία μαχητικών αεροπορικής υπεροχής και πριν διεξαχθούν αποστολές SEAD (Kαταστολή Aντιαεροπορικής Άμυνας Εχθρού). Στο σύγχρονο περιβάλλον αεροπορικού πολέμου, μαχητικά αεροσκάφη όπως το F-16 C και το Mirage 2000-5 MKII θα πρέπει να διεξάγουν εξιδικεύμενες αποστολές, αέροςαέρος και SEAD, προκειμένου να καταστεί δυνατό για το A-10 να εκτελέσει με επιτυχία τις αποστολές του. Δηλαδή, να αποδεκατίσει τεθωρακισμένα οχήματα, πυροβόλα και αποβατικά σκάφη, και να καταστρέψει AAAs και αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα μικρού και μέσου βεληνεκούς με πυραύλους Maverick, και με βόμβες καθοδηγούμενες με ακτίνες λέιζερ της σειράς Paveway. Φυσικά θα ήταν ιδανικό για την ΠΑ να έχει μόνο μαχητικά πολλαπλών ρόλων, ικανά να εμπλακούν σε κλειστές και σε πέραν της οπτικής ακτίνας αερομαχίες, και ταυτόχρονα να εκτελέσουν ΕΑΥ και αντιαρματικές αποστολές.

B) Η ύπαρξη πολυτυπίας μαχητικών αεροσκαφών στην ΠΑ είναι ένα πρόβλημα που χρειάζεται να λυθεί με τον καλύτερο και οικονομικότερο τρόπο. Mε την πάροδο του χρόνου η ανάγκη απόσυρσης των αεροσκαφών δεύτερης γενιάς που χρησιμοποιεί η ΠΑ θα γίνει όλο και πιο επιτακτική. Αν το Α-10 αντικαταστήσει το Α-7 Corsair και ένας αριθμός μεταχειρισμένων F-16 C αντικαταστήσει τα F-4E AUP τότε η ΠΑ θα έχει μόνο δύο τύπους αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων. Οι προυποθέσεις είναι ότι θα προχωρήσει όπως είχε προγραμματιστεί με την αναβάθμιση των F-16 C/Ds στο επίπεδο Block 52+ Advanced, ή στο επίπεδο V (Viper), και σε μιά περιορισμένη αναβάθμιση των 19 Mirage 2000 EGM/ BGM. Θα μπορούσε να είναι ευσεβής πόθος, αλλά δεν είναι έξω από τη σφαίρα των πιθανοτήτων για την Ελλάδα να ζητήσει και να πάρει 21 μεταχειρισμένα Αμερικανικά F-16 C. Σήμερα αυτά τα μαχητικά υπηρετούν στην Εθνοφρουρά της Αϊόβα και πρόκειται να αποσυρθούν από την ενεργό υπηρεσία σε περίπου ένα χρόνο από τώρα.

Θέλω να πιστέψω ότι η πρόθεση της ΠΑ να τυποποιήσει τα περισσότερα ή όλα τα F-16 C/D στο επίπεδο 52+ Advanced, ή στο επίπεδο V δεν γίνεται μόνο επειδή η ΤHΚ προχωρεί σε μια αντίστοιχη αναβάθμιση. Θέλω να πιστέψω ότι η αναγκαιότητα του εκσυγχρονισμού βασίζεται ουσιαστικά στα αποτελέσματα μιας λεπτομερούς ανάλυσης κόστους και οφέλους. Μια εκδηλωμένη προτεραιότητα της ΠΑ είναι η απόσυρση αεροσκαφών που σύντομα θα φθάσουν στο τέλος της επιχειρησιακής τους ζωής.

(Παρακαλώ επικολλήσετε την picture3)

