Υπάρχουν χιλιάδες ζητήματα που αξίζει το κόπο να ασχοληθεί κανείς. Φαίνεται όμως πως ένας νέος άνεμος πνέει κατά μήκος του Αιγαίου, της κοινή θάλασσας, από την στιγμή που μια νέα κυβέρνηση ανέλαβε στην Αθήνα από τις 25 Ιανουαρίου. Τα πράγματα φαίνονται αισιόδοξα. Γιατί όμως είμαι τόσο αισιόδοξος;

Του KLAUS JURGENS
ΠΗΓΗ: Today’s Zaman
URL: http://www.todayszaman.com/columnist/klaus-jurgens/when-will-alexis-tsipras-visit-ankara_379080.html

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μόλις συμπλήρωσε 100 ημέρες στην εξουσία και είναι πλέον ώρα το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ να δείξει τι πραγματικά είναι.

Ας αρχίσω από το καυτό ζήτημα της ελληνικής οικονομίας. Το διμερές εμπόριο κυμαίνεται στα 4 δισ. δολάρια, αλλά απέχει από τα 10 δισ. δολάρια που οι δύο κυβερνήσεις θεωρούσαν ως εφικτό νούμερο, στο εγγύς μέλλον. Αν τα ποσά αυτά αυξηθούν θα είναι ωφέλιμο και για την Άγκυρα αλλά και για την Αθήνα. Η ελληνική κυβέρνηση θα ήθελε να προσελκύσει Τούρκους επενδυτές, οι οποίοι, από την πλευρά τους θα ήταν πολύ ευχαριστημένοι να εξάγουν περισσότερα ακόμα προϊόντα τους στη γειτονική χώρα.

Επίσης υπάρχει η δυνητική περίπτωση στρατιωτικής συνεργασίας, αντί της εμμονής στις παρεξηγήσεις του παρελθόντος. Είναι η κατάλληλη στιγμή να ξεκινήσει μια νέα εποχή σε αυτό το επίπεδο, επίσης. Τουρκία και Ελλάδα είναι γειτονικά και φιλικά έθνη και μέλη του ΝΑΤΟ. Καθώς πολλές περιοχές του κόσμου έχουν μετατραπεί σε ζώνες συγκρούσεων, το Αιγαίο, που οι δύο χώρες μοιράζονται, μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα ειρηνικής συνύπαρξης.

Όσον αφορά την Κύπρο, μια λύση για την επανένωση του νησιού βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ. Αν ο Τσίπρας αφήσει πίσω του το παρελθόν και πιέσει ευγενικά την ελληνοκυπριακή ηγεσία να αγκαλιάσει τη υπόθεση της επανένωσης επί ενός μοντέλου διζωνικής ομοσπονδίας, τα πράγματα θα αλλάξουν.

Αν λάβουμε υπόψη μας τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές στη βόρεια Κύπρο, που ανέδειξε τον Μουσταφά Ακιντσί νικητή, η εικόνα είναι πραγματικά ρεαλιστικά πολλά υποσχόμενη. Ειδικά για την Κύπρο, αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να στείλει το μήνυμα, η κατάλληλη στιγμή είναι σήμερα. Είναι περιττό να πούμε πως Βορράς και Νότος, Αθήνα και Άγκυρα, πρέπει να κινηθούν προς την αυτή κατεύθυνση.

Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και το ζήτημα του παρόντος της Ελλάδας και του μέλλοντος της Τουρκίας στην ΕΕ. Οι δύο χώρες πρέπει να υποστηρίξουν η μια την άλλη ώστε η μεν Ελλάδα να επιβάλει λιγότερη λιτότητα στην ευρωζώνη, η δε Τουρκία να κερδίσει την είσοδό της στην ένωση. Τα δύο έθνη έχουν σίγουρα πάρει τα μαθήματά τους από το παρελθόν και κατανοούν πως οι ειρηνικές, αμοιβαία επωφελείς σχέσεις καλής γειτονίας είναι η μόνη λογική που υπάρχει.

Παρόλα αυτά και οι δύο κοινωνίες, αν και γεωγραφικά τόσο κοντά ή μια στην άλλη, κατά καιρούς φαίνεται να είναι αποστασιοποιημένες. Θα ήταν σκόπιμο να πραγματοποιούνται περισσότερες ανταλλαγές επισκέψεων μεταξύ νέων των δύο χωρών. Θα πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερο τουριστικό ρεύμα μεταξύ των δύο χωρών.

Ελλάδα και Τουρκία είναι ονομαστές για τα πολιτισμικά τους επιτεύγματα, το φαγητό, η μουσική. Όλα αυτά μπορεί να βοηθήσουν στην προσέγγιση. Επιχειρηματικότητα και εμπόριο, στρατιωτική συνεργασία, Κύπρος και ΕΕ, τουρισμός και φυσικά κοινωνική προσέγγιση, ο πρωθυπουργός Τσίπρας έχει πολλά να συζητήσει εδώ στην Τουρκία. Μήπως έχει, μάλιστα, ήδη καθορίσει την ημερομηνία της επίσκεψής του στην Τουρκία; πηγη