"Greek National Pride" blog / ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ / ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ / ΕΛΛΑΔΑ / ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ / ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

O Ιερολοχίτης που έζησε τη παράδοση των Γερμανών στα Δωδεκάνησα θυμάται…


ieros_loxos4-660x330

Ο Ιερολοχίτης που πολέμησε κατά των Γερμανών και ήταν παρών την ημέρα που οι ναζί την παρέδωσαν στις Συμμαχικές δυνάμεις μίλησε στην ***εφημερίδα ΡΟΔΙΑΚΗ.

Και όσα είπε στην συνέντευξή του είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα.

Ο κ.Ανδρέας Μαλανδράκης μίλησε *** στην ΡΟΔΙΑΚΗ με αφορμή τις φετεινές εκδηλώσεις για την επέτειο της απελευθέρωσης.

Διαβάστε όλη συνέντευξη του:

Θέλατε να φύγετε από τη Ρόδο, λίγο καιρό πριν τελειώσει ο πόλεμος. Γιατί;

Γιατί με κυνηγούσαν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί, να με σκοτώσουν.

Με πιάσανε, αλλά μ’ έσωσε ο Ιταλός διοικητής, είπε ότι δεν ξέρω τι λέω, ότι είμαι μικρό παιδί, κι έτσι μ΄ αφήσανε.

Αλλά θα με πιάνανε πάλι, μέσα- έξω θα ήμουν.

Έχω φάει πολύ ξύλο από τον Τούρκο τον Σάντρυ που δούλευε στη μυστική αστυνομία της Ιταλίας, στη Ρόδο.

Μ΄ έδειρε τόσο πολύ που 15 μέρες ήμουν στο κρεβάτι από τους πόνους.

Τα μάτια μου δεν τα άνοιγα.

Έβραζε η καημένη η μάνα μου νερό στις θερμοφόρες και τις έβαζε στα πλευρά μου. Δεκαεπτά χρονών παιδί…

Κι ο Μεμέτ Αλής, κι ο Σάντρης, κι οι δυό με δείρανε.

Δεν γινόταν να μείνω άλλο στη Ρόδο.

Θα γινόμουν καλά θα με παίρνανε πάλι κάτω, δίπλα στο Δημαρχείο στο κέντρο της Ιταλικής Αστυνομίας της Ρόδου.

Αυτή η δουλειά θα γινόταν, ξύλο από τη μια, ξύλο από την άλλη.

Οι Γερμανοί ήταν χειρότεροι, αυτοί εκτελούσαν…

Τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας τι είχαν γίνει;

Τον πατέρα μου και τα μεγαλύτερα αδέλφια μου, το Γιώργο και το Σταύρο τους είχαν πάρει στο Κοντσεντραμέντο, στο πεδίο συγκέντρωσης στην Τάφρο.

Ο πατέρας μου ήταν ο επικεφαλής των Ροδίων μέσα στο πεδίο συγκέντρωσης.

Ήμουν ο μικρός της οικογένειας, 17 χρονών και δεν με πήραν εμένα, μ΄ άφησαν στο σπίτι.

Δεν μ’ άρεσε που μ’ άφησαν, κι έκανα ανδραγαθήματα εναντίον τους.

Κι έτσι όταν είδατε πια ότι είστε «στόχος» αποφασίσατε να φύγετε;

Ήθελα να φύγω στο εξωτερικό γιατί δεν είχα σωτηρία.

Επειδή δεν είχα χρήματα για να πληρώσω το μερίδιό μου και να φύγω με τη βάρκα και το διακινητή για την Τουρκία, άνοιξα το μαγαζί του πατέρα μου που ήταν κλειστό αφού τον είχανε στο κοντσεντραμέντο, σπάζοντας την κλειδαριά και πήρα ένα κιβώτιο σαλμό να το πουλήσω και να πάρω λεφτά.

Ο πατέρας μου είχε μαγαζί με γενικό εμπόριο τροφίμων στο Μαντράκι, έναντι του πρακτορείου των λεωφορείων.

Πούλησα το σαλμό, πήρα λιρέτες ιταλικές και μου δώσανε κι εμένα μία θέση.

Πόσοι ήσασταν όλοι μαζί το βράδυ εκείνο που θα φεύγατε;

Συνολικά εκείνο το βράδυ φεύγαμε από τη Ρόδο επτά άτομα εκ των οποίων η μία ήταν κοπέλα, παπά κόρη.

Κατά τις 7 το βράδυ δώσαμε ραντεβού και βρεθήκαμε και οι επτά στις 7 Βαγιές.

Από εκεί ξεκινήσαμε και κατεβήκαμε ξημερώματα, με τα πόδια στην παραλία στη Σορωνή και βρήκαμε αυτόν που μας προμήθευε τη βάρκα.

Η παραλία ήταν σπαρμένη με νάρκες και τον διακινητή μας τον είχαμε και οδηγό για να πατάμε σωστά.

Είχε τη βάρκα σκεπασμένη με κλαδιά, τα σπρωξε, έριξε τη βάρκα στο νερό, κι από εκεί άρχισε η περιπέτεια.

Πηγαίνατε στην Τουρκία, πώς άλλαξε η πορεία σας;

Μέχρι σήμερα δεν έχω καταλάβει τι έγινε.

