Από το NATO δεν φεύγεις έτσι απλά “παίρνοντας το καπελάκι” σου . Η Ελλάδα δυστυχώς ξέρει καλά. Και το μάθημα το πήραμε με την απόφαση του Καραμανλή για αποχώρηση από το στρατιωτικό σκέλος της Συμμαχίας -μόνο- το 1974,μετά από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η κοινή γνώμη το πανηγύρισε, ο Καραμανλής πολιτικά κέρδισε αλλά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς η χώρα έχασε παταγωδώς.

Τα χρόνια που ακολούθησαν εκείνη την “επιοινωνιακή αποχώρηση” η Ελλάδα έχασε πάρα πολλά κι έδωσε περισσότερα για να επανέλθει στο στρατιωτικό σκέλος στις 19 Οκτωβρίου 1980. Στα έξι αυτά χρόνια η Τουρκία έβαλε για τα καλά τις βάσεις για τις επιδιώξεις της στο Αιγαίο. Το δικό μας “κενό” στο Αιγαίο το “κάλυψαν” εκείνοι με τις ευλογίες βεβαίως αμερικανών και του NATO. Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι αρχίσαμε να ζητάμε την επιστροφή μας μόλις ένα χρόνο μετά από την αποχώρησή μας!

Θα μπορούσαμε να είχαμε φύγει τότε; Και μπορούμε να φύγουμε τώρα; Χωρίς καμία προετοιμασία και κυρίως χωρίς κανένα σχέδιο έλαβε την απόφαση τότε ο Καραμανλής. Χωρίς να έχει σκεφτεί ποιο θα ήταν το “ελληνικό σύστημα” ασφάλειας και άμυνας της χώρας που θα μπορούσε να λειτουργήσει αυτόνομα από το NATO.

Θα μπορούσαμε για να το πούμε απλά να γίνουμε κάτι σαν τη Σουηδία; Η Σουηδία έχει αμυντική βιομηχανία αξιοζήλευτη. Εμείς τότε την δεκαετία του 70 είχαμε τις προοπτικές να προσπαθήσουμε έστω να δημιουργήσουμε ένα ανάλογο μοντέλο, αλλά όπως φάνηκε δεν θέλαμε να φύγουμε από τη Συμμαχία. Και βέβαια δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι άλλους κινδύνους και απειλές έχει να αντιμετωπίσει η Σκναδιναβία κι άλλες η Ελλάδα.

Σήμερα τα δεδομένα είναι σαφώς χειρότερα! Δεν υπάρχει σχεδιασμός όχι για αποχώρηση από το NATO αλλά ούτε για το τι θα κάνουμε το επόμενο…24ωρο. Η αμυντική βιομηχανία είναι μονίμως στην “εντατική’, η γειτονιά μας φλέγεται κι εμείς προσπαθούμε να σταθούμε όρθιοι αναζητώντας κυρίως από τις ΗΠΑ “παραχωρήσεις” μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων και κάνοντας αναβαθμίσεις σ΄ ότι μπορεί να αναβαθμιστεί στο οπλοστάσιό μας.

Συνεπώς η συζήτηση αυτή τη στιγμή δεν έχει νόημα. Αντιθέτως το θέμα του ρόλου του NATO και το ερώτημα αν έχει λόγο ύπαρξης έχει μεγαλύτερο ενδιαφερον. Μέχρι πριν από την κρίση Δύσης – Ρωσίας ίσως να υπήρχε η βεβαιότητα ότι κάτι άλλο θα έπρεπε να πάρει τη θέση του. Τώρα υπάρχουν πολλές αμφιβολίες ότι το NATO “τελείωσε”.  πηγη