Στον κυπριακό »ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» -η μεγαλύτερη παγκύπρια εφημερίδα- δημοσιεύθηκε χθες 18 Ιουλίου άρθρο του προέδρου του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. Σταύρου Καρκαλέτση, σχετικά με τις παρενέργειες που δημιουργούνται στην ευρύτερη περιοχή μας, από την εντεινόμενη κρίση στη Συρία και τα νέα δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο.

Το άρθρο προτείνει συγκεκριμένη κατεύθυνση για την ελληνική εξωτερική πολιτική, και παρατίθεται ευθύς παρακάτω:

 Πληθαίνουν οι φωνές, ακόμη και μέσα στις ΗΠΑ, που επισημαίνουν πως η ερντογανική Τουρκία δεν είναι σε φάση εκδημοκρατισμού, όπως η ίδια αυτοδιαφημίζεται, αλλά εξισλαμισμού, και δει ακραίου.

Η Τουρκία αναδεικνύεται σε κόμβο διακίνησης από τις ΗΠΑ ισλαμιστών μαχητών, η Τουρκία είναι ο νούμερο 1 παραγωγός αστάθειας, εν μέσω μιας αραβικής άνοιξης που δεν αποκλείεται διόλου να καταλήξει σε ισλαμικό χειμώνα.

Κι αυτό είναι επικίνδυνο για όλη την ευρύτερη περιοχή μας. Επικίνδυνο γιατί οι Τούρκοι πρωτοστάτησαν στη διάλυση της Λιβύης, και τώρα, κάνουν το ίδιο στη Συρία.

Είναι κοινό μυστικό πως στην τουρκική επικράτεια αλλά και στην κατεχόμενη Κύπρο, εκπαιδεύονται ισλαμιστές μαχητές, αυτοί που προχθές χρησιμοποιήθηκαν στο Κόσοβο, χθες στη Λιβύη, σήμερα πολεμούν για «ανθρώπινα δικαιώματα» στη Συρία, και αύριο μπορεί να τους δούμε στον Καύκασο, την Αρμενία, ή -ακόμα χειρότερα- σε εμπρηστικό ρόλο στην ελεύθερη Κύπρο ή τη δυτική Θράκη.

Οι ΗΠΑ ρισκάρουν όμως έτσι πολλά, γιατί οι Τούρκοι έχουν αποδείξει πως όταν νιώσουν αρκούντως ισχυροί, καθίστανται μη ελέγξιμοι.

Έτσι δεν συνέβη κάποτε και στο Αφγανιστάν, όταν οι Αμερικανοί οργάνωσαν τους Ταλιμπάν προς αντιμετώπιση των Ρώσων, όμως στην πορεία έχασαν τον έλεγχο;

Το ίδιο θα μπορούσαν να ξαναπάθουν και σήμερα, επιμένοντας να αβαντάρουν τους Τούρκους στα δικά τους παιχνίδια, την ώρα που η Μέση Ανατολή βράζει.

Αθήνα και Λευκωσία φυσικά δεν σχεδιάζουν με βάση τα παραπάνω σενάρια. Είναι μονίμως απούσες από τις εξελίξεις, έχουν συνηθίσει να τρέχουν από πίσω τους. Τι θα γίνει όμως, αν αύριο δούμε τους «επαγγελματίες επαναστάτες» του Ισλάμ, που ενισχύει η Τουρκία, σε δράση στη Ρόδο ή τη Λάρνακα;

Ή μήπως αντιδράσαμε ποτέ σθεναρά στην Τουρκία, για τις ορδές λαθρομεταναστών που μέσω Έβρου και πράσινης γραμμής μάς στέλνει, και τους οποίους η Άγκυρα σίγουρα θα χρησιμοποιήσει, όταν θελήσει να εκμεταλλευτεί τη βαθιά κρίση που διέρχεται η Ελλάδα;

Προσωπικά εκτιμώ πως αν η Τουρκία θελήσει θερμό επεισόδιο και νέα Ίμια, θα υποκινήσει πρώτα εξέγερση των εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών με τους οποίους «προίκισε» Ελλάδα και Κύπρο.

Η ευρύτερη περιοχή μας έχει εισέλθει σε αστάθεια: Λιβύη, Αίγυπτος, τώρα η Συρία, πιθανή κρίση Ισραήλ – Ιράν, πιθανή ελληνοτουρκική κρίση κτλ.

Οι στρατηγικοί σκοποί ΗΠΑ και ΝΑΤΟ κατευθύνονται προς τις περιοχές του Καυκάσου, του Περσικού Κόλπου και του Μαγκρέμπ, σπρώχνοντας ανατολικότερα τα όρια των ζωτικών συμφερόντων της Δύσης.

Και εάν η Ουάσινγκτον επιμείνει να ενθαρρύνει την Τουρκία σε εισβολή στη Συρία, οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες.

Για πολλούς λόγους και πρωτίστως γιατί οι ΝΑΤΟϊκοί σχεδιασμοί προσκρούουν στην αντίσταση της Ρωσίας, την οποία φαίνεται πως ο Πούτιν αποκαθιστά αργά και μεθοδικά ως προς την ισχύ της, ως παίκτη, ξαναβάζοντάς την στον πολιτικό και ενεργειακό χάρτη.

Η Ρωσία ξεκαθάρισε πως θα παλέψει για να διατηρήσει τα ερείσματά της στην ανατολική Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή.

Σε αυτή την διελκυστίνδα, η Αθήνα -η διπλωματία οφείλει να παράγει ακόμη και εν μέσω κρίσης- σε συνεργασία με τη Λευκωσία, θα πρέπει να εκμεταλλευτούν τα παρακάτω στοιχεία και να δουλέψουν πάνω σε αυτά:

-Την κυπριακή προεδρία στην ΕΕ, προς ανάδειξη του αποσταθεροποιητικού ρόλου της Άγκυρας.

-Την καχυποψία δυτικών κύκλων για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας, την ώρα που η τουρκική επικράτεια είναι το σημείο εξόρμησης και διασποράς των «επαναστατών ισλαμιστών» ανταρτών, την ώρα που η Άγκυρα εμφανίζεται ο “Gauleiter’’ της περιοχής.

-Την κρίση Τουρκίας – Ισραήλ που αποκτά πλέον μόνιμα (όσο μπορούμε να μιλάμε για «μόνιμον» στην εξωτερική πολιτική) χαρακτηριστικά. Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να λάβουν από το Ισραήλ ισότιμα ανταλλάγματα και ταυτόχρονα να εμπλακούν πολύπλευρα στο γεωστρατηγικό πόκερ της ανατολικής Μεσογείου, ενισχύοντας άμεσα αλλά και σε βάθος τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις.

-Τον εντεινόμενο προβληματισμό της Μόσχας για την «κουτοπόνηρη» συνεργασία της Άγκυρας με τις ΗΠΑ.

Οι Ρώσοι γνωρίζουν ότι η Τουρκία με τις ΗΠΑ πρωτοστατούν στην ανατροπή αραβικών καθεστώτων, θεωρούν όμως πως οι Τούρκοι παίζουν παράλληλα το δικό τους παιχνίδι και δουλεύουν για τα δικά τους παντουρανικά οράματα.

Σχεδιασμός και υλοποίηση λοιπόν σοβαρής στρατηγικής τώρα. Πριν τρέξουμε για άλλη μια φορά εμείς πίσω από τις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο. Που θα είναι ραγδαίες…

* Ο Σταύρος Καρκαλέτσης είναι πρόεδρος του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. (Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών & Διεθνών Αναλύσεων)

ΠΗΓΗ: »ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»