Αυτό που ξέρω είναι ότι μας πλησίασε ένα μικρό σκάφος, αγγλικό καταδιωκτικό και μας έστειλαν στην Αίγυπτο, κι από εκεί μας πήγαν με τα λεωφορεία και μας ντύσανε στρατιώτες.

Μας ετοιμάσανε για το βουνό της Σύμης, στη βορειοδυτική πλευρά όπου εκείνη τη στιγμή γινόταν πόλεμος ακόμα.

Πήγαμε να διώξουμε από τη Σύμη τους Γερμανούς.

Πήγαμε για σφάξιμο δηλαδή.

Μείναμε ένα-δυό μήνες.

Εγώ εκπαιδεύτηκα στον ασύρματο.

Μια μέρα, ενώ ήμασταν στο βουνό ακούσαμε ότι είχε τελειώσει ο πόλεμος και είχε γέλια και χαρές.

Να, αυτή η φωτογραφία είναι όταν κατεβήκαμε από το βουνό και μαζεύαμε τις κεραίες του ασυρμάτου.

 Σας βλέπω στη φωτογραφία που είστε ο πιο χαμογελαστός απ΄ όλους!

Είναι που ελευθερωνόμασταν, τι είχαμε να σκεφτούμε…

Όταν τελείωσε ο πόλεμος μας πήγαν με μεγάλο καΐκι στην Αίγυπτο.

Μας κάνανε πρόταση ποιοι θέλουνε να μπούνε σε δουλειές και ποιοι να ντυθούνε στρατιώτες.

Τους είπα «εγώ, έφυγα μίλια μακριά από την πατρίδα μου για να πολεμήσω τον εχθρό, κι εσείς μου λέτε να πάω να γίνω φούρναρης;…»….

Κι έτσι ντύθηκα στρατιώτης. Σαν μπαλάκι μας παίζανε, πάνω-κάτω, Αίγυπτος Σύμη…

Κάναμε επιθεώρηση σε μια μεγάλη βάρκα που δούλευε για λογαριασμό των Εγγλέζων.

Ήμουνα πια Ιερολοχίτης και είχα πάρει και το βαθμό του δεκανέα γιατί ήμουνα πρώτος στα ανδραγαθήματα  και ήξερα να λαμβάνω και σωστά τα σήματα του ασυρμάτου.

Τι θυμάστε για την παράδοση της Δωδεκανήσου από τους Γερμανούς στους Εγγλέζους;

Ήσασταν στη Σύμη εκείνη την ημέρα και μάλιστα μπροστά σας διαδραματίστηκαν όλα!

Εκείνη την ημέρα ενώ ήμασταν στη Σύμη με είχανε βάλει σκοπό στις βενζίνες οι Εγγλέζοι.

Τα πάντα κάναμε, και πολεμούσαμε, και σκοπιά φυλάγαμε…

Κάτω στην παραλία της Σύμης ήμουν σκοπός, εγώ από τη μια πλευρά και φύλαγα τις βενζίνες και από την άλλη ένας μαύρος!

ΤσιγάντεςΧριστοδουλος

Ήρθε ένα Εγγλέζικο που μετέφερε τον Τσιγάντε τον συνταγματάρχη του Ιερού Λόχου.

Ο Τσιγάντε είχε το πιστόλι του στο πλάι. Υπάρχουν πολλά κομμάτια που δεν τα θυμάμαι.

Θυμάμαι μόνο που μετά εμείς οι επτά ήρθαμε στη Ρόδο και μας εγκατέστησαν στο κτήριο απέναντι από το ξενοδοχείο των Ρόδων.

Θυμάμαι όλος ο κόσμος της Ρόδου είχε κατέβει στο Μαντράκι…

Φωνές, σημαίες, τραγούδια, δεν μπορούσες να αναπνεύσεις…

ieros_loxos1

Τι κάνατε μετά εσείς, μείνατε στη Ρόδο;

Μετά που τελείωσε ο πόλεμος με πήραν άλλους έξη μήνες στο στρατό.

Κι ύστερα περιμέναμε να φύγουν οι Εγγλέζοι από τη Ρόδο, δεν φεύγανε και τα χρόνια ήταν μαύρα και σκοτεινά.

Συνέχισα στο Γυμνάσιο και μετά πήγα στο στρατό, κι έγινα ανθυπολοχαγός αφού υπηρέτησα πρώτα έξη μήνες στην Κέρκυρα και άλλα τρία χρόνια στο στρατό.

Σας θυμούνται πάντως μέχρι σήμερα.

Είστε στις παρελάσεις πάνω στην εξέδρα με τη στολή σας, είστε πάντα στη Σύμη για τους εορτασμούς της 8ης Μαΐου 1945!

Κι εγώ το εκτιμώ αυτό το πράγμα.

Ότι μετά από τόσα χρόνια δεν έπαψαν να θυμούνται τη δραστηριότητά μου στο θέμα της ελευθερίας.

Άξιζαν; Οι αγώνες, οι κακουχίες, τα χρόνια στο στρατό, οι θάνατοι…

Να παν΄ χαμένα όλα έ,…;… αυτό εννοείς…

***εφημερίδα ΡΟΔΙΑΚΗ.

*** στην ΡΟΔΙΑΚΗ

Militaire.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s