Το “ανήκομεν εις την δύσιν” του Κωνσταντίνου Καραμανλή, θα έπρεπε να είναι, στηριζόμαστε στην δύση και επεκτεινόμαστε στην Ανατολή.
Δεν είμαι εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιθέτως είμαι ένθερμος υποστηρικτής του «ανήκομεν εις την δύσιν», όχι όμως με την έννοια του υπόδουλου, του εγκλωβισμένου ή του ζητιάνου της δύσης, αλλά με την έννοια του ισότιμου μέλους ενός κλαμπ κρατών τα οποία τουλάχιστον μέχρι σήμερα είναι τα πρότυπα όλων σχεδόν των κρατών του κόσμου.
Οι Έλληνες μάλλον νόμιζαν ότι το «ανήκομεν εις την δύσιν» σήμαινε πως κοιτάμε μόνο προς την δύση και εξαρτιόμαστε μόνο από αυτήν, κατά ένα τρόπο εξασφάλισης και εφησυχασμού, πράγμα που τελικά μας οδήγησε σε ένα αντιπαραγωγικό οχαδερφισμό πλήρους πνευματικής νέκρωσης και κατά συνέπειας οικονομικής φτώχειας.
Χωρίς επιφύλαξη μπορώ να πω ότι σχεδόν είχαμε φτάσει στο σημείο να μισούμε ό,ποιον μιλούσε για πλούτο, δημιουργία και πατρίδα.

ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ.ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΛΟΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ-ΤΣΕΠΗ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΟΥΝ.
ΙΣΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΜΦΥΤΑ.
Δεν ανήκουμε πουθενα. Όλοι οι άλλοι θέλουν να ανήκουν σε εμάσ.
ΓΙΑ ΣΑΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΑΣ!!!!!