Δύο αποστολές εθνικής σημασίας που στόχο έχουν να καταδείξουν την γεωστρατηγική αξία της χώρας οργανώνει ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς.

Αναγνωρίζοντας πλέον ότι το ισχυρό «χαρτί» είναι η γεωστρατηγικής της σημασία – και μάλλον το μοναδικό μέχρι την ώρα που θα ανακοινωθούν επίισημα τα αποθέματα στα ενεργειακά πεδία που βρίσκονται σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας – ο Α.Σαμαράς ετοιμάζεται να ταξιδεύσει μέσα στην άνοιξη σε Ουάσιγκτον και Μόσχα και να έχει επίσημες συναντήσεις με τους δύο πιο ισχυρούς ανθρώπους του πλανήτη τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μ.Ομπάμα και τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Β.Πούτιν.

Οι δύο αποστολές θα γίνουν με διαφορά περίπου ενός μηνός η μία από την άλλη και πιθανόν να προηγηθεί η αποστολή στην Μόσχα, όπου εκκρεμεί η υπογραφή της αμυντικής διακρατικής συμφωνίας-πλαίσιο Ελλάδας-Ρωσίας, η οποία είναι έτοιμη εδώ και καιρό, αλλά πηγαινοέρχεται μεταξύ της ΓΔΑΕΕ και του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

Θεωρείται ότι η επίσκεψη στην Μόσχα θα έρθει μετά τις πρώτες αποφάσεις της κυβέρνησης στο μέτωπο των απικρατικοποιήσεων, όπου ρωσικές εταιρείες έχουν καταθέσει υποψηφιότητες για τις ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ (Gazprom και μία δεύτερη ρωσική εταιρεία που φαίνεται να έχει σχέσεις (θυγατρική) με την Rosneft), τον ΟΣΕ (Russian Railways) και την ΕΛΒΟ, αλλά και τα EΑΣ (Rosoboronexport). Ενδιαφέρον υπάρχει και για συγκεκριμένα αεροδρόμια της χώρας.

Στις ΗΠΑ το ταξίδι θα έχει περισσότερο «Ευχαριστήριο» χαρακτήρα για την κυβέρνηση για την στήριξη που έχει δώσει στην Αθήνα η Ουάσιγκτον και για την «βοήθεια» έτσι ώστε να κατανοηθεί από την Γερμανία ότι γεωστρατηγικός ρόλος της χώρας υπερβαίνει κατά πολύ τα λογιστικά ισοζύγια.

Έτσι ή αλλιώς η τελική λύση του ελληνικού χρέους θα δοθεί επί προεδρίας Μ.Ομπάμα και σίγουρα θα αφορά ένα «κούρεμα» που θα φτάνει ή θα ξεπερνά το 50%.

Οι ΗΠΑ βλέποντας την ρευστότητα στην περιοχή, αλλά και χάνοντας κάποιους «παίκτες», όπως η Σερβία που επέστρεψε στον φυσικό της σύμμαχο του ορθόδοξου «άξονα», την Ρωσία και με την Ρουμανία να φλερτάρει ισχυρά με την Μόσχα, δεν θέλει να διακινδυνεύσει οτιδήποτε στην περίπτωση της Ελλάδας.

Και ίσως το δυσκολότερο πρόβλημα για τις ΗΠΑ, πιο δύσκολο και από την διαχείριση του ελληνικού χρέους να είναι η Τουρκία που δεν μπορεί πλέον να ελεγχθεί από τις ΗΠΑ στο βαθμό που την ήλεγχαν παλαιότερα. Γνωρίζουν ότι αν συμβεί κάτι στο «θερμό» στο ελληνοτουρκικό μέτωπο η περιοχή θα «κυλήσει» σε μια κατάσταση γεωστρατηγικής ανασφάλειας για πολύ καιρό και αυτό είναι το τελευταίο που θέλουν.

Φυσικά υπάρχουν και οι αμυντικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Οι ΗΠΑ έχουν ένα βασικό στρατηγικό στόχο:

Να μην απωλέσουν τον έλεγχο του εφοδιασμού της Πολεμικής Αεροπορίας με αμερικανικό υλικό.

Απέτρεψαν πρόσφατα την ενίσχυση της ΠΑ με το Eurofighter και θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν την ενίσχυσή της με ρωσικά μαχητικά τα οποία θα αποτελέσουν μονόδρομο με την ένταξη στην τουρκική Αεροπορία του F-35 σε αποστολές κρούσης, αλλά και την ανάπτυξη μαχητικού εγχώριας σχεδίασης και ανάπτυξης μέχρι το 2023.

Γεγονότα που θα αναγκάσουν την Ελλάδα να αναζητήσει λύσεις οικονομικές και τεχνολογικά υπέρτερες, από τα προαναφερθέντα αεροσκάφη, όπως το PAK FA T-50 (σχετικό αποκαλυπτικό άρθρο στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί).

Για τον Α.Σαμαρά αυτά τα δύο ταξίδια έχουν τον χαρακτήρα «εθνικών αποστολών» και ελπίζουν στο Μαξίμου ότι βοηθήσουν σε επικοινωνιακό επίπεδο να ανατρέψουν το αρνητικό κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της χώρας από την οικονομική καταστροφή που προκάλεσαν τα τρία Mνημόνια…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr