Δυσάρεστη τροπή για το Πολεμικό Ναυτικό και κατ’επέκταση για τα ελληνικά συμφέροντα λαμβάνει η υπόθεση των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3C Orion τα οποία αιτήθηκε η ελληνική πλευρά από τις ΗΠΑ για να κλείσει κατεπειγόντων η «μαύρη τρύπα» που υπάρχει στην επιτήρηση της Α.Μεσογείου.

Η ανταπάντηση από ΗΠΑ, καθόλου ικανοποιητική: Αεροσκάφη ανθυποβρυχιακού πολέμου αεροπλανοφόρων S-3B Viking.

Όπως αναφέρουν απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες στο defencenet.gr, η απάντηση σε ότι αφορά το αίτημα για την κατεπείγουσα παραχώρηση δύο αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3C Orion που εισέπραξε ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης κατά το πρόσφατο ταξίδι του στις ΗΠΑ (23-26/1), ήταν αρνητική για λόγους που έχουν να κάνουν με την διαθεσιμότητα αεροσκαφών της κατηγορίας στο αμερικανικό Ναυτικό και την Αεροπορία.

 

 

Όπως τονίστηκε στον Έλληνα Αρχηγό, το πρόγραμμα των νέων AΦΝΣ P-8 Poseidon που θα αντικαταστήσουν τα P-3 έχει καθυστερήσει και δεν υπάρχουν διαθέσιμα στην παρούσα φάση P-3.

Και δεν θα υπάρξουν πριν από την παρέλευση δύο ετών!

Αλλά και να υπήρχαν θα μεσολαβούσε τουλάχιστον ένας χρόνος για να μπούν σε πρόγραμμα απόσυρσης και αν συνεχεία να αφαιρεθούν κάποια υποσυστήματα του αεροσκάφους τα οποία δεν είναι προς εξαγωγή εκτός ΗΠΑ.

 

Σε ότι αφορά αεροσκάφη τα οποία είναι σε κατάσταση «μακράς απόθεσης» θα πρέπει να αλλαχθούν πτέρυγες, πιθανόν και μηχανές και να επανεγκατασταθούν τα συστήματά τους, όπου και αυτό είναι μία διαδικασία που θα διαρκέσει δύο χρόνια!

Οι Αμερικανοί αντιλαμβανόμενοι την άμεση και πιεστική ανάγκη της εληνικής πλευράς για ΑΦΝΣ, επανέφεραν μία πρόταση η οποία είχε υποβληθεί και παλαιότερα (τουλάχιστον από τον Μάϊο του 2008 τοποθετείται η πρώτη παρουσίαση) και είναι κριθεί ακατάλληλη για τις ανάγκες του ΠΝ: Το … S-3B Viking! Το αεροσκάφος ανθυποβρυχιακών αποστολών των αμερικανικών αεροπλανοφόρων.

 

Η πρώτη πρόταση είχει γίνει από την κατασκευάστρια εταιρεία Lockheed Martin και εν συνεχεία είχε αναλάβει την σκυτάλη προώθησής του η Raytheon η οποία είναι κατασκευάστρια των περισσότερων ηλεκτρονικών υποσυστημάτων του.

Το αεροσκάφος κατασκευάστηκε αρχικά από τη Vought, η οποία όμως στη συνέχεια απορροφήθηκε στη συνέχεια από τη Lockheed Martin.

Το S-3 Viking υπηρέτησε στο αμερικανικό Ναυτικό (USN) αλλά πλέον έχει αποσυρθεί ως ανθυποβρυχιακό από την υπηρεσία.  Πρόκειται για ένα αεροσκάφος πολύ συγκεκριμένων αποστολών και σίγουρα δεν είναι το κλασικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας. Είναι το πρώτο τζετ αεροσκάφος ανθυποβρυχιακού πολέμου με τετραμελές πλήρωμα και διάταξη καθισμάτων side-by-side σε δύο σειρές

 

Η πρώτη έκδοση του αεροσκάφους S-3A εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1974. Η έκδοση S-3B παραδόθηκε για δοκιμές στο USN τον Οκτώβριο του 1985 και σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 πραγματοποιήθηκε πλήθος αναβαθμίσεων του ηλεκτρονικού τους εξοπλισμού.

Υπάρχουν διαθέσιμα 6-8 αεροσκάφη είπαν τα οποία θα μπορούσαν να έρθουν μέχρι το καλοκαίρι

Όπως ήταν λογικό και επόμενο ο Α/ΓΕΝ απέρριψε την πρόταση η οποία επιχειρησικά δεν στέκεται πουθενά (το S-3 εκτελεί αποστολές προστασίας των Ομάδων Μάχης των αεροπλανοφόρων όχι αποστολές ναυτικής επιτήρησης με δευτερεύοντα ρόλο τον Α/Υ πόλεμο, όπως έχει ανάγκη το ΠΝ), αλλά ούτε και οικονομικά: Το κόστος χρήσης των S-3B μπορεί να είναι μέχρι και 50% υψηλότερο των Ρ-3. Eκτός αυτού δεν υπάρχουν εκπαιδευμένα ελληνικά πληρώματα στα S-3B…

Πάντως δεσμεύθηκε ότι θα μεταφέρει στην πολιτική ηγεσία την πρόταση.