Το A-7 Corsair είναι ένα πολύτιμο ελαφρύ βομβαρδιστικό αεροσκάφος, αλλά δεν είναι εξειδικευμένο σε EAY και σε αντιαρματικές αποστολές. Η Ελλάδα και η Ταϊλάνδη είναι οι μόνες χώρες που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το αεροσκάφος, που διανύει περισσότερα από 35 χρόνια υπηρεσίας. Είναι σημαντικό ότι ο οποιοσδήποτε αντικαταστάτης του Corsair να έχει πιστοποιηθεί στην χρήση των ίδιων οπλικών συστημάτων. H πλειοψηφία των αποθεμάτων όπλων του Α-7 μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το A-10. Δηλαδή, μεταξύ άλλων οι πύραυλοι Maverick και Sidewinder, βόμβες χωρίς καθοδήγηση της σειράς Μαrk 80, ρουκέτες Zuni, και βόμβες καθοδηγούμενες με λέιζερ της σειράς Paveway. Επιπλέον, το A-10 μπορεί να μεταφέρει βαρύτερο φορτίο όπλων,7.260 κιλά, από ότι το Α-7, 6.800 κιλά. Το Α-10 είναι υπέρτερο του Α-7 στην εκτέλεση ΕΑΥ και αντιαρματικών αποστολών, φέρει μεγαλύτερο φορτίο όπλων, ενώ υπάρχει σε εξέλιξη ένα Αμερικανικό πρόγραμμα αναβάθμισης SLEP για το Α-10. Επιπλέον, το Warthog προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στον πιλότο και είναι πιο επιβιωσιμο στο πεδίο μάχης εξαιτίας της ύπαρξης θωράκισης, ενός επιπλέον κινητήρα και πολλαπλών συστημάτων ελέγχου πτήσης. Φυσικά, οι εμπειρογνωμονες της ΠΑ έχουν την τεχνική κατάρτιση, την εμπειρία, και τiς απαραίτητες πηγές πληροφοριών για να αποφανθούν ως προς την καταλληλότητα του Α-10 ως αντικαταστάτη του Α-7. Ένας από τους καλύτερους τρόπους αντικατάστασης των Α-7 Corsair θα ήταν βέβαια με είτε μεταχειρησμένα ή με καινούργια F-16 C/D.

Στην δύναμη της η ΠΑ έχει επίσης 25 Mirage 2000-5 MKII και 19 Mirage 2000 EGM/BGM. Είναι πιθανό τα Mirage 2000 EGM/BGM να υποστούν αναβαθμίσεις SLEP (Service Life Extension Program) και AUP (Avionics Upgrade Program). Eάν υπάρξει ανεπαρκής χρηματοδότηση, τότε τα 32 F-16 C/D Block 30, τα 19 Mirage 2000 EGM/BGM και τα μεταχειρησμένα Αμερικανικά F-16 C θα μπορούσαν να λάβουν μόνο αναβαθμίσεις SLEP. Μόνο κατά την διάρκεια υλοποίησης των προαναφερθέντων προγραμμάτων τυποποίησης το A-10 θα μπορούσε να αποκτηθεί σαν εξειδικευμένo αεροσκάφος στην εκτέλεση EAY, αντιαρματικών και αντιαποβατικών αποστολών.

Γ) Είναι πιθανό ότι το Α-10 δεν θα μπορέσει να προστατευτεί μέσα στα υπάρχοντα HASs (Hardened Aircraft Shelters) της ΠΑ, δεδομένου ότι έχει εκπέτασμα περισσότερο από 17,5 μέτρα. Η κατασκευή νέων μεγαλύτερων καταφυγίων για να φιλοξενήσουν τα A-10 πιθανώς θα είχε απαγορευτικό κόστος. Να χρησιμοποιηθεί η επιλογή της Σουηδίας, δηλαδή της διασποράς μαχητικών αεροσκαφών και της διενέργειας επιχειρήσεων από πολλαπλούς αεροδιαδρόμους, θα μπορούσε να αποδειχθεί μια δαπανηρή λύση καθώς και να επιβάλει επιχειρησιακούς περιορισμούς. Αν η ΠΑ αποφασίσει να αποκτήσει το Warthog και υπάρχει ανάγκη για μια αναβάθμιση SLEP, τότε θα ήταν η κατάλληλη στιγμή να ζητήσει από μια εταιρεία όπως η Boeing να κοστολογήσει την τροποποίηση των υπαρχόντων πτερύγων σε απλές αναδιπλούμενες. Η Boeing κατασκευάζει επί του παρόντος τις νέες πτέρυγες για τo A-10, και έχει την εμπειρία να σχεδιάσει και να εγκαταστήσει αναδιπλούμενες πτέρυγες, όπως έχει ήδη πραγματοποιήσει στα F-18 Hornet. Για λόγους ανταγωνιστικούς ένας πιθανός διαγωνισμός για την αναβάθμιση του Α-10 θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τρεις εταιρίες. Αν όλες οι προτεινόμενες επιλογές έχουν δυσβάστακτο κόστος, τότε μπορεί να εξετασθεί η κατασκευή σχετικά μικρού κόστους βασικών στέγαστρων για την προστασία τους από ακραίες περιβαντολογικές συνθήκες.

