H χρήση μαχητικών αεροσκαφών Mirage 2000EGM/BGM κατά των τουρκικών φρεγατων που φτάνουν μέχρις τις ακτές τις Αττικής, όπως έγισε στις τελευταίες δύο περιπτώσεις, σίγουρα δεν είναι τυχαία.

Απλά η ελληνική πλευρά καταδεικνύυει στην Τουρκία τι θα έχει να αντιμετωπίσει σε περίπτωση που τα πράγματα «ξεφύγουν».

Αξίζει να δούμε ένα υποθετικό σενάριο, του πως εξελίσσονται τα πράγματα αν «ξεφίγουν» σε ότι αφορά την προσβολή μιας κύριας ναυτικής μονάδας της φρεγάτας κλάσης ΜΕΚΟ-200Τ TCG Barbaros.

Μία από τις βασικές επιδιώξεις των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε τακτικό επίπεδο, ώστε να εδραιώσουν την κατάληψη ενός ή περισσότερων νησιών, είναι ο ναυτικός αποκλεισμός.

Το αποτέλεσμα θα είναι η μη δυνατότητα ενίσχυσης των αμυνομένων με δυνάμεις από την ηπειρωτική χώρα.

Όπως έχει επιδειχθεί πολλές φορές κατά το παρελθόν, η γείτων έχει δοκιμάσει διάφορα σενάρια και έχει ασκηθεί σε αυτά.

Είναι αναμενόμενο ότι αυτά θα έχουν εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό και βελτιστοποιηθεί, κάνοντας το έργο των ελληνικών ΕΔ δύσκολο.

Η δυσκολία αυξάνει και από το γεγονός της απόστασης μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και των νησιών του ανατολικού Αιγαίου.

Πέραν αυτών, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και η κατάσταση που επικρατεί στα απαραίτητα μέσα που διαθέτει το ΠΝ, ώστε να μεταφερθούν οι κατάλληλες ενισχύσεις και ο εξοπλισμός τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα αερόστρωμνα, τα οποία είναι κύριοι εκφραστές του δόγματος της άμεσης ενίσχυσης με προσωπικό αλλά και βαρέα υλικά αμυνομένων σε θαλάσσιο περιβάλλον.

Υπ’αυτή την έννοια η απώλεια του ZUBR Kέρκυρα, αποτελεί κρίσιμη απώλεια για το ΠΝ.

Στο σενάριο μάχης που θα διαβάσετε εν συνεχεία αφορά την ελληνική προσπάθεια διάσπασης του αποκλεισμού νησιού του ανατολικού Αιγαίου που αντιμετωπίζει απειλή κατάληψης από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες αναπτύσσοντας μονάδες επιφανείας και υποβρύχια του στόλου τους, έχουν υλοποιήσει το πρώτο στάδιο του σχεδίου τους αποκλείοντας από θάλασσας το στόχο τους.

Το επόμενο στάδιο είναι η μεταφορά στο νησί προσωπικού ειδικών δυνάμεων σε πρώτη φάση, με σκοπό τη δημιουργία αεροπρογεφυρώματος με αεροκίνηση και τακτικών μονάδων με βαρύτερο οπλισμό στη συνέχεια και, τέλος, ολοκληρώνοντας τις επιχειρήσεις, απόβαση βαρέων σχηματισμών (τεθωρακισμένων), με αποτέλεσμα την πλήρη εξουδετέρωση της αντίστασης και την ολοκληρωτική κατάληψη του νησιού.

Ξεκινάμε με την βασική αποχοδή ότι οι ελληνικές ΄Ενοπλες Δυνάμεις έχουν τεθεί σε συναγερμό με την εκκίνηση των προετοιμασιών των χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων του αντιπάλου.Δηλαδή απουσιάζει το στοιχείο της αιφνιδιαστικής ενεργειας.

Με την ανάπτυξη των μονάδων επιφανείας (αλλά και των υποβρυχίων) αναγνωρίζεται το νησί που αποτελεί στόχο και ενεργοποιούνται τα επιτελικά σχέδια αντιμετώπισης της απειλής.  

Πρώτη προτεραιότητα θα αποτελέσει το σπάσιμο του ναυτικού αποκλεισμού, ώστε στη συνέχεια να καταστεί εφικτό να ενισχυθούν οι αμυνόμενες δυνάμεις το συντομότερο δυνατό με προσωπικό αλλά και βαρύ εξοπλισμό, όπως είναι τα άρματα μάχης, τα Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού, τα πυροβόλα.

Η επίτευξη αυτού του στόχου, όσον αφορά στις μεγάλες μονάδες επιφανείας, θα ανατεθεί στην ΠΑ. Η τελευταία, με αποστολές ΤΑΥΝΕ ή TASMO (Tactical Air Support for Maritime Operations) θα αναλάβει να εξουδετερώσει την απειλή που πρεσβεύουν οι μεγάλες μονάδες επιφανείας.

Φυσικά, σκοπός των αποστολών σε αυτό το στάδιο δεν είναι η ολοκληρωτική καταστροφή των μονάδων επιφανείας αλλά η μείωση της απειλής που αυτές πρεσβεύ- ουν για τα μεταγωγικά πλοία του ΠΝ, η διέλευση των οποίων είναι κρίσιμης σημασίας για την ενίσχυση των αμυνόμενων δυνάμεων του νησιού.

Αν θέλαμε να κατηγοριοποιήσουμε σε στρατηγικό και τακτικό επίπεδο τις προτεραιότητες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, θα λέγαμε πως στο πρώτο ανήκει η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας στο νησί και στο δεύτερο η ΤΑΥΝΕ.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ

www.defencenet.gr