Aν και η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας δεν απέχει από αυτή της πτώχευσης και τα πακέτα των οριζόντιων περικοπών διαδέχονται το ένα το άλλο προκαλώντας ακόμα βαθύτερη ύφεση, εν τούτοις κάποια πράγματα έχουν αρχίσει και γίνονται ιδιαίτερα πιεστικά στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε ότι αφορά το απαρχαιεμωμένο ή απλά επιχειρησικά ακατάλληλο πλέον, υλικό που χρησιμοποιούν, σε σχέση με την απειλή που καλούνται να αντιμετωπίσουν:

Αν μέσα στην επόμενη – ή μεθεπόμενη το αργότερο – χρονιά, δεν ξεκινήσουν διαδικασίες επιλογής κρίσιμων κατηγοριών οπλικών συστημάτων τα οποία σχετίζονται με την ικανότητα αποτροπής και εξασφάλισης της ελάχιστης στρατηγικής ισορροπίας στο Αιγαίο και την Θράκη, τότε η χώρα θα κινηθεί μεταξύ δορυφοροποίησής της ή ακρωτηριασμού του εθνικού της κορμού.

Οι αναθεωρητικές τάσεις της Τουρκίας όχι απλώς αυξάνονται, αλλά πολλαπλασιάζονται κι όλας με γεωμετρική πρόοδο και όσο περνάει ο καιρός, τόσο γίνονται και πιο πιεστικές.

Κατ’αυτό τον τρόπο και δεδομένης της κατάστασης στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, σχεδιάζεται η υλοποίση ενός «Σχεδίου Μάρσαλ» για τον επανεξοπλισμό τους σε κρίσιμους, όπως προαναφέραμε, τομείς:

Νέο Μαχητικό Αεροσκάφος, νέες φρεγάτες, νέα συστήματα επιτήρησης σε θάλασσα και αέρα και νέα «έξυπνα» όπλα.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς, όσο και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα του ζητήματος και ψάχνουν λύσεις, από την μία πλευρά θωράκισης της χώρας και από την άλλη διαχείρισης ενός προβλήματος κατ’εξοχήν οικονομικού:

Που θα βρεθούν οι πόροι οι οποίοι έχουν ελαχιστοποιηθεί και μόνο κατ’όνομα υπάρχουν στον Προϋπολογισμό ως «αμυντικές επενδύσεις».

Και πως θα υπάρξει και η κατάλληλη πολιτική διαχείριση την στιγμή που τα στελέχη λαμβάνουν μισθούς πείνας. Και πάντα, σε όλες τις Ένοπλες Δυνάμεις, τα στελέχη δίνουν την πραγματική ισχύ και όχι τα όπλα.

Από την άλλη και τα στελέχη δεν μπορούν να εκτελέσουν την αποστολή χωρίς τα κατάλληλα μέσα.

Πως μπορεί κάποιος στα τέλη της τρέχουσας δεκαετίας να στείλει μια αρχαία φρεγάτα κλάσης «S» με Α/Α όπλα ακτίνας δράσςη 15 χλμ. να εκτελέσει αποστολή φύλαξης μιας περιοχής στην Α.Μεσόγειο;

Καθαρή αυτοκτονία και εθνική ήττα.

Ή ποιος μπορεί να έχει την απαίτηση το υπάρχον δίκτυο αεράμυνας να εντοπίσει τα F-35 από το 2017 και μετά; Ούτε για αστείό δεν εντοπίζονται, πολλώ δε, δεν καταρρίπτονται.

Η λύση στην οποία καταλήγει λοιπόν η κυβέρνηση είναι ακριβώς αυτό που προαναφέραμε:

Ένα «Σχέδιο Μάρσαλ» για τις ΕΔ το οποίο θα συνδεθεί με τι πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Το οποίο θα κινηθεί σε δύο άξονες:

Ο ένας θα προβλέπει γραμμή χρηματοδότησης η οποία σε ότι αφορά την διάρκειά της θα μοιάζει με αυτές των ομολογιακών δανείων, δηλαδή 25-30 χρόνια.

Χωρίς σοβαρές προκαταβολές και με μεγάλη περίοδο χάριτος.

Όταν θα έχει παρέλθει η κρίση και ξεκινήσουν τα έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων η εξυπηρέτηση των δόσεων θα είναι μια σχετικά απλή υπόθεση.

Σε ότι αφορά το έλλειμμα, αυτό θα επιβαρύνεται με την παράδοση και όχι με παραγγελία του συστήματος. Π.χ. μιας φρεγάτα FREMM (ειδικά της πρώτης) η ναυπήγηση σε ελληνικό ναυπηγείο δεν μπορεί να έχει χρόνο μικρότερο από 5 χρόνια.

Σημειώνουμε ότι ειδικά στην περίπτωση των FREMM οι Γάλλοι δεν ζητούν ούτε ένα ευρώ μέχρι την ολοκλήρωση της ναυπήγησης.

Από εκεί και πέρα υπάρχει το θέμα των αποκρατικοποιήσεων που αφορά τον δεύτερο άξονα, αλλά και των ιδιωτικών ναυπηγείων Σκαραμαγκά και Ελευσίνας.

«Όποιος ενδιαφέρεται σοβαρά να πουλήσει στην Ελλάδα θα πρέπει και να επενδύσει σε αυτήν» ήταν η ρήση κορυφαίου κυβερνητικού στελέχους προς το defencenet.gr για το θέμα και αφορά την απόφαση να πουληθούν η ΕΛΒΟ, τα ΕΑΣ, να βρεθεί λύση με τα ναυπηγεία.

Και είναι βέβαιαο ότι στο παιχνίδι θα μπει και η ΕΑΒ οσονούπω για πολλούς και διάφορους λόγους.

Με τον τρόπο αυτό και θα ενισχυθεί η χώρα και οι αμυντικές βιομηχανίες θα μείνουν ζωντανές.

Η υλοποίηση του σχεδίου, θα ξεκινήσει από τη νέα χρονια με την έναρξη πώλησης της ΕΛΒΟ από την οποία θα κριθούν πολλά…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr