Λειτουργικό κόστος που το ζηλεύουν τα μαχητικά αεροσκάφη υπεροχής, μια αμφιλεγόμενη ικανότητα στο πεδίο μάχης – πάντα καλό για φωτογραφίες: Νέο αρνητικό ρεκόρ πτητικής διαθεσιμότητας νεοπαραληφθέντος υλικού καταγράφεται και επίσημα, μετά την σχετική κοινοποίηση από το Υπουργείο Άμυνας στην Αθήνα.

Είναι γνωστό σε όλους σας ότι ο στόλος των αεροσκαφών μεταφοράς C-27 της Πολεμικής Αεροπορίας έχει μια πτητική διαθεσιμότητα από περίπου 12,5%. Τώρα και αυτό το αρνητικό ρεκόρ καταρρίπτεται από ένα άλλο.

Ο «πρώτος στρατιώτης» της Ελλάδας μπορεί μεν να το χαρακτήρισε κάποτε ως «το καλύτερο ελικόπτερο του κόσμου», αλλά ποτέ δεν έπεισε, και παρά τις πανέμορφες φωτογραφίες που δόθηκαν κατά τον χρόνο στην δημοσιότητα, αρχικά, στη συνέχεια οι παραλαβές συνεχίζονταν χωρίς δημοσιότητα.

Το πρόγραμμα προμήθειας του ελικοπτέρου μεταφορών NHIndustries NH90 για τον Ελληνικό Στρατό βαίνει από το κακό προς το χειρότερο. Και δεν θα μπορούσε και διαφορετικά, όπως έτσι εξελίσσεται και σε όλους τους άλλους χρήστες στην Ευρώπη. Το σχετικό πρόγραμμα το οποίο θεωρείται σε ολόκληρη την Ευρώπη ως ένα από τα χειρότερα του είδους του, όσον αφορά την σχέση κόστος και απόδοσης, όπως και στα θέματα με το χρονοδιάγραμμα, αντιμετωπίζει και στην Ελλάδα πολλά προβλήματα.

Παραγγέλθηκαν 20, μετά από πολλά χρόνια καθυστερήσεων παραλήφθησαν μόνο 10 μέχρι σήμερα, εκ των οποίων μόνο ένα πετά, σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο. Με άλλα λόγια η διαθεσιμότητα του NH90 στον Ελληνικό Στρατό είναι ακόμη πιο χειρότερη από την διαθεσιμότητα που παρουσιάζει το ελικόπτερο και στους άλλους χρήστες, όπως στην Γαλλία, στην Γερμανία ή στην Φινλαδνία.

Στην Ολλανδία σαπίζουν στο θαλάσιο περιβάλλον, στην Γερμανία οι κινητήρες όταν σβήσουν μια φορά δεν επιτρέπεται να ξαναλειτουργήσουν για τουλάχιστον 3 ώρες, στην Γαλλία το πανέλ κεντρικού ελέγχου απλά βυθίζεται στο σκοτάδι.

Κύριος υπαίτιος για αυτήν την χείριστη κατάσταση είναι η κατασκευαστική εταιρία, όπως έχει προκύψει μαζί της ένα μεγάλο πρόβλημα με την ροή των ανταλλακτικών που απαιτούνται για τη συντήρηση, το ένα, ενώ το ίδιο το ελικόπτερο απαιτεί πολλές περισσότερες ώρες συντήρησης από αυτές που υποσχέσθηκε ο κατασκευαστής. Στην Γερμανία για παράδειγμα, όπου έχουν δημοσιευτεί σχετικά έγγραφα στο πλαίσιο του κοινοβολευτικού ελέγχου, για κάθε ώρα πτήσης απαιτούνται 40 ώρες συντήρησης, συνολικά 10 είχε υποσχεθεί ο κατασκευαστής.

Στην Ελλάδα, το κόστος ανά ώρα πτήσης αναμένεται να είναι το ισοδύναμο 2 μαχητικών Mirage 2000, τα οποία καν δεν φημίζονται για εξοικονόμηση πόρων.