Δ) Είναι αλήθεια ότι το Α-10 χρησιμοποιείτε κυρίως από την USAF και την USANG και καμία άλλη χώρα δεν το έχει αποκτήσει. Είναι εύλογο να υπάρχει ανησυχία για την εξασφάληση επαρκών ποσοτήτων ανταλακτικών έτσι ώστε να συνεχιστεί η απρόσκοπτη επιχειρησιακή εκμετάλευση των αεροσκαφών. Εξών από την πιθανή απόκτηση ενός αριθμού επιχειρησιακών Α-10 για ανταλλακτικά, υπάρχει και η προοπτική απόκτησης αποθηκευμένων στην έρημο της Αριζόνας παλαιών εκδόσεων του αεροσκάφους.

Πιθανή εξοικονόμηση οικονομικών πόρων

 

Τα AH-64 A+/D είναι πολύτιμα επιθετικά ελικόπτερα, αλλά η επιχειρησιακή αξιοποίηση τους στοιχίζει πολλά χρήματα, και απαιτούνται εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για την αναβάθμιση ενός αριθμού ε/π AH-64 A+. Γιατί θα πρέπει η χώρα μας να υποκύψει στον «εκβιασμό» της Boeing; Δηλαδή, o Ελληνικός Στρατός θα πρέπει να αναβαθμίσει τα επιθετικά ελικόπτερα του από το επίπεδο Α+ στο επίπεδο D Βlock ΙΙ μιας και η εταιρία έχει αποφασίσει την διακοπή της υποστήριξης του AH-64 A+. Η Ελλάδα αντί αυτού θα μπορούσε να αγοράσει τα ανταλλακτικά που χρειάζεται από την Αγγλία, όπως το Ισραηλ έκανε ήδη με τα δικά του Apache. Επιπλέον, θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ την μεταβίβαση πλεοναζόντων AH-64 A ώστε να χρησιμοποιηθούν ως πηγές για ανταλλακτικά. Ακόμα κι αν οι επιλογές αυτές δεν υλοποιηθούν, τότε υπάρχει μια λιγότερο επιθυμητή λύση. Δηλαδή, να χρησιμοποιήσουμε έναν αριθμό υφιστάμενων AH-64 A+ για ανταλλακτικά, ώστε να διασφαλιστεί η επιχειρησιακή αξιοποίηση των υπολοίπων. Συγκρίνοντας τo Apache με το Warthog, όταν αμφότερα εκτελούν τις ίδιες EAY και αντιαρματικές αποστολές, τα ακόλουθα συμπεράσματα μπορούν να συναχθούν: α) Το Α-10 είναι κατά πολύ ανώτερο από τo AH-64 A+/ D σε ακτίνα δράσης, ταχύτητα, ωφέλιμο φορτίο όπλων, στην εμβέλεια των όπλων, την προστασία του πληρώματος και την επιβιωσιμότητα στο σύγχρονο πεδίο μάχης. β) To Warthog έχει ικανότητα εναέριου ανεφοδιασμού σε καύσιμα που το Apache προς το παρόν στερείται.

Πιθανοί λόγοι για την απόκτηση του Α10

 

I) Θα ήταν λάθος για την Ελλάδα να αποκτήσει το Α-10 επειδή η Τουρκία θα δείξει κάποιο ενδιαφέρον στο μέλλον και τελικά θα το προμηθευτεί. Η απόφαση της απόκτησης του αεροσκάφους πρέπει να βασίζεται στα αποτελέσματα μιας ανάλυσης κόστουςοφέλους. Η ΠΑ θα πρέπει να εξετάσει μεταξύ άλλων, το κόστος απόκτησης του αεροσκάφους, το κόστος μιας πιθανής αναβάθμισης, τον χρόνο παράδοσης, το κόστος κύκλου ζωής, την καταλληλότητά του για την εκπλήρωση των επιχειρησιακών απαιτήσεων της, την απόδοση του σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις, την ανάγκη για ένα εξειδικευμένο αεροσκάφος, την διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, τα αποτελέσματα λεπτομερών επιθεωρήσεων πλεοναζόντων αεροσκαφών, την τυποποίηση των οπλικών συστημάτων, το κόστος των υποδομών υποστήριξης, και την ικανότητά του A-10 να αποδεκατίσει τις εκτεταμένες αρματικές, αντιαεροπορικές και αποβατικές ικανότητες της Τουρκίας.

