Το κόστος απόκτησης για την απόκτηση των 70 Ε/Π OH-58D Kiowa Warrior από αμερικανικά πλεονάσματα φέρεται να είναι ο βασικός λόγος της αλλαγής «ρότας» της ελληνικής πλευράς. Σύμφωνα με πληροφορίες από τους κύκλους του πενταγώνου το κόστος παραχώρησης ανέρχεται στα 46 εκ. δολλάρια το οποίο όμως σημαίνει ότι ελικόπτερα, εξομοιωτές-βοηθήματα είναι στην κατάσταση «as is where is» το οποίο σημαίνει ως έχουν, σε πτητική κατάσταση αλλά χωρίς όπλα και λοιπό εξοπλισμό όπως συστήματα ασφαλείας, επικοινωνίας και άλλα υποσυστήματα που θεωρούνται σημαντικά για την επιβίωση του στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων.

Οτιδήποτε επιπλέον, οπλισμός, συστήματα αυτοπροστασίας, παρελκόμενα, υποστήριξη, σύστημα εκπαίδευσης και ότι περιλαμβάνεται ώστε να καταστεί επιχειρησιακό ένα νέο σύστημα που εντάσσεται σε υπηρεσία, δεν παραχωρείται δωρεάν. Σύμφωνα λοιπόν με τις ίδιες πηγές, ο εξοπλισμός, το σύστημα εκπαίδευσης και τα απάρτια υποστηρίξεως ανέρχονται στο ποσό των 100 εκατομμυρίων δολλαρίων, το οποίο σημαίνει ότι το συνολικό τίμημα απόκτησης και εργασιών επιχειρησιακής αποκατάστασης ανέρχεται στα 150 εκ. δολλάρια.

ΤΑ OH-58D ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΥΨΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΚΤΗΣΗΣ.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η γνωστή LOR (Letter of Request ) και LOA (Letter of Offer and Acceptance) όπου και προσδιορίστηκε το κόστος ώστε η συναλλαγή να γίνει μέσω FMS.

Σημειώνεται ότι η όλη διαδικασία είχε ξεκινήσει στα τέλη του 2013 όταν οι ΗΠΑ αποφάσισαν την απόσυρση του συνόλου των OH-58D. Στις αρχές του 2016 δόθηκε τελικά στη δημοσιότητα από την αρμόδια αμερικανική υπηρεσία DSCA (Defense Security Cooperation Agency) ο πίνακας των παραχωρήσεων υλικού μέσω του προγράμματος EDA. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν 70 OH-58D, ένας εξομοιωτής για τεχνική εκπαίδευση (Composite Maintenance Trainer), δύο εξομοιωτές για τις διαδικασίες εκπαίδευσης πιλοτηρίου (Cοckpit Procedures Trainer, Image Generator) και ένας εξομοιωτής για εκπαίδευση στα ηλεκτρονικά συστήματα και τον οπλισμό.

Ο σχεδιασμός της Α.Σ για την απόκτηση 70 ελικοπτέρων συνεπάγονταν περί τα 40 ελικόπτερα χωρισμένα σε δύο τάγματα των είκοσι ή προς ενσωμάτωση στο πρώτο και δέυτερο τάγμα επιθετικών ελικοπτέρων, 10 ελικόπτερα για τη Σχολή Αεροπορίας Στρατού και τα υπόλοιπα ως ανταλλακτικά. Yπήρξε σκέψη για την χορήγηση των OH-58D στους σχηματισμούς αμύνης της ΑΣΔΕΝ και συγκεκριμένα στις Μεραρχίες Ρόδου και Λέσβου (95 ΑΔΤΕ και 98 ΑΔΤΕ) και στις ταξιαρχίες Λήμνου, Χίου, Σάμου και Κω. Κάτι τέτοιο κρίθηκε ανέφικτο αφού θα απαιτούνταν επιπλέον κονδύλια για υποδομές και εγκαταστάσεις ενώ θα επιβαρύνονταν το κόστος εφοδιαστικής υποστήριξης της Α.Σ λόγω υπερεξάπλωσης. Αξίζει να αναφερθεί πως το Τεχνικό Σώμα είχε εξ αρχής αρνητική θέση και εισήγηση γνωρίζοντας τις μεγάλες απαιτήσεις σε τεχνικούς και μηχανικούς και εκτιμώντας ότι το υφιστάμενο προσωπικό που υπηρετεί δεν επαρκεί.

Η προοπτική που διαφαίνεται ενδέχεται να είναι η περικοπή του αριθμού των ελικοπτέρων ώστε να μειωθεί το κόστος και να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της τεχνικής υποστήριξης ή ακόμα και η ολική παραπομπή του προγράμματος στις καλένδες.  πηγη