Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος

Δεν πάει πολύς καιρός που όλοι πανηγυρίζαμε για την στήριξη της Ρωσίας στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας μέσω επενδύσεων από την κατασκευή του αγωγού αερίου μέσω Τουρκίας αλλά και της προκαταβολής που θα λάμβανε η Ελλάδα ύψους 5 δις. Είναι το ίδιο πρόγραμμα που έκανε και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας να στέκεται με διαπραγματευτικά χαρτιά απέναντι στις απαιτήσεις της ΕΕ.

Όμως δυστυχώς όπως συνήθως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια η Ρωσία σαν να μην υποσχέθηκε τίποτα, σαν να μην έγινε καμία συμφωνία, πάγωσε το έργο αδειάζοντας την Ελλάδα που πραγματικά πίστεψε σε αυτό.

Η Ρωσία έδειξε πολύ μικρή να υποστηρίξει το έργο όταν αντιμετώπισε την εχθρική στάση της Κομισιόν και της Ουάσιγκτον  ενώ την ίδια στιγμή έχει πειστεί από το Βερολίνο να συνεργαστεί με την ΕΕ, δηλαδή με την Γερμανία , εδραιώνοντας ακόμα περισσότερο την ηγεμονία της στην Ευρώπη.

Όχι με το αζημίωτο βέβαια  καθόσον αφού πάγωσε τον Turkish Stream,  η Gazprom υπέγραψε συμφωνία με πέντε ευρωπαϊκές εταιρίες  την EON, ENGIE, Shell, OMV και BASF για την κατασκευή δεύτερου αγωγού στην Βαλτική  του NORD STREAM 2 ,που θα έχει δυνατότητα μεταφοράς 55 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων  φυσικού αερίου ,καλύπτοντας ουσιαστικά το κενό που θα δημιουργούσε η εγκατάλειψη της Ουκρανίας και του απαρχαιωμένου δικτύου της  για την μεταφορά ρώσικου φυσικού αερίου.

Το έργο αυτό ουσιαστικά. θα καλύπτει το 15% των σημερινών ενεργειακών αναγκών της Ευρώπης και θα μεταφέρει το φυσικό αέριο απευθείας από την Ρωσία στην Γερμανία παρακάμπτοντας την Ουκρανία και την Πολωνία.

Η Gazprom βρίσκεται ήδη σε συνομιλίες  με την Κομισιόν ώστε να καλυφτούν οι όροι και οι προϋποθέσεις που τίθενται με το Τρίτο Ενεργειακό Πακέτο και ήδη διαφαίνεται η πολύ πιο εποικοδομητική διάθεση της Κομισιόν ,από την αρνητική στάση που έχει επιδείξει τόσο για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη όσο και για το Σχέδιο επέκτασης του αγωγού Turkish Stream στο ελληνικό έδαφος και την κατάληξη του μέσω της ΠΓΔΜ και της Σερβίας στην Αυστρία και στην Ουγγαρία.

Σε ότι αφορά την Τουρκία δείχνει μάλλον να μην βιάζεται για την υλοποίηση του Turkish Stream,καθώς θεωρεί ότι δεν θα είναι ασφαλής η μεγαλύτερη εξάρτηση από την Ρωσία με την όποια ήδη βρίσκεται σε αντιπαράθεση για ζητήματα όπως η Κριμαία αλλά και για το μέλλον της Συρίας και του προέδρου Ασαντ.

Συγχρόνως η Τουρκία έχει ρίξει όλο το βάρος της για την εξασφάλιση νέων ποσοτήτων φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν και ελπίζει ότι θα προχωρήσει η διαδικασία  για προσθήκη μεγάλων ποσοτήτων φυσικού αερίου  από το Ιράν και το Τουρκμενιστάν.

Δυστυχώς θα λέγαμε ότι μια ευκαιρία και μια ελπίδα στήριξης της Ελλάδας φαίνεται να αναστέλλεται. Το ίδιο βέβαια συνέβη και με τις ενεργειακές υποσχέσεις των Ρώσων προς τους Σέρβους που και αυτές πάγωσαν.

Δεν θα αμφισβητήσουμε ποτέ την διάθεση της Ρωσίας να βοηθήσει την Ελλάδα, άλλωστε το απέδειξε στο παρελθόν και θα ήταν ιστορική ανακρίβεια αν δεν παραδεχόμασταν τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η Ρωσία στην δημιουργία του νέου Ελληνικού κράτους.

Αυτό που φαίνεται όμως είναι ότι ακόμα δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί οικονομικά τουλάχιστον με την ΕΕ και κυρίως με τις ΗΠΑ. Αυτό είναι σημαντικό και για την δική μας στάση απέναντι στις ηγέτιδες δυνάμεις αλλά και στα πολιτικά διλήμματα πού έχουμε μπροστά μας.

Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος

Στρατηγικός Αναλυτής

Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας

στη ΝΑ Μεσόγειο

pentapostagma.gr