Τώρα το ζήτημα είναι τι μπορεί να γίνει για να κλείσει η τρύπα που χάσει (και …) σε αυτο το σημείο του αμυντικού οικοδομήματος της χώρας χάρις στις γελοίες πολιτικές κάλυψης των αμυντικών αναγκών που έχουν ακολουθηθεί από το 2005 μέχρι σήμερα.

Είναι πραγματικά κωμικό να αναφέρονται σε ανακήρυξη ΑΟΖ «μερική» ή ολική και να μην υπάρχουν ΑΦΝΣ ή φρεγάτες ικανές για προβολή ισχύος στην περιοχή.

Ακόμα και οι Αμερικανοί εντυπωσιάστηκαν όχι τοσο από το κατεπείγον της υπόθεσης (αντιλαμβάνονται πλήρως το παιχνίδι της ΑΟΖ), όσο από το γεγονός ότι τόσα χρόνια η ελληνική πλευρά δεν είχε πράξει τίποτα προς τη κατεύθυνση απόκτησης ΑΦΝΣ και τώρα «τρέχει και δεν φτάνει».

Ειδικά από την στιγμή που ήταν γνωστό το σκηνικό που στηνόταν στην Α.Μεσόγειο εδώ και αρκετά χρόνια.

Το πιο λογικό απ’όλα είναι να τεθεί σε ανώτατο επίπεδο υπουργών Άμυνας το ζήτημα.

Οι Αμερικανοί δεν θα αρνηθούν, εν τέλει να παραχωρήσουν δύο δικά τους Orion από την στιγμή που θα υπογραφεί και μία σύμβαση για αναβάθμιση άλλων τεσσάρων που είναι σε κατάσταση μακράς «απόθεσης».

Οι πόρτες που κτύπησε ο Α/ΓΕΝ είναι στρατιωτικές, όχι πολιτικές.

Oι πολιτικοί σκέφτονται πιο «ελαστικά», ακόμα και στις ΗΠΑ.

Εδώ που φτάσαμε άλλες εύκολες λύσεις και χαμηλού κόστους δεν υπάρχουν για την συγκεκριμένη κατηγορία αεροσκαφών.

αντιπρότειναν που πραγματοποιεί επίσκεψη στις ΗΠΑ, ζήτησε από το αμερικανικό Ναυτικό την παραχώρηση δύο αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3C για να καλυφθούν άμεσα οι επιτακτικές ανάγκες στην επιτήρηση των θαλασσίων συνόρων.

Την ανευθυνότητα των πολιτικών την εποχή των «παχέων αγελάδων», τότε που μοίραζαν δισεκατομμύρια ανάλογα με τις ανάγκες των αντιπροσώπων και όχι των ΕΔ, διαδέχθηκε η «προδοσία» του μνημονίου από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και οι απανωτές μειώσεις στον προϋπολογισμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Την κερκόπορτα  του Πενταγώνου άνοιξε στο ΔΝΤ ο Ευάγγελος Βενιζέλος που πρώτος έσπευσε να διαθέσει κονδύλια από τον Προϋπολογισμό της Άμυνας, για να φανεί αρεστός στους δανειστές, με τους οποίους συνδιαλέγονταν αργότερα ως υπουργός Οικονομικών για να μας… σώσει.

Αποτέλεσμα των εγκληματικών επιλογών είναι, οι Ένοπλες Δυνάμεις να μην διαθέτουν αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, να έχει υποχωρήσει δραματικά η διαθεσιμότητα των μαχητικών και να διατίθενται καύσιμα με το σταγονόμετρο για τις περιπολίες των πλοίων στο Αιγαίο και την εκπαίδευση των πιλότων (σ.σ. πάλι καλά που διατίθενται κιόλας με το σταγονόμετρο).

Η 353 Μοίρα Ναυτικής Συνεργασίας με τα αεροσκάφη P-3B έχει κλείσει εδώ και τέσσερα χρόνια (το 2009 έγινε η τελευταία πτήση), αφού τα αεροσκάφη εξάντλησαν τα όρια επιχειρησιακής τους ζωής.

Οι προσπάθειες που έγιναν για την προμήθεια νέων ή την κάλυψη των κενών στη θαλάσσια επιτήρηση με πατέντες (μετατροπή αεροσκαφών ATR της Ολυμπιακής) δεν τελεσφόρησαν.

Έτσι, η Ελλάδα παραχώρησε την επιτήρηση των θαλασσίων συνόρων της στην ΝΑΤΟϊκή δύναμη «Active Endeavour», αφού αδυνατεί η ίδια να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα και έδωσε άπλετο χώρο στην Τουρκία να διεισδύσει και να διεκδικήσει την επιτήρηση του νοτιοανατολικού Αιγαίου:

Σήμερα, σχεδόν καθημερινά αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας CN-235 «σαρώνουν» την θαλάσσιας περιοχή Στρογγύλης και Καστελόριζου…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr