Από τις πρώτες φάσεις του Κυπριακού και μέχρι σήμερα, η αεροναυτική κάλυψη της Κύπρου προκαλεί προβληματισμό στην ελληνική ηγεσία, λόγω της εγγύτητας των τουρκικών ακτών που δίνει στρατηγικό πλεονέκτημα στην τουρκική αεροπορία. Με αυτό το δεδομένο, η αποστολή ελληνικών ναυτικών μονάδων προς την Κύπρο ήταν ανέκαθεν ριψοκίνδυνη απόφαση. Μια προφανής λύση στο πρόβλημα είναι η χρήση υποβρυχίων, καθώς οι δυνατότητες απόκρυψής τους ελαχιστοποιούν την αξία της αεροπορικής κυριαρχίας του αντιπάλου. Η πρωτοφανής μεγέθυνση του ελληνικού στόλου υποβρυχίων κατά τη δεκαετία του 1970, με την επένδυση σε 8 υπερσύγχρονα για την εποχή τους υποβρύχια τύπου 209, αντικατόπτριζε αυτό ακριβώς το σκεπτικό.