II) H ανάπτυξη αεροπορικής υπεροχής ενάντια στην THK δεν περιλαμβάνει μόνο την αμφότερη επικράτηση σε κλειστές και BVR αερομαχίες. Η ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος C4RI (Command Control Computing Communications Reconnaissance Intelligence) είναι πολύ σημαντικό. Είναι επίσης σημαντικό η ΠA να είναι σε θέση να: α) Παρεμβάλλει τα FCRs (Ραντάρ Ελέγχου Πυρός) του εχθρού, αμφότερα ραντάρ εδάφους και αερομεταφερόμενα καθώς και τις επικοινωνίες μεταξύ πιλότων μαχητικών με τους σταθμούς ραντάρ. β) Καταστρέψει τα εχθρικά αεροσκάφη όταν αυτά βρίσκονται στις πιο ευάλωτες θέσεις. Δηλαδή, σε αεροπορικές βάσεις ακόμη και μέσα σε καταφύγια, όταν ανεφοδιάζονται με καύσιμα είτε στον αέρα η στο έδαφος, και όταν εξοπλίζονται. γ) Καταστρέψει τους πολλαπλασιαστές ισχύος τους, όπως τα αεροσκάφη AWACS (Airborne Warning and Control System) και τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού είτε στο έδαφος ή στον αέρα. δ) Καταστρέψει αποθήκες πυρομαχικών, δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων και υπόστεγων συντήρησης. Το A-10 θα μπορούσε να αποδειχθεί αποτελεσματικό στην εκτέλεση ορισμένων από τις προαναφερθείσες αποστολές.

(Παρακαλώ επικολλήσετε την picture4)

Τελευταίες σκέψεις

Το Α-10 είναι ένα ευέλικτο, εξειδικευμένο, στιβαρό και αξιόπιστο αεροσκάφος. Η ΠΑ θα πρέπει πρώτα να προχωρήσει με τα σχέδιά της, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα των κεφαλαίων, να μειώσει και να τυποποιήσει τον αριθμό των αεροσκαφών που χρησιμοποιεί σήμερα. Η προμήθεια του Α-10 θα πρέπει να γίνει, αν και μόνο εάν τα οφέλη αντισταθμίζουν κατά πολύ τις δαπάνες, και οι επιθεωρήσεις από Ελληνες τεχνικούς εμπειρογνώμονες επιβεβαιώσουν την ικανοποιητική κατάσταση των πλεοναζόντων αεροσκαφών. Η ακύρωση της προθέσεως του εκσυγχρονισμού των AH-64 A+ μπορεί να εξικονομήσει τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους για την είσοδο του Α-10 στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί σχεδιαστές γνωρίζουν τις επιχειρησιακές και μαχητικές δυνατότητες του Warthog. Μια πιθανή απόκτηση δύο η τριών μοιρών από την ΠΑ όχι μόνο θα αυξήσει δραματικά της ικανότητες αντιμετώπισης της Τουρκικής απειλής, αλλά και θα συντελέσει σαν αποτρεπτικός παράγοντας.

Δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις, η υλοποίηση όλων των προαναφερθέντων αναβαθμίσεων εξαρτάτε σε πολύ μεγάλο βαθμό από την εξεύρεση των αναγκαίων οικονομικών πόρων. Η οικονομική και τεχνική αξιολόγηση όλων των υφιστάμενων επιλογών με βάση τον βαθμό προτεραιότητας που δόθηκε καθίστανται αναγκαίες. H Π.Α έχει αναλάβει αυξανόμενες ευθύνες για την αποτροπή παραβιάσεων του Ελληνικού εναέριου χώρου και την διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

Κανείς δεν ξέρει αν η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα συμφωνήσει στην μεταφορά ενός αριθμού Α-10 προς την Ελλάδα είτε δωρεάν, ή με ένα συγκεκριμένο κόστος, ή θα αρνηθεί το αίτημα. Το μόνο βέβαιο πράγμα είναι ότι ποτέ δεν πρόκειται να το μάθουμε αν δεν το ζητήσουμε. Η Π.Α δεν έχει τίποτα να χάσει με το να ζητήσει από την κυβέρνηση των ΗΠΑ πληροφορίες σχετικά με την διαθεσιμότητα και την κοστολόγηση των Α-10. Όπως μας είπε πρόσφατα ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ κ. Leon Panneta “ Zητήστε οτιδήποτε χρειάζεστε ”.

2 thoughts on “Είναι το Α-10 μια καλή επιλογή για την ΠΑ;

  1. KATALLHLOTEROS NA APANTHSEI STO ERWTHMA AFTO EINAI O «VASILHS» ALLA XATHHKE APO TO NATIONAL PRIDE…. (OI PIO PALIOI TOU GNP KSEROUN…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s