Μια καινούργια πυραυλική βάση στη μέση της ερήμου, 200 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Ριάντ, ανακάλυψαν οι δορυφόροι στη Σαουδική Αραβία, όπου το καθεστώς των Σαούντ φιλοξενεί τους βαλλιστικούς πυραύλους DF-3 με βεληνεκές από 1.500 έως 2.500 χιλιόμετρα, που τους καθιστά ικανούς να πλήξουν τόσο την Τεχεράνη όσο και το Τελ Αβίβ…

Η αναφορά στις χώρες αυτή από το HIS Jane’s Intelligence Report δεν είναι τυχαία. Η Σαουδική Αραβία θεωρεί εαυτόν ως ηγέτη του σουνιτικού Ισλάμ, ενώ η σύγκρουση με το Ιράν που είναι ο ηγέτης του σιιιτισμού είναι σε όλα τα επίπεδα. Η Τεχεράνη προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει τη σαουδαραβική μοναρχία μέσω της σιιτικής μειονότητας στη χώρα η οποία μάλιστα κατοικεί στην περιοχή με τα πλουσιότερα πετρελαϊκά κοιτάσματα στο βασίλειο, στον περσικό Κόλπο, απέναντι από το Ιράν…

Στην περίπτωση του Ισραήλ η κατάσταση είναι πιο πολύπλοκη, αφού πέραν της τυπικής εχθρότητας που διέπει επικοινωνιακά – και ουσιαστικά σε πολλές περιπτώσεις – τις σχέσεις των Αράβων με τους Ισραηλινούς, παραδοσιακά, τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον, υπάρχουν ανοικτά κανάλια απόρρητης επικοινωνίας στα παρασκήνια της διεθνούς πολιτικής, συντονιζόμενα από της υπηρεσίες πληροφοριών που έχουν εντελώς διαφορετική θέση στο σύστημα εξουσίας στις χώρες της Μέσης Ανατολής, συγκριτικά με αυτό που έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε ότι ισχύει στις δυτικές κοινωνίες.

Ο κοινός αντίπαλος, το Ιράν και η στρατιωτική ισχύς του εβραϊκού κράτους, αποδεικνύουν για άλλη μια φορά την «παράλογη λογική» των διεθνών σχέσεων και το πασίγνωστο «ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος», αφού στην προκειμένη περίπτωση βρίσκονται στο ίδιο «στρατόπεδο»… Ούτε είναι μυστικό ότι οι Σαουδάραβες παρακαλούσαν τις ΗΠΑ να εξαπολύσουν επίθεση κατά της Τεχεράνης…

ΠΗΓΗ: